Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be
Zaterdag 27 mei 2006

Hij die aanraakt

Niet goed in die grote huid
die zijn hele lijf overspant
die trilt van opwinding
als hij haar ziet
die hij liefheeft
zou haar wel willen aanraken
verplicht zijn huid
om de burgerregel
haar af te stoten

werd al aangeraakt
weerde haar  af
met alle kracht onder die huid
die moest verstoten met taal en tekens
want aanraken doet verlangen
verlangen dat niet mocht

Die hij liefheeft
die hem laat blozen
hem laat trillen 
weglopen
hij die  aangeraakt wordt
uitdagend kwetst
zichzelf en wie hij liefheeft.

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 21:38 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Zaterdag 27 mei 2006

begrip 1 suggestie

 
Door het melkwitte raam kwam de zon
als geen ander het licht dat klaterde
over de rolgordijnen liep geen zucht
een bijna lege kamer naast een silhouet

Wist ik dat jij tegen die muur stond
zoals een bezemsteel die langzaam verglijdt
tegen de vlaktebuiten het kader bezinning

Er klonk geen noot muziek uit de suggestie
een statief met partituur broeddein het decorum
Ik wachtte geduldig tot er maar iets zou
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:11 Reageer op dit bericht
Zaterdag 27 mei 2006

wolkendans

Hier hebben de wolken het dansen verleerd
sinds de zon haar sombere rouw verwerkt
achter grijze wolken en trieste regenvlagen

De wind onvriendelijk zoals hij nu in mei nog jaagt
drijft hij de wolken voort als een opgejaagde kudde
waterbuffels die aan de hemel striemend voorbijtrekken

Laat de Zonnegod weerover de wolken heersen
zodat ze dansend en dwarrelend feesten in de lucht
om de warmte van Helios in zijn gouden karos

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 15:25 Reageer op dit bericht
Zaterdag 27 mei 2006

De postbode van zijn dromen heeft gefaald
deponeerde zijn verborgen gedachten verkeerd
in een brievenbus waar ze niet hoorden.
Onthutst zoals hij was ondernam hij de zoektocht
naar het gedachtengoed dat hij verloren waande
Zij wist beter en zag de eenzaamheid en het verdriet
zelfs de moed traag naast zijn schoenen zakken.
Zij reikte hem haar hand over het ijspoolgebied
en als bij toverslag zag hij een witte duif overvliegen
die hem de goede mare beloftevol toevertrouwde
De postbode landde nu in zijn thuishaven

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 15:11 Reageer op dit bericht
Donderdag 18 mei 2006

Zij spoelt uit haar ogen weg de laatste barre snik
de druppel die over de rand zijn verval begint
als een eenzame beek naar de bodem aarde
zij verhaalt geen geschiedenis van het tranendal
maar voelt ijzige kilte die haar woorden verlamt
onder de glazen koepel van haar verdriet
bedampen de melkwitte wanden de kluis
waarin ze gevangen zit als een rat in een klem
en in haar ogen breekt de glans en de kracht
die de oceaan in zijn golven overspant.
Ergens heeft ze de grote oorlog verloren
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:32 Reageer op dit bericht
Donderdag 18 mei 2006

mezelf buiten

Ik zet mezelf buiten met al mijn gedachten
in de wind te grabbel met mijn holle kop
waarin het rommelt als onweer aan de horizon
waarin leegte langzaam binnensluipt
als dolende resten van fracties verdriet
om de gespalkte liefde die niet aangroeide
om het rinkelende goud dat ik in je stem miste
slechts zielloos klatergoud dat je me aansmeerde
waarin ik uiteindelijk vlekkerig verbleekte
zoals een halfgewassen maanna een regennnacht

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:07 Reageer op dit bericht
Donderdag 18 mei 2006

zij zag zichzelf

Zij  zag  zichzelf in het doodskader gezet
een wereld warm en welkom werd een gat
donker als de nacht in het hol van de leeuw
toen de grond onder haar voeten vertrok
alsof de aarde openscheurde in eeuwig magma
vlammmen als torens smeltend metaal
Geen woord of gebaar bleef overeind
laat staan gedachten met een niets weggeflitst

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 22:17 Reageer op dit bericht
Donderdag 18 mei 2006

het jaar van de hond

Laat me zwalpen door het jargon van de dierenriem
ik weet niet welk beest me te wachten staat
in de Chinese astrologie die mij uitdaagt
Weet ik inmiddels dat ik een varken ben
geen kat draak of aap in de genen van mijn bloed
Mij wacht niet de hond en zijn trouw
zijn onderwerping aan de mens en zijn wil
Ik pas niet in dit jaar dat de hond huldigt
maar wacht geduldig op het varkensgetijde
 rap en rebels zoals ik ben.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:31 Reageer op dit bericht
Donderdag 18 mei 2006

op de fiets van C

Op de fiets van C.plant ze het land
voor altijd in haar hoofd
de zomerzon die de heuevls in brand zet
als pardjis voor hitteduivels

De schaduw van de middag maakt haar loom
muisstil aan de picknicktafel
onder de oude eiken

waar samen met C alles begon
waar zonder C de wereld schijnbaar stilstaat
nu hij aan de overkant van de tijd leeft
en de fiets voor hem altijd stilstaat.

Ingrid Lenaerts
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:25 Reageer op dit bericht
Woensdag 17 mei 2006

huis en in binnenzak de tuin

Hij heeft de tuin in zijn binnenzakken gestopt
verdeelt zijn grote schaduw over het grintpad
achter het huis met trap tot aan de wolken

Hijheet gevaarlijk te zijn zoals een brede hond
die van zich afbijt en blaffend verder huppelt
naar de horizon waaronder hij verdwijnt

De hond loopt weg maar de man met de tuin
in de binnenzak kijkt achterom op zijn werken
geheimzinnig glimlachend ondanks muizenissen

daar waar die enge grijzerds rondwaren
in het hoofd van de man met de tuin
in de binnenzak.Soms is hij erg moe
van het verhandelen in binnenzakken met tuin.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:22 Reageer op dit bericht
Woensdag 17 mei 2006

satie

Zij hoort Satie's pianowerken "Trois Gymnopédies"
vervliegen als afstand met licht en schaduw door hoge ramen
in een gothische kathedraal waar woord en geest
elkaar omstrengelen tot zonnerimpelingen op de vloer

waar marmer leeft in zijn aders en onhoorbaar leven drinkt
uit de ziel van de sonore klanken die uitdeinen multiplex
als bloeiende appelbomen in sterke honingtijden
over de steunberen heen tot in de de nok van de gewelven

Ze zou er dronken van worden van deze vervoering
die niets aards meer raakt maar naar de sterren dingt
om bij te huiveren tot op het bot van haar vezelig lijf
Ze wordt er koninklijk kalm bij als domme sterveling

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:55 Reageer op dit bericht
Woensdag 17 mei 2006

de jongens van de straat

Ze lopen maar wat te lummelen op straat
ze lurkten aan hun eerste sigaret die ze delen
trekje na trekje tabak of vreemde ingrediënten
in blauwige dampen bij het vallen van de avond

Ze lijken stoer en klaar om de wereld te bespringen
de wereld uit te dagen hun sterke uitspraken te bevestigen.
Ze spuiten graffiti van gore schuttingtaal op de gevels

Ze kauwgommen de dag en de nacht
dagen de meisjes uit met aftandse agressie
tot meerdere eer en glorie van hun leeg imago
Ze modderen maar wat aan tot de goot hen slikt
de keien van de straat zoals extra cool

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:21 Reageer op dit bericht
Woensdag 17 mei 2006

globaliseren

Het antwoord van de notelaar ligt beloten in zijn dop
die hij afwerpt met noot en al erin bij honderden
ligt het mysterie op de grond te bruinwachten
tot de plof de geur van de herfst in mijn neus prikt

deze en verre gedachten bekruipen mij 's avonds
bij vale grijze schemerlucht tussen bos en veld
hoewel ik deze morgen een koekoek hoorde
leek deze vogel eenander seizoen te bezoeken.

ook de spreeuwen leken niet goed in hun pluimen
een jonge vogel dook de kamer in verschrikt
zoals hij fladderde in dezeonbekende ruimte
waar geen boom of tak te bespeuren viel.

hij vloog tegen het vensterraam
verlamd van schrik zette ik hem buiten
waarna hij schoorvoetend het luchtruim koos.
Ook ik voelde mij weg van de route
nu de seizoenen zo globaliseren.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:05 Reageer op dit bericht
Woensdag 17 mei 2006

wil ons harden bij elke blauwe dip
die ons boven de dieperik houdt
aan de rand van het zwarte fenomeen
misbruik van macht of duivelse pesterijen
behoed ons voor de slechten
hun stank naar pek en solfer
in een wereldbrand die om het hoekje loert
wil onze rug recht houden
zonder naar gebogen aarde 
 te krommen voor het slijk
het hoofd boven het dreigende water
wanneer de zondvloed losbarst

Ingrid Lenaerrts
Geschreven door Ingridstanella om 20:45 Reageer op dit bericht
Dinsdag 16 mei 2006

grote woorden kleine dingen

Bij standbeelden horen meestal grote woorden
denkt ze,beroemde mannen moeten op een sokkel
Hun herinnering blijft indringend alle mensen bewaard
te weten hoe geroemd zij wel waren in hun wijsheid heldhaftig
met opvallende dadenals helden voor het vaderland

In het park is de lente een springerig kind in het gras
de madeliefjes bloeien in alle bevalligheid
de vijver weerspiegelt de hoge stapelwolken
ze ziet de onschuld der kleine dingen

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:55 Reageer op dit bericht
Maandag 15 mei 2006

Zoals het blauwe meer daar hoog tussen sneeuw
schilferend was langs de oevers gevoelens van graniet
stilte alvorens klanken ooit uitgestoten werden
altijd eeuwigheid in een taalloos landformaat

daar was ik op wandel zonder mijn stadsgedachten
vertrouwde op de middagzon zuiderse oriëntatie
terwijl het schitterende water golfde bij lichte bries
de stralen in zilver weerkaatsten in de diepte.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:57 Reageer op dit bericht
Maandag 15 mei 2006

BLAUWE GEDACHTEN

Blauwe gedachten bij het begin van deze week
ik vecht met wolven in harnassen van weerstand
strijden is moeilijk voor levensbehoud
in deze kafkaïaanse welvaartstaat.

Ze hangt aan een zijden draad die dreigt te breken
ondanks de schone schijn in de flauwe morgenzon
Kan ik mijn verzet verzilveren?

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:26 Reageer op dit bericht
Zondag 14 mei 2006

Je kan het niet kopen porties geluk
als fijnproevertjes bij het aperitief van het leven

de tijd geeft nooit krediet tot zotte maandag
hier en nu moet je hem consumeren

met de volle overtuiging dat het nu moet.
wat dinsdag in zijn bek houdt
kan reeds vervallen op maandag

Je kan het niet kopen porties geluk.
ze lonken als goudstaven
ze vervliegen als luchtbellen in eeuwige wind

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:57 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten