Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...
akke.beakke.be
Woensdag 6 december 2006

ruiters op de landweg

Ze reden op de stoffige landweg
de ruiters sporend hun potige paarden
dravend gedruis donderend op de grond
hoog en hemelwaarts dreven ze

het leek net omgekeerd
terwijl ze daar lag in het gras
in het zomerse gras dat grijnsde
dat haar greep in zijn groei
dat ze hoorde grazen
runderen in een wei rukkend
aan wortels van weleer het gras

Boven de blauwe lucht
geen wolk geen krimp ten hemel
de steriele hitte stilte
de tijd op af
tijdloze ervaring

In haar geheugen gegrift
als extra dimensie
van dat moment
De ruiters, de paarden
de landwegde lucht
het groen het blauw
sonoor sensorisch één.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:43 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Woensdag 6 december 2006

latente afstand

Ik wil dagelijks de herinneringloze gedachte worden
de zee zonder tij
ik wil ontdaan zijn van
uitgebuite emoties
Ik wil een koele kikker zijn
een stalen ros
een helleveeg
ik wil de vrouw met duizend listen zijn
ik wil de ongenaakbare granietzuil
worden
de amrikaanse eik
of de verborgen stalagmiet

Ik bedwelm je met eenvoudige twijfels
ik verwar je in een web van afhanklijkheid
ik verlam je met gassen uit koeiedrek
ik verslind je als honderd pond rauw hondenvoer

Ik zal jer onttronen
ik zal je ontkronen
ik zal je verslaven
nooit meer laven

tussen haat en verlangen
tussen hoop ent wijfel wil ik je laten stikken
je dagelijks verklikken
maar ik kan het niet
ik wil opnieuw en opnieuw
je wervelende en kwetsbare ik zijn

Uir "Bargoens belijden"
1988

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:31 Reageer op dit bericht
Dinsdag 5 december 2006

Zij wordt noordwaarts gedreven
in het geloof van een brede levenskracht
dat ijs de tijd kristalliseert
tot een eeuwige toevlucht van troost
van wilde emoties die er kunnen bedaren

Zij vreest onbegrip en dood
waar warmte verzengend is
Geen vergelijking is er mogelijk
verblijdt haar slechts het aanvaarden
alleen
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:18 Reageer op dit bericht
Dinsdag 5 december 2006

van elke dag

Van elke dag
en dag na dag
voel ik dat pure onbestaan
zonder jou
aderlijk dood
gebloed
ik vecht voor zoveel
en soms voor zo weinig
hemels vuur

ik denk aan zoveel meer
behoud en zekerheid
warmte voor een groot ooievaarsnest
het deken om ons heen
de belofte of het raadsel
het lover
van een groen  gouden baldakijn

herhaal me
herinner me
handhaaf me
vervoeg me
verlang me
verteder me
elke dag dag na dag
in dat nadrukkelijke bestaan

Ingrid Lenaerts




Geschreven door Ingridstanella om 21:46 Reageer op dit bericht
Dinsdag 5 december 2006

bij de landweg

Wacht op mij bij de landweg even voor de avond valt
waar de wijdse hemel de aarde raakt in profane stilte
de sterren elkaar zacht vertellen als gekroonde hoofden
van de mooiste engelen met blauwzilveren jassen
kristallen vleugels waarin het maanlicht zich weerkaatst
terwijl zij neuriënd naar de wereld wieken
met een boodschap van vrede over de continenten
de beste warme wensen in de koudste tijd van het jaar
Wacht op mij die avond, die avond om nooit te vergeten


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:21 Reageer op dit bericht
Dinsdag 5 december 2006

speel maar mijn kind

Speel maar mijn kind
niet zo eenvoudig als je hier woont
in de buurt van dat stinkfabriek
waar de geur van rotte eieren in je neusgaten priemt

waar je er misselijk van wordt en moet kokhalzen
waar het roet op het gras waait en overal kleeft
het vettige filmje dat onze schommel bedekt
onze glijbaan en onze draaimolen op het pleintje

bij God waarom mogen wij niet gewoon spelen
zoals andere kinderen uit een nette buurt
die niets te vrezen hebben van die vuile rommel

Speel maar mijn kind roepen de grote mensen
Maar in deze rotzooi kunnen wij niet spelen
Wie brengt ons schone lucht.?  De sint deze nacht?

Maar die rijdt hier vast door
die besmeurt zijn kleren en schoenen
aan al die vieze daken en schouwen
en z'n paard dat kantelt van de glibber

 Wie helpt ons alarm roepen?

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:03 Reageer op dit bericht
Maandag 4 december 2006

onder het dak

Onder het dak van vrouwe Europa
midden het witte Alpenmassief van Mont Blanc
tussen de punten Mont Tacul en Mont Maudit
daar zwijgt een vreedzame avondstilte

in kleuren die met het uur bleker worden .
Langgrekte schaduwen weerkaatsen de rotsen
alsof bergreuzen een fakkeltocht houden
met het heilige vuur van de zon in haar nasleep

Vanuit refuges des Cosmiques lijkt de tijd oneindig
Onwezenlijk nietig laten wij de indrukken passeren
de sterrren lijken plots dicherbij en de maan een vriend
die wij verwelkomen in de koude schemering op het terras

Wij nodigen hen uit om samen te tafelen
om aan te schuiven aan de ruwe houten planken
spek met eieren te verorberen bij hete thee.
dan onder de wol een hazenslaap voor een korte nacht

Morgen moeten we langs de moed der verwondering
kant en klaar voor zonsopgang in het gletsjerdal
de laaste trip door de ijsvelden bij staalblauwe hemel
de triomf naar de top die we willen omhelzen

Onder het dak van vrouwe Europa.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:05 Reageer op dit bericht
Zondag 3 december 2006

lege stoel

Op een lege stoel in een wintertuin
zat zij stiller dan stil ineengedoken
gevlucht uit het huis der milde dagen
tussen het gebroken alfabet der taal
waarbij de letters der liefde verwaaiden
met de wind over de bomen heen
schurend als zand in de wonden
die nooit meer zullen helen
op zoek naar ik weet niet wat
houvast alvorens te verzinken

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:41 Reageer op dit bericht
Zondag 3 december 2006

wie zij niet is

Graag zou hij weten
wie zij niet is
tussen de mazen van het
waar zij speelt
met rollen uit de wintertuin
waar zij dat witte landschap ziet
het niet is noch vergroeid

Graag zou hij weten
wat ze verbergt in krochten
spelonk van haar gedachten
Wie zij niet is zit op steen
ondoorgrondelijk blijft zij
gesloten rollen uit de wintertuin.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 17:18 Reageer op dit bericht
Zondag 3 december 2006

alternatief gedicht

Doe er meer wat je wil
met die kriebels in mijn buik
die zotte gedachten in mijn hoofd
dat ik engel wil worden,
niet zo'n brave met de blik op oneindig
maar een met een grote bek
en vleugels als een arend
dus een van groot formaat
en dat ik wil zingen
rock and roll en popsongs
zomaar vanuit de lucht
het uitschateren tegen de horizon
en met die kriebels in mijn buik
die doen me zo lachen dat ik er van schok
Ik zou nog veel meer willen
maar ik moet nog leren durven
zo anders te zijn .
Het zit in de lift
er komt verandering in
Men kijkt me nu al aan
met open mond
Heeft die ze wel allemaal op zak?
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 16:59 Reageer op dit bericht
Zondag 3 december 2006

er zit storm in (prozagedicht)

Er zit al uren storm in de lucht.Grijze lucht met vale stroken blauw, bleekpastel beige en dan dat paarsviolette licht op zee, zo hel en oogverblindend daalt het langs de schaarse zonnestralen en breekt het op zee.
De zee is ontwaakt, ze is weg  van haar gladde rust en je ziet haar golven aanrollen als kleine nukkige jochies van de grote plas.Ze blazen als kleine katjes ,die golfjes , zo nijdig tegen de dijkmuur.

We komen als wandelaars niet goed op pas. Tegenwind beukt ons in het gezicht, spaart ons niet.We voelen de scherpe adem van de wind die nu zijn longen volzuigt. Straks zal ie zijn machtsspel ten volle ontplooien als een wildeman in een race.We moeten vechten als dappere krijgsheren tegen de nukken van de wind.
Onze kragen staan rechop,gezicht in de jas verstopt ,de gekochte zuidvester op het hoofd ten teken van verzet. Met de wind mee heeft de wandelaar geen keuze.De wind duwt hem bevelend in de rug en zegt  "ga ."

Papier en zwerfresten  van slordige feestvierders worden in de lucht geslingerd.Ze dansen een ballet rond de vuilnisbakken op de dijk. Triest verlaten in december.
De wind neemt toe in kracht , laat de zee aanzwellen met witte schuimkoppen.We bereiden ons voor op de hoge woede van de zee, die nu al huilt en speent en spat
zolas een gematreld dier.De wind heeft geen mededogen .

Als een geniepuge genieter teistert hij land en zee.In zijn staart zit het venijn
Straks komt de regen met windrukken en bakken water als een ware ellende om zo vlug mogelijk te vergeten.

Laten we ons niet verzoeken door deze machten.Wij gaan huiswaarts bij de haard
in de herberg van Moeder Katrijn.Daar wacht de warmte bij  het vuur en zijn verhalende vlammen. De symboliek tegen het gure weer voert me weg ...laat me dromen.

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 15:22 Reageer op dit bericht
Zondag 3 december 2006

voorspellen

Zeg me wat de dag me brengt
of beter nog de komende week of maand?
Mag ik de prins van mijn dromen verwachten
de ridder op het witte paard?

Je zegt dat mijn horoscoop schittert
in het teken van de zon met ascendant de maan
Niets dan goed in de kosmos
die me het sterrenkind noemt zeg je
de tarotskaarten beloven me
veel vruchten op de milde akker
de vruchtbaarheid van de levensboom
een open vizier in de strijd tegen onrecht
het kan niet stuk verzeker  je me.

Ik wil dit wel geloven
hoewel ik de zoeker blijf
in de donkere vijver van toekomst
met het voordeel van de twijfel.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 09:40 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten