Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...

Berichten van 22 mei 2006 tot 28 mei 2006

Zondag 28 mei 2006

win

je moet een winner zijn borst vooruit
anders ga je onderuit
men veegt de vloer met je zwakte
geen brave mietje of slapjanussen
geen getreuzel of geneuzel
rechtaan rechtuit plaf boem
klink je niet dan bots je maar
toon je tanden en bal je vuisten
zet je messen op scherp
snoer je maliënkolder vaster aan

wees cool in je blik
neem afstand van het open veld
blik op oneindig
met de vechtlust in je kop
spreek beknopt en gevat
één voor twee ad rem
ga over lijken

Bij al deze goede raad
begin ik te huiveren
te angstzweten
en tol ik als echte volbloedloozer
zet me dan maar liever
bij de afvalsresten

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:00 Reageer op dit bericht
Zondag 28 mei 2006

dag van het park

Nog jong van loof dat dorst naar zon
Takken als open armen hemelwaarts gericht
Zo stuwen de beuken hun levensappen
Door de kanalen van hun stammen
Ze vieren feest in de lange laan

Terwijl het licht door hun kruin breekt
Een grillig raster van zon en schaduw
Een wandelaar vervolgt zijn weg
Tot hij aan de horizon overstapt
In een andere lichtgroene wereld

Waar de lente verder doorbreekt
aan de parkvijver onder de treurwilgen
waar de snatereenden en zwierige zwanen
wachten op het brood
dat de man hen bij brokken toewerpt.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 15:22 Reageer op dit bericht
Zaterdag 27 mei 2006

begrip 2 belediging

'k Heb elk woord uit de belediging geschrapt
dat me aan de kaak stelde alsof ik een roofdier was

Nog nauwelijks durf ik voorbij de lantaarn
waar de contouren door en van het licht zich tekenen
om me te laten weten wie ik ben en niet ben.

'k Wil het niet weten dat mijn oren aangenaaid zijn
dat mijn handen gebrandmerkt werden
dat men  mij muilkorfde zoals een gevaarlijke hond.
'
'k Heb elk woord zoals vrijheid in watten verpakt
dat me niet aan de kaak stelde alsof ik een roofdier was.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:03 Reageer op dit bericht
Zaterdag 27 mei 2006

Hij die aanraakt

Niet goed in die grote huid
die zijn hele lijf overspant
die trilt van opwinding
als hij haar ziet
die hij liefheeft
zou haar wel willen aanraken
verplicht zijn huid
om de burgerregel
haar af te stoten

werd al aangeraakt
weerde haar  af
met alle kracht onder die huid
die moest verstoten met taal en tekens
want aanraken doet verlangen
verlangen dat niet mocht

Die hij liefheeft
die hem laat blozen
hem laat trillen 
weglopen
hij die  aangeraakt wordt
uitdagend kwetst
zichzelf en wie hij liefheeft.

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 21:38 Reageer op dit bericht
Zaterdag 27 mei 2006

begrip 1 suggestie

 
Door het melkwitte raam kwam de zon
als geen ander het licht dat klaterde
over de rolgordijnen liep geen zucht
een bijna lege kamer naast een silhouet

Wist ik dat jij tegen die muur stond
zoals een bezemsteel die langzaam verglijdt
tegen de vlaktebuiten het kader bezinning

Er klonk geen noot muziek uit de suggestie
een statief met partituur broeddein het decorum
Ik wachtte geduldig tot er maar iets zou
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 21:11 Reageer op dit bericht
Zaterdag 27 mei 2006

wolkendans

Hier hebben de wolken het dansen verleerd
sinds de zon haar sombere rouw verwerkt
achter grijze wolken en trieste regenvlagen

De wind onvriendelijk zoals hij nu in mei nog jaagt
drijft hij de wolken voort als een opgejaagde kudde
waterbuffels die aan de hemel striemend voorbijtrekken

Laat de Zonnegod weerover de wolken heersen
zodat ze dansend en dwarrelend feesten in de lucht
om de warmte van Helios in zijn gouden karos

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 15:25 Reageer op dit bericht
Zaterdag 27 mei 2006

De postbode van zijn dromen heeft gefaald
deponeerde zijn verborgen gedachten verkeerd
in een brievenbus waar ze niet hoorden.
Onthutst zoals hij was ondernam hij de zoektocht
naar het gedachtengoed dat hij verloren waande
Zij wist beter en zag de eenzaamheid en het verdriet
zelfs de moed traag naast zijn schoenen zakken.
Zij reikte hem haar hand over het ijspoolgebied
en als bij toverslag zag hij een witte duif overvliegen
die hem de goede mare beloftevol toevertrouwde
De postbode landde nu in zijn thuishaven

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 15:11 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten