Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be

De zon begint haar neergang
al vrij vroeg in mysterieus licht
ze hangt laag schijnt verblindend op de weg
als lastig plagerig pestbeest

Ze is een flauwe meid geworden
laat zich niet meer zien op haar best.
is de zon moe in de herfst?
teveel gewerkt in de zomer ?

tussen de geelbruine blaren zit ze
even te tippen onder het laagstamfruit
goudgeler enetten willen nog een glimp
de durandeau wil haar nog ontmoeten

Maar ze speelt vaak verstoppertje
achter de lage wolkenformaties
ze wil onze contreien verlaten
voor de zomer van de antipoden.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:05 Reageer op dit bericht

1 reactie op dit bericht

begrijphetnietje19 september 2006 om 18:44

de zon

blijven hopen, voor de komende dagen voorspellen ze weer zon en zomerse warmte
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

ontmoeting

een dubbelganger
liet me woordloos erg schrikken
zij lachte me toe

ik kneep in mijn wang
er was ook geen spiegelbeeld
werd ik nu echt gek? 

de dubbelganger
leek toen ook  verbauwereerd
mijn dubbelganger?

wij beiden zeer zwaar verrast
om zoveel gelijkenis
Een bizar toeval

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 21:38 Reageer op dit bericht

Zij zit vast aan jou van verwondering
een hoop zo groot als een hoge berg
dat je even zou zwaaien als  je voorbijkomt
dat je haar naam zou herinnerern

wachten in een verloren moment
het eerste moment de glans in je ogen
dat je haar zou zeggen zacht en traag
dag Hannelore alles goed met jou.?

Ze droomt haar leven een beetje te ver
verwacht de zon en de maan uit je gedachten
het buikvlinderen kan ze niet verhelpen
ze is blind verliefd elke dag meer en meer.

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 18:50 Reageer op dit bericht

gezicht zonder naam

Gezicht zonder naam zegt men
dat ik dat ben
maar weet het niet
geef mezelf dat gezicht met naam dan maar

geboren op een vuinisbelt
waar het afval rookt tussen de betonplaten
waar wij onze luizige hoofden schudden
in een gevecht voor een naam
die van de sterkste
die van de dwingende muil
die van de slimste dief
die van de poenschepper
die met de grootse macht
want ik wil een gezicht met naam
ik wil overleven.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:21 Reageer op dit bericht

Een pluizenbol zweeft
op de adem van de wind
waar volgt nieuw leven ?

zaden in de bek
vallen  neer in vogelvlucht
waar zaait zich toekomst ?

Bijen op een bloem
diep in de kelk het stuifmeel
waar gonzen sporen.?

waar ter aarde ook
vruchtbaarheid als levensbron
dwingt pure noodzaak

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 22:01 Reageer op dit bericht

Als ik soms zonder vederlichte gedachten

Aan oorlog denk in het huis van vrede

Dan word ik een groot vraagteken

Naar het waarom van de gruwel

Bij de vele gezegden op de muur

Zoals “ Make love no war” en

“Nooit meer oorlog “

Huiver ik en klettert mijn ziel in haar ijslagen

van  de maskerade bij het kind

Dat ik opvang en onderdak bied

Een landmijn rukte zijn beide benen weg

Nooit vroeg hij om oorlog

Zoals kemphanen die bekvechten

Tot de dood hen vallen laat

Hij wou gewoon spelen in de tuin.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:37 Reageer op dit bericht

zonderling landschap

Klaar voor een uitzonderlijkle western
op zoek naar het verleden van het zware werk
ondergronds labeur in een heroïsche tijd
daar waar nu een stille mijngod sluipt
tussen verroeste sporen en lege waggons
tussen kale resten van het zwarte goud
tussen baksteen en beton die zwijgt
daar waar de natuur haar gang mocht gaan
de berkenen eiken die er her en der
al het herfstblad dragen tussen hun takken
wel daar hebben weons bevestigd
in teksten waarop warme emoties ge-etst
in teksten van verborgen verdriet
midden een wijds kader vervlogen herinnering

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:04 Reageer op dit bericht

avond

Avond binnengevallen
schemeringen steeds minder licht
niet gevraagd zonder meer
sta ik tegenover jou
mond vol tanden

Je verrast op duisternis
op geheimzinnigheid
op de tast naar het late uur
zit ik aan je vast
sterrenmeldingsplicht
ook een maan hoe dan ook
liefst de volle de rosse
aflossing van de wacht
het wijken voor je meerdere
slaaptijd in taal

Ingrid lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:00 Reageer op dit bericht

sectie opgeklopt

Ze zaten rond de Victor Horta -tafel
brainstormen en encountering
in een dure suite van het resor hotel
nadenkenden ruw brakend het idee

over structuren en teamspirit
van flowdos van  top tot bottom
terwijl ze nipten aan een streekbiertje
een kwestie van gemeenschapszin

dan nog enkele oefeningen in survival
bengelend aan de rotsen boven wildwater
benjispringen van de brug voor de durver
alomgeprezen voor zijn bewuste inzet

Wat werd verkocht  was gebakken lucht
waarbij je  een bitter gevoel in de keel blijft
om de onbenullige opgeklopte leegte
die je zo maar om de ziel  wordt gedrapeerd.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:48 Reageer op dit bericht

Zijn  woorden heeft hij gespoeld
in een bad van andere gedachten
die als kogels uit zijn mond schoten
Zijn woorden zijn vlijmscherp
ze zijn gepunt en gewet
om onze bast door te snijden
nu de godin van de macht nadert
hij  haar ongeneerd toelacht.
Wij zijn het leger tinnen soldaatjes
waarvan hij ooit droomde.

Ingrid Lenaerts



Geschreven door Ingridstanella om 16:10 Reageer op dit bericht

Dat andere gezicht dat ben ik
voel me losbollig in het lijf
dat me vreemd beveelt
verbiedt vraagt of smeekt
doe het nu en laat me vrij.
ik ben je gebonden een dure eed
doet me zweten rechten en plichten
Speel ik een rol in je bestaan
achter deze maskerade?
Je laat me toch stikken achter het bakkes.
ik de verdomde theaterpop

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 15:54 Reageer op dit bericht

Van de wereld

Van de wereld ondersteboven
en zelfs de regelmaat daar houdt ze van
kortom van het leven dat lacht of huilt
de banaliteiten en de parels
zij leeft ervan of vecht er tegen
als geliefde en draak

van de wereld op zijn kop
pakt ze de staart in tegenaanval
liefde of haat
het lijf dat ze behoedt
en dan volgt wat komen zal zal 
Woede of glimalach 
te nemen of te laten.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 22:18 Reageer op dit bericht

gisteren

Ik weet niet waar je heengevlogen bent,
mijn gisteren
vandaag ben je weg , voorgoed
een vogel kortgewiekt in een kooitje,
slechts heel even op de smalle valreep
was je escapade toch mogelijk

Om morgen zat je niet verlegen
het was je zaak niet.
Je floot vaak
toekomst kon  je geen moer maken.

Maar ik, lieve gisteren, ik kijk naar morgen 
nu moet ik zonder jou
op het hazenpad  van twijfel

En ik zit voor zoveel aan je vast.
Al wat verleden is was ooit gisteren
de twijfel kwelt me
terwijl jij zo rustig herinnert
we zien wel.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 20:54 Reageer op dit bericht

bij het frietkot


Waar vind je nog een echt frietkot
waar de geur je aanzet tot watertanden
Ze zijn er nog nauwelijks die barakken
op wielen of een in een oude tram
waar je een puntzak kreeg en de portie
de gedroomde portie friet met mayonnaise
samen met een cervela of boulet.

Niet hygiënisch, te volks en ongezond
sinds de opmars van de fast food
in piepschuimbakjes hamburgers
met  reepjes sla, zelfs een snuffelkonijn 
vindt daar zijn groen niet in deze doos.
Ach ja, ik spui  weer chagrijn in mijn hoofd
grijp steeds terug naar herinneringen

Zo eet ik weer eens echte friet in de barak 
bij de doos weemoed die ik open

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:45 Reageer op dit bericht

naakte woorden

Naakte woorden verdorren bij ijzige wind
Je wordt er zo troosteloos van bij die leegte
die venijnig kwetst en in je ribben duwt
als een botte dolk die niet treffen kan

Naakte woorden verwerpen zoveel kansen
voor vriend en vijand als hautaine afstanden
tussen diepten  die niet te overbruggen zijn
blijven rillen zonder enige warmte in de buik.

Ik verwerp ze dermate
zoals een ijsklomp in de  hoofden

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:29 Reageer op dit bericht

gekromd

Mijn vader loopt aardewaarts traag
gekromd door de tijd die hem inhaalt
weigert enige hulp of steun
die hem vennoot van zijn leeftijd maakt
Hij loopt over een brug herinneringen
van meer dan honderd jaren
die hij in een notendop draagt
Hij houdt nog van zijn godendrank
hier en nu in dit dit uur
dat  hem de harde werkelijkheid versmalt
de dagdagelijkse sleur laat verdwijnen
in de relativiteit der dingen rondom
Mijn vader loopt aardewaarts traag

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:30 Reageer op dit bericht

minder buitenlicht

De avond klopt met zijn gevolg op de deur.
al maar vroeger minder buitenlicht
enkele  vogels springen over de grond
ze geven het alarmsignaal voor die rotkat
die door het hoge gras sluipt
tegen de duisternis in
Ik roep  haar naam en ze komt langzaam bij
ze duwt zich tegen de muur
als grote verleidster van het late uur
als rover bij de nacht
ze deugt echt niet dat beest
bij momenten
de vogels zitten op stok en in het nest

de maan is al veraf gaan wonen
de avond heeft al zijn tenten opgeslaan
dicteert zijn wetten binnenskamers
voor een lange nacht
Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 21:33 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten