Bij valavond schijnt
plots een vage winterzon
winterbrandwolken 
 
Ingfrid Lenaerts

Op de bosweg loopt
verschrikt een schichtig konijn
verdwijnt in zandpijp.

Ingrid Lenaerts

Moerassen slapen
wintertijd tussen het riet
één eend zwemt er traag

Ingrid Lenaerts

De winter lijkt een tiran van het jaar
blijft maar kil en koud
zijn adem blazen op de rand van
vriezen, rijm en sneeuw
hij boet in aan originaliteit
maakt zich ongeliefd
bij klein en groot
wij snakken naar wat graden meer
een lentezon aan een fragiele draad
licht en nog eens klaar licht
vertrek maar duisternis doem en donker.
Ik wil vrolijk zijn
zomaar.

Ingrid  Lenaerts.

Vanop de bedrand van januari
 rolt de woordenstroom uit
 in de vorm van een gedicht
dat zich profileert als fenomeen
van diepe verbondenheid
met alle bestaande lotgenoten
op het grote feest van zijn dag

ik denk aan Vlaamse gedichten 
die  in Nederland op de kroonluchter zitten  
met een ondoorgrondelijke lach
het geheim van hun oorsprong

of die strijd om vrede
in het nabije Oosten schragen .
Ze dansen ballet op water
zingen een cantate op het veld
blazen de wolken over zee
nodigen je uit tot de eerst zoen
zwemmen in verzenpunch
het feest is begonnen
alweer een heel jaar lang

Soms zwijgen ze in stilte
nemen afscheid  van verdriet
maar overwinteren
tot een ander januari. 

Ingrid Lenaerts

 de noordzee rimpelt een vroege morgen
 het kabbelende water vertelt zijn geheimen
 zijn beloften aan en van de rijzende zon
 stilte zwijgt elke beweging in het vroege uur
 een wandelaar met zijn hond op het strand 
 laten hun sporen in het rulle zand
 meeuwen wedijveren met elkaar
de vis die ze geniepig ui de diepte scheppen 
de horizon  buigt over het water 
als een paars lint dat de scheiding spant
de wind is er nauwelijks hij is zacht
als een streling oever de huid van de dageraad
de noordzee rimpelt de vroege  morgen.

Ingrid Lenaerts

 

In spleten leeft de roddel
als een verdraaide waarheid
of als halve leugen
hij houdt het leven in de brouwerij
stookt het vuur waar hij wil
verkneukelt zich in zijn resultaten
groeit en bloeit sinds eeuwen
moeilijk uit te roeien
zoals een welig tierend kruit
laat hij zich niet verbannen
achter hoeken en kanten
heeft hij stevige wortels
roddel is een sterke tante
onvermoeibaar op de tong
en in het snijdend woord
dat de diepten uitboort

Ingrid  Lenaerts

Dag nacht
ingeburgerde kracht
met eigen schakeringen
van getemperd licht
maan en sterren
aan een blauwzwarte hemel

ik zie je door het vensterraam
je houdt me wakker
bezig met gedachten
tot de morgen komt
slaap blijft uit
krijg hem niet te pakken
dag nacht ik hou de wacht.

Ingrid Lenaerts

Wind in lagen
wind in vlagen
hij rekt en trekt
aan het wolkendek

in randen en rafels
zwiept en zwaait
zijn wilde adem

Dan striemt de regen in je gezicht
zware wind tegen
houdt je van de wegen

wind in lagen
wind in vlagen
dat zijn de natte dagen
van de januarimaand

die langzaam een weg baant
voor meer leven en licht
februari in zicht.

Ingrid Lenaerts

Zij deelt de lakens uit

kraaknet en in volgorde
sta je in de rij en schuif je aan
anders doe je het maar zonder
krijg je er geen

want eerst hangt ze de vuile was buiten
tot het schaamrood op je wangen
pas wanneer gebleekt en geschrobd
kan je weer in het gelid. 

tenzij jij haar vuile tong 
aan de wasdraad te drogen krijgt
Dan zijn haar lakens uitgedeeld.

Ingrid Lenaerts