Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
seniorennet.beseniorennet.be
Zondag 10 december 2006

vrieslucht

Vrieslucht draagt de kou
ijsbloemen op de vensters
een weidse wereld

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 10:41 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Zaterdag 9 december 2006

lege doos

Achter een grote herinnering zat ze aan
bevlogen zoals een bezige bij

diepte ze uit alle koffers weemoed
en geneugten vervlogen heerlijkheden

Zij vond geen replica van het verleden
noch adem noch kleur noch tekst

Ze zat voor de lege doos van de tijd
die alles had opgeslokt 

zelfs die laatste liefde
die zij nooit vergeten kon.

Geschreven door Ingridstanella om 17:29 Reageer op dit bericht
Zaterdag 9 december 2006

winterluchten

Winterluchten in de sporen van december
de akker op een late middag
met nog zonnestrepen als resten
in dat rustend landschap
een knoestige eik en kale witberken
in het vale beige lichtsignaal
onze dorpskerk onze oude burcht
van traditie lief en leed
zij weet dat de kersttijd nadert
de kerstden geurt
als een open woud van vertrouwen
blakerende vlammen
op de kandelaar
het laat niet onberoerd.
zij stelt haar Bethlehem- tijding open
voor al onze wensen
van gezondheid geluk en vrede

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 15:14 Reageer op dit bericht
Vrijdag 8 december 2006

in zijn armen

Zij ligt als een sprookje in zijn armen
verder dan de gedroomde werkelijkheid
overschrijdt de zaligheid van het moment
zoals een heerlijke praline smelt op haar tong
Ze vindt geen woorden daarvoor
ook de klanken willen niet naar buiten
het is een warm dier in de hals
dat haar buitenste binnen draait
Zij bewaakt  het angstvallig lief
dit ooit te verliezen

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:29 1 reactie Reageer op dit bericht
Vrijdag 8 december 2006

Zoals in een regenvlaag
de blaren van de boomtakken
van de grote eik werden geschud
zo werd zij voor schut gezet
in haar blote hemd in dat kantoor
door collega's die veranderden
inviswijven met te schelle roep
wurgslangen die haar stikten
die haar tot de wanhoop dreven

tot zij de tegenaanval inzette
de handschoen in de boksring gooide
en de wurgslangen nekte
Collega's werden weer tam
en slijmend lief
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:19 Reageer op dit bericht
Donderdag 7 december 2006

stad van de emotie

Laagstad  waar ik woon en werk
waarin ik me verberg voor verdriet
met tonen lager dan mijn pijn
waar ik dans van groot plezier
met bokkensprongen groter
dan de geit die in mij woont
die ik nu  ken en ervaar

zo zei men toch toen men mij nog zoeken ging
gewonnen verloren binnen de muren
van de grenzen die ik wou verleggen
toen men mij nog brandmerken wou

Nu ontziet men mij plezier en pijn
in een verkromd alfabet dat mij duldt
als fenomeen der moderniteit
mijn stad ik hou je voor bekeken
tot ik op mijn bek ga in jouw schoot.

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 22:51 Reageer op dit bericht
Donderdag 7 december 2006

van een duizendpoot

Ik maak je tot duizendpoot
van al mijn behoeften
die je me prinsheerlijk kan aanreiken
zoals de verhalen uit lang verheelde sagen

Ik maak je tot duizendpoot
van al mijn fantasieën
die ik met mondsjesmaat laat sijpelen
over je duizend poten
om me te voltooien

Ik ben de zonderling
buiten alle windstreken
mijn geheimen hou ik vast
in mijn ondoorgrondelijke taal.
en toch ben ik niet die gek
die men schuwt om zijn waanzin. 

Ingrid Lenaerts



Geschreven door Ingridstanella om 22:25 Reageer op dit bericht
Donderdag 7 december 2006

Meisjes en hun poppen

Meisjes willen allemaal prinsessen zijn
alsof er geen gewone mensen meer zijn
Glitterende jurken en lange blonde haren
zoals hun poppen die lege dozen zijn
met een hoofdje vol zagemeel
als de prins maar komt op zijn witte paard
hen overlaadt met geschenken
uit een paleis van goud en zilver
in een kasteel van de stoutste dromen

Er zijn geen gezonde poppen meer
ze hebben allen wespetailles
dragen hoge hakken uit behaagzucht
opgetut als kleine volwassene
schminkdozen avant  la lettre

Waar zijn de gezonde baby's
met hun zachte huiden en kleertjes
van dagdagelijks gebruik?
Die met blozende wangen die huilen ?
Die  je kan knuffelen als niet één

Toch niet alleen in het museum?

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:00 Reageer op dit bericht
Donderdag 7 december 2006

schouder

Mijn hoofd op je schouder binden
bij de lantaarn
een liefdeswimpel
in balancerend heimwee
zo wil ik blijven dragen
de overlast
ik als jonge vogel uit het koekoeksnest
mag niet verdwalen
zo vreemd als een kever
in een boksersring

Zo koortsig klein
zoek in in stapelwolken
je scheve schaduw
Ik duw ,  ik trek en ik vecht
met katers en kromme statrten

Jij vormt mijn boomoase
hoog in plamen
naar droomkastelen
op zomerwielen
ik schenk je mijn noodklok
het is tijd voor het aards paradijs

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:32 Reageer op dit bericht
Woensdag 6 december 2006

ruiters op de landweg

Ze reden op de stoffige landweg
de ruiters sporend hun potige paarden
dravend gedruis donderend op de grond
hoog en hemelwaarts dreven ze

het leek net omgekeerd
terwijl ze daar lag in het gras
in het zomerse gras dat grijnsde
dat haar greep in zijn groei
dat ze hoorde grazen
runderen in een wei rukkend
aan wortels van weleer het gras

Boven de blauwe lucht
geen wolk geen krimp ten hemel
de steriele hitte stilte
de tijd op af
tijdloze ervaring

In haar geheugen gegrift
als extra dimensie
van dat moment
De ruiters, de paarden
de landwegde lucht
het groen het blauw
sonoor sensorisch één.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:43 Reageer op dit bericht
Woensdag 6 december 2006

latente afstand

Ik wil dagelijks de herinneringloze gedachte worden
de zee zonder tij
ik wil ontdaan zijn van
uitgebuite emoties
Ik wil een koele kikker zijn
een stalen ros
een helleveeg
ik wil de vrouw met duizend listen zijn
ik wil de ongenaakbare granietzuil
worden
de amrikaanse eik
of de verborgen stalagmiet

Ik bedwelm je met eenvoudige twijfels
ik verwar je in een web van afhanklijkheid
ik verlam je met gassen uit koeiedrek
ik verslind je als honderd pond rauw hondenvoer

Ik zal jer onttronen
ik zal je ontkronen
ik zal je verslaven
nooit meer laven

tussen haat en verlangen
tussen hoop ent wijfel wil ik je laten stikken
je dagelijks verklikken
maar ik kan het niet
ik wil opnieuw en opnieuw
je wervelende en kwetsbare ik zijn

Uir "Bargoens belijden"
1988

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:31 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten