KortrijkKortrijk heeft het
bakermat van Vlaanderen
schrijft gulden sporen
in zijn gedachten
op de Groeninge kouter
waar alles begon.
Ingrid Lenaerts
we gaan ....bij nachtbedauwde morgennachtgloedGlimwormen bij nacht
lichtjes op de rotspartij
doven straks hun gloed
Ingrid Lenaerts
op de randDaar op de dakrand
tjilpt er een eenzame mus
verwacht collega's
Ingrid Lenaerts
ik ben de zeevrachtschipAan de kade het vrachtschip
voor anker ,wachtend intermezzo
het draagt een vreemde naam
van een exotische reus
zijn buik staat open
containerers op vrachtwagens
rijden binnenin
door de geopende poort.
Uit de schouwen rook
ik sta erbij verbauwereerd
als een onnozele mier
die een olifant bewondert
Ingrid Lenaerts
schippersvrouwEven aan de wal
zit ze onder de platanen
te genieten van de rust
op het binnenplein.
Op de vijver ziet ze
een zwaan die haar aanspreekt
verwonderd en beangstigd
voelt ze zich vastgenageld op de bank
de zwaan zegt : "Hou je van mij?"
de vrouw vraagt : "wie ben je?"
de zwaan laat haar raden
"Weet ik niet "schreeuwt de vrouw
Harry ! maak je weg !
Ik wil je nooit meer zien
Straks ziet mijn man dat:
ik praten tot een zwaan.
Later zit de zwaan aan boord
haar man jaagt hem weg
met grote kabaal zwaait de zwaan
zijn vleugels uit richting oosten
de schippersvrouw is nu tevreden.
Ingrid Lenaerts
kabouterskabouters vissen
stilstaand hun heel leven lang
zonder hoop op vangst
Ingrid Lenaerts
buurmans tuineen mini expo
van tuincuriosa vraagt
een beetje aandacht
Ingrid Lenaerts
stenen zonTegen de muur zont
er een stenen gouden zon
in echte stralen
Ingrid Lenaerts
ooievaarEen borstbeeld droomt zwoel
in een tuin met cupido's
tussen kabouters
Ingrid Lenaerts
beeldencarrouselkruimeldiefde kruimeldief kruipt
verzamelt de broodafval
de tafel is schoon
Ingrid Lenaerts
baltv zomerFABRIEKSSCHOORSTEENHoog zwartgerookt en zonder functie
staat de schoorsteen in het afbraakpuin
van zijn moederschoot de verffabriek
Zwermen vogels zitten op zijn rand
kwetteren er de avond vol
terwijl ze hun boterbriefje laten vallen
langs zijn trieste lijf.
De schoorsteen is eenzaam in zijn stilte
zonder enig verweer in grenzeloos verval.
Ingrid Lenaerts
koopjesKoopjes groot of klein
we zoeken ronde prijzen
met het laagste bod
een stadsgewemel
je kan op koppen lopen
voor dat ene ding
nu uniek voor jou
dat je moet bemachtigen
als het hoogste goed.
Ingrid Lenaerts