EX MACHO
trok hij zijn verstorven bretellen
kroop door het slijk der aarde
Ingrid Lenaerts
EX MACHO
Zoals de wilde havik in zee stort
Zou IK?Zou ik mij nu onder levenden begeven
mocht ik nog deelnemen aan deze maatschappij?
want bijna ben ik helemaal uitgerangeerd
zoals een afgedankte stoomtrein vergeten
in het museum van de tijd te kijkgezet
En waarom heeft men mij mijn vleugels geknipt?
om mijn alternatieve traagheid die men verwenst
omdat ik hier niet thuis hoor denkt men ?
Zal ik dan als kermisaap mijn danspasjes wagen
om in deze circuswereld mijn plaats te veroveren?
Ik stel u mijn diensten ter beschikking
ga dan wel even rond met de pet
kan dan opnieuw beginnen.Gegroet.
Ingrid Lenaerts
aan stille oeversAan stille oevers in de late avondzon
scheert een briesje over de waterplas
schudden de rietkoppen hun pluizig hoofd
als een een eensgezinde massa
Eenden glijden langzaam voorbij
trekken rimpelingen naar buiten
Kikkers in hun rust gestoord kwaken
beledigd tussen de waterplompen
De reiger overschouwt zijn winningsgebied
Zie ik Guido Gezelle daar niet zitten?
Ingrid Lenaerts
ik ben de lapjespop
bij mooi weerBij mooi weer dragen wij een gevleugeld lijf
dat stijgt boven de wolken liefde ijl in het hoofd
trotseert de koudefronten die zij doorklieft
Wij varen een droomboot door de hemel
het spinrag schittert in de ogen van de morgendauw
terwijl kleurspiralen elkaar omestrengelen
in een dansspel van licht- en schaduwvlekken
Wanneer de witte maan hoog aan de hemel staat
zoals een bepoederde leerling harlekijn
die nog net niets weet van het verdriet dat hem treft
dan zweven wij dronken van verzadiging
naar de diepe slaap in de armen van Amor.
Ingrid Lenaerts
tuinkabouterSupertuinkabouter versiert onze tuin
sinds deze morgen er pal neergezet
Wie dit deed weten we niet,
het is raden naar de herkomst
van onze nieuwe beschermheer.
Super houdt stevig de wacht
met de nodige glimlach in de baard
Hij draagt een koperen lantaarntje
waar een stevig rood namaaklicht in brandt
de vlam zal er nooit doven
Wellicht vertrekt hij wel opnieuw
even geheimzinnig zoals hij gekomen is
Ingrid Lenaerts
Cantate dominoKippenvel bij de lofzang van het koor
dat voor de Heer zingt en een meesterwerk brengt
binnen deze koele gothische kathedraal
legt mij de link naar glorie en onderwerping
terwijl buiten de hitte trilt aan de ramen
het rozet verpurpert aller ingetogen mouvementen
de namiddag verademt multiplex de rillingen
over ruggen die zwijgen van impressie
jaren in het geheugen die niemand me leerde
Ingrid Lenaerts

het oneindige....
bloed zweet en ...
piepsnoet
het geluk is
dolores wil
roos
indruk
evenwichtZij zingt het evenwicht op het dak
van een zachte wereld die ze uitvond
waar ze zetelt als kleine genieter
van de weidse natuur op een heuvel
de echo van woorden tegen de wand
het kind dat dromen op zak koestert
dat alles eens groot zal worden ....
zoals naar wens in te vullen is
ach lieve wereld die zo wreed kan zijn .
Ingrid Lenaerts

niet origineel.Niet origineel niet opvallend mee met de massa
en toch verloren in de drukte van de ondergrondse
een jonge vrouw met een meisje op de arm
het hangt slaperig over de schouder zeurend
dat het heel veel snoepjes wil uit zo'n kabouterzakje
nu direct zegt ze en knijpt haar moeder in de wangen
niemand merkt het dat mama in de vuilnisbak duikelt
maar helaas er is niets te vinden geen gelijkenis
geld op, metro weg ,alleen nog slaapplaats voor de nacht
ergens diep in een verborgen hoek van metro centraal.
Niet origineel niet opvallend uit de massa weg.
Ingrid Lenaerts