Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...

Archief

hagelslag en gelijkenissen

Hagelslag

Heerlijk lekkere chocoladekorrel
kleinschalig at random fenomeen
op biscuit en ander gebak
broodbeleg bij uitstek voor kinderen

haalt ongelukkigerwijze de muizengedachten van stal
voor het biologisch riooltaject
de gelijkenis waar je niet zo direct op aanstuurt

maar laat ons deze beschouwingen relativeren
hoewel hagelslag verdraaid veel gelijkenis vertoont.

Vergissingen behoren tot de mogelijkheden
wanneer muizen de kasten visiteren.

Ingrid Lenaerts




Geschreven door Ingridstanella om 23:58 Reageer op dit bericht

winst

Bij kaarslicht geteld
met procenten vermeerderd
de vele goudstukken
schitterend in de zon
gekoesterd door graaierige handen
geliefd als onafscheidbaar

eindelijk beslist van de hand te doen
voor een fors bedrag
waarvan tante Eusebia watertandde
naar nog meer
haar winst in haar schoot.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 19:23 Reageer op dit bericht

De meester Den dale denkt van groot aanzien te zijn
keert na schooltijd huiswaarts stijf en plechtig
alsof hij in een processie zou moeten schrijden
maar het is een gewone dag die hem rust toelaat
de voordeur van zijn huis te openen op trage wijze
zich te ontdoen van jas en sjaal ook zijn aktentas.

Vrouwtje lief omhelst er innig haar Den Dale Arthur
terwijl hij vluchtig zijn wijfje zoent op het voorhoofd
want de manifeste hevige liefde is voor het boerenvolk
zeker niet voor een man met klasseen ingetogen blik.

Hij vraagt met verdunde stem wat de maaltijd biedt
Het ruikt er hier naar hutsepot zegt de meester eng
lieveling, je weet dat ik dat niet verkies die geur
zomaar in ons midden want straks hebbeb we viste

ik moet mij kunnen meten met mijn vrienden
de dokter de notaris de advokaat en de heer pastoor
de eega wordt van wit van woede een hardroepend wijf
ga dan daar maar uw kost halen dat staat buiten kijf

Meester Den Dale is van zijn vrouwke teveel geschrokken
hij sluit zich in zijn bureau en besluit te bokken
Zoveel onfatsoen had hij van zijn vrouw niet verwacht
maar hutsepot eten had ze dat dan echt gedacht?
Hij keerde de pot met die prul nog liever over haar hoofd
zo was zijn woede misschien dan ook weer gedoofd.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 17:06 Reageer op dit bericht

zondagsdichter

Ik heb geen werkkamer in een bijzonder huis
waar het ruikt naar erudiet klankvaardige verzen
waar ik een langharige cultus kan losweken
tussen zeldzame zonderlingen die er huizen
bij schraal licht op eigenwijs lijf en rode wijn

Ik heb een keuken die geurt naar koffie
waar kinderen geverfde indianen worden
in verboden wigwams die omtuimelen
terwijl ze me belagen met pijlen
die mama die gif probeert te ontwijken

Ik werk in een tuin met bomen
bloemen en grasperken als burgertrut
ik sakker een gat in de vervlogen tijd
omdat het alweer ouwe wijven spuwt
uit de dakgoot die gutsend overloopt

Ik heb gekoffiekletst aan de buitentafel
nu verdwaal ik in huis- tuin en keukenverzen
met de zon op mijn rug en een pen die krast
van plezier dat ze eruit mag om te schrijven

Wellicht ben ik nu een zondagsdichter
die echt een schouderklopje verdient

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 16:40 Reageer op dit bericht

langs de weg

We staan langs de weg te pronken
met ons mooiste gezicht te lonken
we hebben een paneel vol beloften
die wij vervullen we zijn geen schoften

Wij komen weer eens vragen om uw stem
Geef ze aan haar maar niet aan hem
geef ze zeker niet aan die man daar
bij hem wordt het een centenjaar

Wij hebben boodschappen om ter meest
wij dragen de democratie in onze brede geest
We willen alleen het beste voor het vaderland
al het andere gooien we in de prullenmand

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:11 Reageer op dit bericht

strijdkreet

Ik heb die mismoed nooit gewild
Kon ik hem maar verkopen
alleen maar voor een staal zekerheid
dat me een thuis zou brengen
in je gedachten

Dat ik niet meer in dat labyrinth moet dwalen
van je wisselende stemmingen
als zoethoudertjes het kind in mij
laten geloven dat alles niet voor niets staat
de sint op zijn paard die je even openbaart
om dan weer te vertrekken
als de gele kabouter die alle dromen steelt

Ik krijs als een hese kraai
bij dit verdriet dat me beklijft.
dat zich niet openbaren laat

het verbergt zich tussen de inclinaties in het lijf
Toch strijd ik met de horens der taal
die langzaam maar zeker groeien.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:40 Reageer op dit bericht

hoogmoedig volk

Zij die denken dat ze beter denken
beter dan hun buur van één beneden

Zij die door een grotere bril ogen
die menen dat er alleen maar mieren lopen 
terwijl ze even het kraantje open zetten
en de beesten laten verzuipen
vol jolijt toekijken op hun verdrinkingsdood.

die het geld laten rollen
als de marathon der munten
Jan met de met de pet bekijken
alsof ze slechts kabouters zien
zij de reuzen die met een trap vernielen
wat hen voor de  voeten ligt

tot ze vergaan in eigen waan
de dag dat de nood hen hoog wordt
tot het tij keert en de wind blaast
in hun holle kop als bezeten
zij een SOS lanceren
help me uit deze drek ik verzuip.

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 19:23 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten