hij neemt niet op
Hij zit daar ergens opzo'n stoel
Rotding van communicatie
Ik voel de overwinning van onmacht
hij neemt niet op
een muurDe oude muur die dreigt
Te verschuiven uit zijn rangorde.
Hij lijkt moe geleefd
Verweerd is hij van jaren
Weer ,wind zon en droogte,natte plens
We moeten iets doen denk ik
Hem helpen rechtop blijven
We zouden kunnen: bijvoorbeeld
Zijn ruggengraat herstellen
De stenen opnieuw invoegen
Het onkruid uit de reten halen
In gedachten zijn we verbonden
Verbroederen onze wegen met de muur
Wij zijn ook over betere jaren heen
We raken ontstemd door onze banaliteit
Van elke dag weer dezelfde taak
Op het aangeduide uur de gewoonte
Uit de kast zetten, ze koesteren
Het zielloze moment van de automaat
Revolteert en denk ik gooi je weg
Het maakt me triest en zonder meer
Muur, ik ben ook aan herstelling toe
Ingrid Lenaerts
de divan
prinsWare meisjesdroom
de prins op het witte paard
vaak slechts een sprookje
Ingrid Lenaerts
zigzaggenDagen zigzaggen
als bliksemschichten bij nacht
tijd is ongrijpbaar
Ingrid Lenaerts
leeslamp
straatstenenOnze straatstenen
zwijgen voor de gebruiker
Anders soms een ramp?
Ingrid Lenaerts
HuizenHuizen vertellen
uit eigen buik hun story
wie luistert kent ze .
Ingrid Lenaerts
horizonDe einder zigzagt
van flats,kerken en torens
Zijn we dan tipsy?
Ingrid Lenaerts
Aan zijn schaduwAan zijn schaduw
heeft zij haar vleugels gehecht
ze riep een cupido in leven
die met pijlen wou schieten
om de boodschap verborgen liefdesleed
te openbaren
na zoveel jaren klein fatsoen
terwijl ze brandde als een toorts
van het heilige vuur
dat zij niet meester was.
Ingrid Lenaerts
hoge akker
heuvellandHet heuvellland wenkt
tussen wolken en schaduw
zon tussen takken
de velden golven
de horizon trekt weids open
aan Franse grenzen
Ingrid Lenaerts
KortrijkKortrijk heeft het
bakermat van Vlaanderen
schrijft gulden sporen
in zijn gedachten
op de Groeninge kouter
waar alles begon.
Ingrid Lenaerts
we gaan ....
bij nacht
bedauwde morgen
nachtgloedGlimwormen bij nacht
lichtjes op de rotspartij
doven straks hun gloed
Ingrid Lenaerts
op de randDaar op de dakrand
tjilpt er een eenzame mus
verwacht collega's
Ingrid Lenaerts
ik ben de zee
vrachtschipAan de kade het vrachtschip
voor anker ,wachtend intermezzo
het draagt een vreemde naam
van een exotische reus
zijn buik staat open
containerers op vrachtwagens
rijden binnenin
door de geopende poort.
Uit de schouwen rook
ik sta erbij verbauwereerd
als een onnozele mier
die een olifant bewondert
Ingrid Lenaerts