Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
akke.beakke.be

het is nacht

 De nacht rust vredig
de duisternis bestendigt
 de vraag naar het licht

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 07:56 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

hij neemt niet op

Hij neemt niet op
Neem op denk ik
tot de leegte rondom mij het woord.
Hij hoort mij niet hij ziet mij niet
ik smaak hem niet ik voel hem niet

Hij zit daar ergens
opzo'n stoel
of op een tak
Kijkt hij naar de sterren ?
wat doet hij er?
Slapen in dat grote bed
zonder mij wellicht is er een ander?
Ach word ik daar jaloers?

Rotding van communicatie
GSMSMS je kan me de boom in.
Nogmaals het nummer
hij neemt niet op


Ik voel de overwinning van onmacht
mijn nederlaag.
Ik word triest
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 20:03 Reageer op dit bericht

een muur

De oude muur die dreigt

Te verschuiven uit zijn rangorde.

Hij lijkt moe geleefd

Verweerd is hij van jaren

Weer ,wind zon en droogte,natte plens


We moeten iets doen denk ik

Hem helpen rechtop blijven

We zouden kunnen: bijvoorbeeld

Zijn ruggengraat herstellen

De stenen opnieuw invoegen

Het onkruid uit de reten halen


In gedachten zijn we verbonden

Verbroederen onze wegen met de muur

Wij zijn ook over betere jaren heen

We raken ontstemd door onze banaliteit


Van elke dag weer dezelfde taak

Op het aangeduide uur de gewoonte

Uit de kast zetten, ze koesteren

Het zielloze moment van de automaat

Revolteert en denk ik gooi je weg

Het maakt me triest en zonder meer


Muur, ik ben ook aan herstelling toe


Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:57 Reageer op dit bericht

Aan zijn schaduw

Aan  zijn schaduw
heeft zij  haar vleugels gehecht
ze riep een cupido in leven
die met pijlen wou schieten
om de boodschap verborgen liefdesleed
te openbaren 
na zoveel jaren  klein fatsoen
terwijl ze brandde als een toorts
van het heilige vuur 
dat zij niet meester was.

Ingrid Lenaerts
 

Geschreven door Ingridstanella om 23:06 Reageer op dit bericht

bedauwde morgen

Een bedauwde morgen ontwaakte
nevel hing bij de bron
op de binnenkoer nog volop rust
aan de lindeboom bij de open poort
klingelden oranje appels en blauwe peren
in de ochtendbries hun fijne klanken
alsofer op triangels gespeeld werd

een witte engel liep voorop
opeen ingedeukte deur schreef hij zijn boodschap
spaar deze morgen voor vrede
brand dit moment op je netvlies
als een altijd durend verbond
tussentijd en eeuwigheid
ik voelde me beschermd tegen woorden
van vergankelijkheid en verval.
licht als een droom zweefde ik heen.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:00 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten