Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...

Archief

rustplaats

Rustplaats der gebroken liefdes
ze leven nog alleen in stilte
bij de schaduw van hun hart
hun herinneringen koesterend
bij de ondergaande zon
die ooit hun ogen glanzen deed
voor dat laaiende vuur
dat nu nog smeult
bij wijlen in de wind aanwakkert
als gedenktekens uit vervlogen tijd
de rode rozen uit hun  herfst
om nooit te vergeten 

Ingrid Lenaerts

 

Geschreven door Ingridstanella om 23:11 Reageer op dit bericht

stoel

Een stoel
drie tot  vierpotige constructie
in wisselende materie kleur en vorm
die wij bij wijlen overheersen
 hij draagt vaak ons bestaan
laat zich zich neerdrukken
door zoveel bipsen ter wereld
in zwijgzame onderdanigheid
tenzij hij kreunt
onderuit gaat en breekt
hij kent toch ook een  revolte
tegen zijn bezetter in emotie van
de lichtgeaarde wraak.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 22:46 Reageer op dit bericht

ver van huis

Ver van huis en zonder eigen ik
verplicht in het spoor van een ander
aan handen en voeten gebonden
de opstandigheid voorbij en moe
gestreden gestampt verweerd

Wat dan nog rest is de nacht
die overal de duisternis omspant
woorden zijn er niet meer, ze zijn vermoord
bij bevel te zwijgen dat men zweet
ver van huis verkracht door het cliché
van de blinde macht
het bullebakkenoffensief viert hoogtij.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 22:23 Reageer op dit bericht

slippendragers

Wij lijken de slippendragers van macht
van zijnl ange hemden met dito panden die verbergen
wat de meute vermoedt maar niet ziet

De waarheid zit onder het bloemetjesbehang
met stijl aangebracht op de façades van de club
gesofisticeerd met de franjes van maatpak en das
mantelpakje en het losjes in de blouse-fenomeen
klassegegil mlet sexy teint

de sociëteit houdt haar deuren meestal dicht
we mogen ons niet mengen onder de leden
hun gevolg zorgt voor ondoordringbare erehagen
met het schouderklopje moeten we knikkebollen

o zo dankbaar om de aangeboden koek
die al lang doorgegeven werd nu aangevreten
de resten die nog blijven zitten achter slot

Alleen muizen weten door te dringen
kraken de code die hen verenigt aan de dis.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 22:04 Reageer op dit bericht

rugzak

Haar rugzak draagt de last
van elke dag die ze sjouwt
zijn inhoud vertelt zoveel
deugd of drama
schudt de herinneringen dooréén
 als de grabbelton
van haar jeugd tot heden
de goede en kwade dagen
om uit te putten of  te vergeten 
met een blik naar de horizon 
die mistig een nieuwe dageraad belooft
die de nacht achter zich laat liggen
elke dag opnieuw.

Ingrid Lenaerts

 

Geschreven door Ingridstanella om 21:06 Reageer op dit bericht

wij mogen niet buiten

Wij mogen niet buiten de muren
We zitten gevangen zonder meer
konijnen in een hok of  vis in het net
Uitleg niet verstrekt , zo bijeengedreven

Wij roepen en schreeuwen
als vermoord om begrip
blijkbaar loos in zijn omvang
Wat heeft dit nu te betekenen ?

Wij horen fluisteren dat het oorlog is
krijgsdaden zijn gesteld de onrust waart
als een spook door dit verbrande land
Wij mogen niet buiten de muren
het woord is ons ontnomen
De vrijheid werd verkracht
tot op de bodem van  haar ziel

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:43 Reageer op dit bericht

kauw

Een eenzame kauw stapte parmantig door
het avondland kleurde haar nog meer donker
dan de dreigende zware regenlucht

als een soldaat paradeerde ze in het gras
Haar kop draaide van links naar rechts
zoals een vorser zijn terrein verkent
Wat ze zocht leek nog een vraag.

Plots stootte ze de met bek de grond aan
ze trok een pier tussen de zoden uit
ze muilde hem naar binnen met grote haast
ze keek nog even rond in ijl tempo
vloog toen eensklaps schichtig weg
verdween in de wolkenwatten.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:41 Reageer op dit bericht

op een middag

Een verlaten straat

met een loden stilte

de plavuizen gloeien in de middagzon

de staalblauwe hemel zwijgt

plots een bende kwetterende mussen

vechtend om een korst brood

de winnaar vliegt weg met zijn homp.

de overige verliezers doen verder

het kwebbelen voor niemdal

tussen pakhuizen

als hun allerbelangrijkste bezigheid

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:19 Reageer op dit bericht

vroeger

Vroeger zat weer in de trein
vandaag weer gedraaid
de nostagie in het kwadraat
flitste door de ramen
toen we nog op zoek waren
als dwazen naar onsterfelijkheid
eens te meer en altijd
vatbaar voor de tand des tijds
het verdriet en alle lijden
alle vergankelijkheid
mede door deze druilerige dag
een rot gevoel
in het coccon van de waarheid.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 00:17 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten