bos

Dichbij het kanaal
neemt de dag middagpauze
de visser slaapt vast

De vis loert naar aas
maar laat de dobber drijven
op overleven


Ingrid Lenaerts

Zon hoog en helder
zuiderse flitsen dragen
zwoele zindering

Ingrid Lenaerts

Meeuwen op de dijk
doen er aan paaltjeszitten
heel listig en sluw

ze loeren hem uit
om de vis af te snoepen
bij de wandelaar

hevig fladderend
luid krijsend boven je hoofd
ten aanval voor buit

scherpe bek die rukt
die vogel duldt geen inspraak.
vis alleen voor hem.

Ingrid Lenaerts

De zee gallopeert
razend snel zichzelf voorbij
-ik buiten adem-

Ingrid Lenaerts.

Margrieten hangen
treurig gekraakt  door regen
in een natte tuin

Ingrid Lenaerts

Speeltuinen zijn leeg
schommel of  glijbaan verkilt
zonder kinderen

de draaiton werkt niet
alleen  wind jaagt door haar buik
met een regenbui


Ingrid Lenaerts

Een westenwind plaagt
de wolken met overlast
weg met al dat nat.

treurigheid beklijft
vreugdeloze gedachten
Geef ons toch wat zon.

Ingrid Lenaerts

de stad is mijn gril
van vol glimmende glinsters
tegenstellingen

Ingrid Lenaerts

het dorp is mijn nest
het barst van  diepe weemoed
herinneringen


Ingrid Lenaerts

de bladsteel parelt
druppels wankel evenwicht
na de regenval

Ingrid Lenaerts

Sombere morgen
de lucht draagt droef een rouwkleed
wanneer zien we zon?

Ingrid Lenaerts

Veel muizenissen
zijn katten niet gegevn
wat een echt geluk


Ingrid Lenaerts

Gevelde dennen
liggen er gewond in rij
voor de zagerij

Een staathond plast driest
tegen de bomen hun schors
zonder bezinning 

Ingrid Lenaerts 

goudbloemen zwieren
zwaaiend in de zon hun kroon
 als ogen in vlam.

Ingrid Lenaerts 

De bloentuin treurt een beetje
bij al die grijze luchten
bij tonnen water
over zijn aardse pracht
De rozen zijn verstild
hun scharloken rode hoedjes druipen,
de bladranden vervagen
de anjers zijn teneergeslagen
bij bossen uiteen
werd hun kameraadschap beproefd,
de leeuwenbekjesdruilen
laten hun lipjes hangen
de salvia's houden zich niet meer recht
in het sompige modderveld
en de hortensia's meestal hemelsblauw
verwateren tot temige tantes
de tuinmeubelen staan naakt en nat
geen bezoeker wil hun diensten

Alle bloemen hebben seizoensverdriet
ze kunnen elkaar niet troosten
ze bidden tot de zon vol overgave
dat zij hun gebed mag verhoren
Wij kunnen mee acteren
de zon om warmte vragen
want we kunnen ze allen gebruiken .

Wel zon,waar blijf je?
Laat je zo niet smeken
doe jezelf wat meer eer aan.

Ingrid Lenaerts

 De nacht rust vredig
de duisternis bestendigt
 de vraag naar het licht

Ingrid Lenaerts