Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be
Vrijdag 17 november 2006

Soms

Soms kolk ik als een wilde rivier
die donderend tegen haar oevers slaat
wanneer jij daar moeder alleen moet krimpen
in dat veel te hoge bed verstild en kil

wanneer je kinderen slechts de dagen tellen
dat je broze lichaam en smalle hoofd
nog te zien zullen zijn boven de dekens
De dagen en  de nachten zijn zwart geschakeld

Ik voel zo met je mee in je magere hand
een leven van inzet voor je kinderen
slechts enkele woorden vriendschap
de herinneringen van toen aan groot plezier

wars van alle chagrijn en lauwe leemte
toen het goud nog straalde op de toverberg 
en je glimlacht weer om de zon aan het raam.
de maan en de schitterende sterren daarboven.

Ingrid Lenaerts





Geschreven door Ingridstanella om 23:46 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Vrijdag 17 november 2006

dood

Zij zwijgt nu haar vaders dood
alsof ze zeepbellen waren  zo
uit haar kinderjaren.Het aantal
begreep ze niet in het kwadraat

Hadden zij snorren of een baard
droegen zij broek kort of lang
voor de herberg van de troost
als een cowboy met sigaret

in het land van Sitting Bull
Bij God welk label had het vaderschap
in de droom van lieve Pappie
baba dad of gewoon een vader.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:23 Reageer op dit bericht
Vrijdag 17 november 2006

Vroeger rookten vaders pijpen
de kleine filosofie vanhet thuisfront
nu hangen de pijpen in het rek
als gevilde konijnen zonder leven

Van toen de honden hun pantoffels brachten
dit alles voor een klontje suiker of soepbeen
ook de honden gingen anders leven
nu hebben ze kettingen losgeblaft
 
voor meer ruimte en voor vaders
hub renclub en hun evenbeeld
snelle wagen,stoere vent dito beest
vroeger was alles het is toch waar.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:17 Reageer op dit bericht
Vrijdag 17 november 2006

alcazar

Het heeft iets van een oude balzaal
Het ruikt er naar motballen en schimmel
de rode gordijnen waren ooit van aanzien

nu hangen ze te treuren
als trieste baljurken aan het raam
de barkrukken zitten onder het stof
de tapkranen zijn dof en eenzaam
werkloos sinds jaren onder de spinnenwebben

de glorie pronkte er als een dame
gezeten in de pluchen hoekzeteltjes
met ijsroemers op elkaar gestapeld
als een toren van Babel

er moet ooit een ziel geweest zijn
een feest dat zotte neuzen droeg
het licht uit grote kroonluchters
nu is de tijd van toen er gestorven
is er gefixeerd in zijn doodsangst

de mist hangt in het brein van de zaak
het verval is in aantocht voor café Alcazar
het bed van de leegte
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:47 Reageer op dit bericht
Vrijdag 17 november 2006

Ik zit aan de rand van de avondschemering
zie hem verkleuren van paarsviolet
dan naar nachtblauw op kousenvoeten

Tussen de velden kan je de stilte horen
de aarde geurt zacht naar haar gewassen
Vanop de Kattenberg zie ik stadlslichten pinken

Boven mij een heldere hemel vol sterren
een volle maan zoals een rijstpapschaal

In een boom zit een uil me te observeren
pal recht op een tak zoals een paleiswachter
Wat voel ik me nietig hier en nu.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 17:41 Reageer op dit bericht
Vrijdag 17 november 2006

leegte

De grote witte leegte in haar bestaan
heeft haar uitgehold tot een zwart gat
Moedeloos bleef ze achter
zonder enig initiatief dat leegte kon vullen
Het grote verzet werd haar aangeboden
maar ze liet het voorbijtrekken zoals
een inert gas dat geen reactie vertoonde
De grote witte leegte en het zwarte gat
er was nimmer iets meer.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 16:04 Reageer op dit bericht
Donderdag 16 november 2006

ouderwets

Een leven lang een grote liefde klinkt heerlijk ouderwets
zeggen haar kleinkinderen nu zij meer dan oma is
het klinkt alsof het niet kan in deze moderniteit

waar cool zijn een must is er tussen differente relaties
als het eten van een bord pasta met Bolognaise saus.
waar het lijf zijn pure lusten volgt
waar je liefst de emoties naar het antiquriaat verbandt

Ze weet nochtans dat haar liefde en lijf  geen fake zijn
terwijl ze nog altijd even enthousiast zijn schaduw volgt
op de vele wandelingen die ze nog kunnen maken
hun  diepe  liefde klinkt niet als rode revolutie der passie
maar ze blakert nog evengoed als toen
toen ze  meer dan vijftig jaar geleden besloten 
te  goede en kwade dagen te delen.

Ingrid Lenaerts



Geschreven door Ingridstanella om 23:40 Reageer op dit bericht
Donderdag 16 november 2006

een leven

Vader moeder heb ik nooit gekend
was een wees uit de afrikaanse droogte
de rode aarde barstte grote kloven
gapend in de diepte die nog verder barstte.

Ik liep maar rond te niksen in de wezenhut
die mij als een spook aangaapte
door de enge ramen  zonder glas
we lagen ronduit tegen de muren
terwijl het gonsde van nare beesten

Namen ken ik niet ik had geen interesse
wou alleen smullen
en wachtte op een weldoener
die mij naar dat grote Europa zou voeren
het land der wonderen  het paradijs 
zoals men vertelde

Eten hadden we nauwelijks
soms wat zoete aaardappelen
of een deel maniok
Er werd gevochten om een kippebout
gemept om een portie noten
schoolgaan was me onbekend
we speelden met dierenknoken
aardkluiten of speren

En op zeker dag kwam een vader een moeder
om naar dat grote paradijs  te vliegen
en ik ben er nog altijd
maar gewoon met heel veel heimwee
naar de blauwe geesten van de nacht
de zon van mijn oorsprong
wellicht lijk ik een beetje ontheemd
maar niet tenvolle
ik kan het niet onder woorden brengen

Ingrid Lenaerts



Geschreven door Ingridstanella om 19:28 Reageer op dit bericht
Donderdag 16 november 2006

tuin in winter

Ik loop verloren tussen al dat wit
dat ik nauwelijk aanraken durf
om zijn ongeschonden pracht
wellicht maar even fragiel
even vluchtig als het moment
van die tijd nu of al verleden op foto
een bepoederde realiteit
en toch laat ze dromen van winterromantiek
ijsprinsessen sneeuwmannen iglo's
ijskegels en rode neuzen
de algehele gamma wintergedachten
op de hand en in het verhaal
van die prachtige dag

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:09 Reageer op dit bericht
Donderdag 16 november 2006

rotjob

Altijd hetzelfde met die transportband
komt hij aangeflopt op me af
als een waggelend wijf

controle van de dop op de fles
niet goed eruit zegt de meestergastr
ik moet het tempo volgen
anders verlies ik mijn bonus en premie

het bottelen is geen kinderspel
om naat toilet te gaan een vervanger
om te niezen, zien dat je het niet doet
Ik ruik naar fletse geuren
mijn kleren zijn ervan doordrongen
'
s Nachts droom ik van rijen flessen die walsen
mij omvatten me optillen laten vallen
in de bierketel lig ik te zwalpen
kan niet zwemmen tussen de bubbels
ik word wakker badend in het zweet
ik wil hier weg nog liefst vandaag.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:52 Reageer op dit bericht
Woensdag 15 november 2006

Van 't wallebakken gesproken
te gortig om te vertellen
hij stond bijna niet meer op zijn benen
boerde als een gasfabriek
wijl hij zwalpte door de straten
stinkend naar jenever
drinkliederen wauwelend
in de nog donkere straten

toen zakte hij  ineen bij een muur
verloor het bewustzijn
ontwaakte in het ziekenhuis
als een onbekende van zichzelf

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:45 Reageer op dit bericht
Woensdag 15 november 2006

is dit doemdenken?

we trekken niet meer over de ijsblauwe vlakte
nu kan het al niet meer echt jammer
de lente komt steeds sneller over
een warme wind uit het zuidergat
beduvelt de seizoensverandering
het smeltwater vult de oevermonding
sleurt de losse schotsen mee stroomafwaarts

Zo vergaat het onze winterdromen
die sneeuw en ijs herinneren
weldrals het land van ooit
ergens uit een ver verleden
toen we medio december hier
nog niet onder de palmen zaten

ngrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 13:02 Reageer op dit bericht
Woensdag 15 november 2006

vijver

Je kan me vinden
daar waar de vijver droomt
onder de grote treurwilg
die nu zijn blaren laat warrelen
in het water
Snaterende eenden in hun winterdons
peddelen door de vijver zonder zorgen
kikkers zijn verdwenen
wachten andere seizoenen.
De rietkragen dragen winterkleuren
wuiven hun gefluister
als een mediatie in open natuur
Ik beluister.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 08:45 Reageer op dit bericht
Woensdag 15 november 2006

dorpsblues

Het dorp taant in zijn geschiedenis
de glorie van wat het was
drijft weg samen  met de winterbeek
nu gekanaliseerd en gerecht
de meanders zijn nu dode kreken
waar stiekem vuil wordt gedumpt
de boerderijen liggen te wachten
op andere bestemmingen dan voorzien
ze zijn een beetje gedegenereerd
treuren in hun onmacht
het verdriet van het vierkantserf.
nu de pronksite van  nieuwe rijken
het coccon der dagen

Nog lege velden worden bebouwd
flats schieten als brandnetels uit de grond
leegstand heeft zijn intrede gedaan
De grote kerk waakt nog over het plein
maar stilaan verschuift de ziel
van dit boerendorp 
 
Ingrid Lenaerts




Geschreven door Ingridstanella om 08:36 Reageer op dit bericht
Woensdag 15 november 2006

vroege morgen

Morgen zet me uit het bed
regen roffelt ritmisch op het dak

Ik hoor het tikken als een bevel
kom daar nu toch uit , uit dat nest
vandaag een vrije dag
en nog zoveel te doen
er is geen koekoek die nu zingt
dat de luie slaper moet ontwaken

het is nog aardedonker triest
de geur van koffie doet wonderen
de toon is gezet : vooruit

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 06:45 Reageer op dit bericht
Dinsdag 14 november 2006

Het nekhaar van deze shetlandpony
ruig en stevig gestroomlijnd in de wind
maakt hem sierlijk op foto
alsof hij zich bewonderen laat
fiere mannequin uit één stuk
met de lange mooie staart
met zijn gevlekte huid zoals een natuurwonder
een warm kleurenpallett ussen deze graslanden

Het veulen op hoge poten zoekt de melk
volgt zijn moeder's lijn.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:24 Reageer op dit bericht
Maandag 13 november 2006

v erweesd

Zij voelt zich verweesd
vecht tegen werldvreemde gedachten
die ze wil ontkennen
ze wordt gepest om haar onwrikbaarheid

ze wil niet niet buigen zegt hij
de aanvoerder van het ontij
zijn gezicht brandt op tekens  van haat
Hij zal haar vinden wanneer de avond valt
als een grote laffaard.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 17:15 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten