Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be
Zaterdag 21 maart 2009

lente

wees welkom lente
blijdschap, we ontvangen je
Zon,verwen ons toch

stralende hemel
azuurblauw voor het lichte licht
jouw wedergeboorte


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 07:59 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Zaterdag 7 maart 2009

langzame leegte

In langzame leegte
kruipt de tijd nog trager
over de verveling van de gewoonte
Niets boeit moeite gespaard
tot een hoopje ellende

Om eruit te kruipen
heeft ze de eerste zonnestralen
broodnodig
zoalsde glimlach van een kind
een strelende hand
het fluiten van een vroege vogel
tot ze ontdooit
tussen sneeuwklokjes
in een wintertuin.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 17:42 Reageer op dit bericht
Dinsdag 24 februari 2009

stadswal

De oude stadswal
eens vol wilde kastanjebomen
latergerooid
dan stinkend verkeersboulevard
waar de uitlaatgassendreven
in laagjes boven de grond
nu weer in ere hersteld
bomen groenen er nu weer
op banken voor de wandelaar
kan je eten en drinken denken
in alle kleuren in verleden en toekomst
je kanje gedicht op de grond kwijt
op een steen zoals een graftombe
Je kan het tussen de bomen doen
je gedachten wapperen een een bannier
de oude stadswal is weer tevreden
in zijn zinvolle bestemming
.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:45 Reageer op dit bericht
Donderdag 19 februari 2009

nacht

We luisteren naar je adem
die zijn verhaal aan de nacht laat
zonder woorden
een zware bedrijvigheid
die uit je longen ontsnapt
wij wachten in  het maanlicht
zoals piraten onder een zeil
de slaap blijft uit
de poolster blinkt nog
wanneer ook wij je vervoegen
in dromenland 
 
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:09 Reageer op dit bericht
Zondag 15 februari 2009

tiran

De winter lijkt een tiran van het jaar
blijft maar kil en koud
zijn adem blazen op de rand van
vriezen, rijm en sneeuw
hij boet in aan originaliteit
maakt zich ongeliefd
bij klein en groot
wij snakken naar wat graden meer
een lentezon aan een fragiele draad
licht en nog eens klaar licht
vertrek maar duisternis doem en donker.
Ik wil vrolijk zijn
zomaar.

Ingrid  Lenaerts.

Geschreven door Ingridstanella om 00:38 Reageer op dit bericht
Donderdag 5 februari 2009

frisse neus halen

Weilanden
onder winters zonnelicht
wit vriezend en scherp gekraak
op de weg tussendoor
slingert mijn adem
uit mijn keel
zichtbaar in de ijle kou
terwijl ik hier een frisse neus haal
en de oostenwind
me om de oren blaast.
over weilanden weids
in hun stilte.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:52 Reageer op dit bericht
Dinsdag 3 februari 2009

Soms denkt ze dat ze op een zijspoor staat
uitgerangeerd zoals een afgedankte locomotief
Ze wordt soms eens opgepoetst om te blinken
dan mag ze mee om even aanweig te zijn
maar dan is het weer voorbij ze is overbodig

liever alleen met haar oude papegaai
een tv toestel uit vervlogen dagen
een slaapmutsje voor ze het bed ingaat.

Ze kan de slaap niet vatten piekert
tot de nieuwe morgen
die ook zijn schittering ziet verbleken
in haar doffe ogen .

Ze weet het zeker
ze is het zijspoor dat doodloopt.
Geschreven door Ingridstanella om 21:59 Reageer op dit bericht
Zondag 1 februari 2009

gideon

Op de Spinoladijk dichtbij het Fort Napoleon
veegt de wind het zand op de dijk
in ruggerijen net een skelet van een dier
Het mulle zand maakt het stappen moeilijk
ook de fietsers moeten aardig op de trappers
ze worstelen er zich door met veel moeite
 
Daar hebben meeuwen hun vergaderplaats
Ze vliegen er aan en af met groot lawaai
hun typisch kreisen laat niet onberoerd
er is er één die nooit mee de lucht ingaat
niet stoeit draait of buitelt
wellicht gekwetst aan een vleugel
ze is niet meer mensenschuw
ze stapt met de wandelaar mee
tot je haar aanspreekt
dan kijkr ze verwonderd op haar kop schuin
vol verwachting
Ze verwacht brood
 
Hoewel het verboden is de meeuwen te voeren
dwingt ze de wandelaar te geven
na de ontvangst van een snee roggebrood vertrekt ze
al stappend langs de zijranden van de dijk
ze weet van wie ze krijgt
ze doet alsof ze ons al jaren kent
Gideon hebben we haar genoemd
ze heeft ons aanvaard
in haar hulpeloosheid.
 
 
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:32 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten