ik ben de lapjespop

Bij mooi weer dragen wij een gevleugeld lijf
dat stijgt boven de wolken liefde ijl in het hoofd
trotseert de koudefronten die  zij doorklieft

Wij varen een droomboot door de hemel
het spinrag schittert in de ogen van de morgendauw
terwijl kleurspiralen elkaar omestrengelen
in een dansspel van licht- en schaduwvlekken
 
Wanneer de witte maan  hoog aan de hemel staat
zoals een bepoederde leerling harlekijn
die nog net niets weet van het verdriet dat hem treft
dan zweven wij dronken van verzadiging
naar de diepe slaap in de armen van Amor.

Ingrid Lenaerts

Supertuinkabouter versiert onze tuin
sinds deze morgen er pal neergezet
Wie dit deed weten  we niet,
het is raden naar de herkomst
van onze nieuwe beschermheer.

Super houdt stevig de wacht
met de nodige glimlach in de baard
Hij draagt een koperen lantaarntje
waar een stevig rood namaaklicht in brandt
de vlam zal er nooit doven
Wellicht vertrekt hij wel opnieuw
even geheimzinnig zoals hij gekomen is

Ingrid Lenaerts

Kippenvel bij de lofzang van het koor
dat voor de Heer zingt en een meesterwerk brengt
binnen deze koele gothische kathedraal

legt  mij de link naar  glorie en onderwerping
terwijl buiten de hitte trilt aan de ramen
het rozet verpurpert aller ingetogen mouvementen
de namiddag verademt multiplex de rillingen
over ruggen die zwijgen van impressie
jaren in het geheugen die niemand me leerde

Ingrid Lenaerts

Zij  zingt het evenwicht op het dak
van een zachte wereld die ze uitvond
waar ze zetelt als kleine genieter
van de weidse natuur op een heuvel
de echo van woorden tegen de wand
het kind dat dromen op zak koestert
dat alles eens groot  zal worden ....
zoals naar wens in te vullen is
ach lieve wereld die zo wreed kan zijn .

Ingrid Lenaerts

Niet origineel niet opvallend mee met de massa
en toch verloren in de drukte van de ondergrondse
een jonge vrouw met een meisje op de arm
het hangt slaperig over de schouder zeurend
dat het heel veel snoepjes wil uit zo'n kabouterzakje
nu direct zegt ze en knijpt haar moeder in de wangen
niemand merkt het dat mama in de vuilnisbak duikelt
maar helaas er is niets te vinden geen gelijkenis
geld op, metro weg ,alleen nog slaapplaats voor de nacht
ergens diep in een verborgen hoek van metro centraal.
Niet origineel niet opvallend uit de massa weg.


Ingrid Lenaerts

Het huis staat nu te koop in  al zijn fierheid

Als een vreemde gast in zijn  eigen tuin

Het fluorescerende bord van de lotsbestemming

Het  schreeuwt een wonde in onze ziel

De bewoners zijn voor altijd vertrokken

Het huis is tot het bot ontkleed en kil naakt

In de grote living triomfeert de leegte

Als doods oefenterrein voor  militairen

De keukenkasten gapen uit hun  muil

Een oude luster bengelt er verloren

Hier speelden wij  vader  moeder dief of baron

Nu resten  alleen nog  foto’s in het geheugen

De trap kraakt en de leuning is gekromd

De wind huilt om het hoekje als een klaagzang

Ik sluit de deur met al mijn herinneringen

De sleutel knarst een laatse maal in het slot

Ingrid Lenaerts