Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be

veldweg

Voor de horizon twee karrensporen
bramen op de berm lonken
dansende hitte bijt de lucht
alle gras is verdord tot kribbevoer
de wereld zindert hier
lijkt vastgenageld
buiten adem op deze weg.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:14 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

schoon schip maken

Buren zitten tussen hun woorden te zonnen
ze hebben zich kreten en lawaai eigen gemaakt
een klein koninkrijkje ligt aan hun voeten
een zwembad roept hen dagelijks voor afkoeling
zowat met vierduizend liter drinkwater
ach jan denken ze
dat zijn parels voor de zwijnen

Kinderen springen over de heg ongevraagd
ze spelen schikbreukeing en piraat
ze gijzelen onze rust en onze tuin
schieten met katapult naar vogels
ouders liggen onegstoord te flikflooien
Bij het einde van de stoeipartij geen bezwaar
Zij maken schoonschip met het zwembadwater
laten alles ongevraagd over gods akker vloeien
Onze tuin is mede een klein moeras
bij zonsondergang.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:04 Reageer op dit bericht

beekbos in de lente

Deze morgen heeft het Beekbos me ingelijfd
tussen de nauwlijkse bewegende sparrentakken
tussen de gele hazelaarkatjes gehuld in mist
tussen de kale beukenbomen die nog winterslapen

op de vochtige bosweg voetsporen van vroege wandelaars
af en toe nog een overjaars blad verdord in een zucht
dat me voorbij ritselde als een breuk in de stitstand

vlak bij heb ik de eerste crocussen van het jaar zien piepen
priemen uit de humuslaag als een ware warmtebron
die de lente nu uit haar schoot mag gaan schudden


                                           Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 13:48 Reageer op dit bericht

van de rivier en de boot

Van de rivier verglijden wij
de vraag naar altijd water
In het groen vertragen de dagen
ons boven het hoofd als spiegel

Van de boot gewoonweg het plezier
rechtaan rechtuit te varen
doormidden te splitsen de golven
naar de oever ze laten klotsen

Rondom het grote en het kleine leven
huizen als kasteelheren in rok.
Blote dames verrast in hun privacy
knipperlichten voor de zware zinnen

Wat dan met ons ? Wij kijken overboord
het vrije bestaan van een vakantie
de tijden zonder bijna denken zonder zorg
als een zaligheid van het ogenblik

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 10:02 Reageer op dit bericht

zij belaagt

Zij belaagt zon en maan en sterren
terwijl ze danst als een vogel
wellicht zalft als een engeI

Ik huiver van haar hand
van haar woord dat bezweert
Ze predikt schuld en boete
die ik niet wil ondergaan

Ik vrees haar valstrik
haar zucht naar macht
Ik huiver van haar hand
van haar woord dat bezweert
dat alle recht ontneemt.
Waarom?

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:27 Reageer op dit bericht

Heimwee

 Noorderkrieken  in een boomgaard
 alsof de tijd me achterhaalt me dwingt
 te blijven staan , te kijken naar de vruchten
 uitnodigend rijp klaar om geplukt te worden.
 
 Ik zie mijn oma  met een rieten  mandje
 dat ze vol laadt met die rode vruchten
 Ze eet krieken en ik volg haar voorbeeld
 we oogsten samen verder

Straks zal ik noorderkrieken proeven
heerlijk gestoofd bij de ijsbolletjes die oma tovert
we zitten allemaal onder de rode kriekenkleur 
we smakken en schrapen tot de laatste hap

Weer geland in onze warme zomer die schroeit
wordt ik gebeten  door een dikke heimwee 
vind mezelf wellicht flauw maar hoe ik weer verlang
naar een verlangen dat voor altijd ging. 

Ingrid Lenaerts



 

Geschreven door Ingridstanella om 17:06 2 reacties Reageer op dit bericht

bij een schilderij

Een lege stoel omzwachteld als een oorlogsheld
onder een tafel vol met onaangeroerde gerechten
jij komt tot bij mij op schoot op een andere stoel
niet omzwachteld maar in roze geschilderd
zoals flamingopoten in een zuiders moeras
jij wil de spijzen even aanraken en dan proeven
ik begrijp niets van je dode ogen in je hoofd
ik verwijt je niets van zo nabij
we zitten toch vast in wezenloos schildersverhaal.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 15:40 Reageer op dit bericht

op zoek

Ik ben zowat het noorden kwijt, ach beken ik
het is in naam van lauwe angst die mij beklijft
zoals een zwerm wespen die niet meer loslaten
je bijna afmaken in hun vernietigende aanval.

Voel me belaagd door leegte in een hoofd
dat ergens naast me ligt in een andere realiteit
wel knikkebolt als ik ga slapen zonder meer

de zon schijnt niet op de dakpannen van dit huis
een trein rijdt in de verte door op vreemde sporen
Laat ik mij afvoeren op zoek naar mijn ware lijf ?

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 10:19 Reageer op dit bericht

doolhof

Is de lucht benauwd vraag je.
Ga dan niet mee in deze doolhof
je krijgt er ademnood achter de heg
nooit meer te ontsnappen
wacht een eind verder

Daar kom ik je redden
zo een held te zijn in jouw gedachten
Ik lees je angst wegens ongeloof
Ik voel me als een hond op schoot

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:57 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten