Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...

Archief

Roep

Roep mijn liefste zijn stem in een notendop
aat ze kiemen tussen wal en schip
in het ei, of is ze dekip nabij
wie zoekt die vindt zijn schaduw.

in de zomer ophet lome erf , de hond
de eelt op de droom van ons pachtgoed
Om God zeggen we is de zon zo zo vrij
sleept het oerstof in zijn sporen

woorden wakker tot angst ontgaapt
uit elke morgen onze mond dods.
de bomen lachen groen te velde
Roep mijn liefste zijn stem uit de notedop.

In onze greep van het enige zicht.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 11:52 Reageer op dit bericht

kinderen van ...

In opake landschappen horen ze ons
alle bronnen van zin , onzin ten spijt
de aarde prompt groen te hopen, leven
hun kale koppen kadans te meten

voor zorg en ook nog meer liefde
om zoveel water ,in een witte woestijn
zand te vergeten, vergieten godswil.
Hun vrije voeten galloperen over zee

Dan sluipt het licht in de tijgerkat
het woord het dak af. Open vizier
op tafel, niet te blijven wervelen
in dit besloten zwarte moment

Zij willen hier uittreden


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 11:43 Reageer op dit bericht

Nadine

Jij houdt van mijn lijf zegt men
in één aden ,wij zuignappen elkaar
vast, geloof me, wij stoppen een lont
in de kont van de tijd, laat de wereld

ontploffen, wij krijsen plezier zat
tegen 't fatsoen den dikke nekken
wij muilperen onze waarheid toe
slag om stoot , een stevige zoen.

in jouw rapport buik aan buik
ik schrijf het bleod op je rug
de nageld in het vlees, ik zeg je
Nadine, ik hou bodemloos van jou

diep je roep, voorwaar geen spijt

Uit "vinkingskoorts" 1996

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 11:43 Reageer op dit bericht

ik zag

Ik zag geen meester op het land
geen helling in de zon  op de terrassen 
de weg liep droog op zijn borst 
aan de rand, alleen de viersprong

van kiezen of delen  geven of nemen 
hij koos ik deelde het lot ongewild
hij nam de maan op schoot 
ik gaf mijn naam op als verleden 

heden een toekomst als spiraal
Hij daalde neer langs zoveel lijnen 
onthouiden van aarde de harde kluiten
de zweer al ploegde hij ze om en om.

het verweer van dag tot dag , ik kwam
thuis te traagom de diepe pijn
dan alleen maar zot en bot te vieren
de eeuwige afstand in mijn handen.

Ingrid Lenaerts

Uit Vikingskoorts 1996


Geschreven door Ingridstanella om 11:41 Reageer op dit bericht

Het bos biedt geen onderkomen voor verdriet
het regent er van de takken in druilerig weer
ik zelf word zo weemoedig dat het stappen weegt
op de rulle bodem resonantie in plassen

Geen licht dat blij stemt om te huppelen
ik blijf maar zitten met de kater ontgoocheling
in de steek gelaten door een lief in functie dorpsstier
die over het muurtje kijkt en toeslaat voor nageslacht

Laat me niet zitten, ik heb recht op andere gedachten
in deze gezonde luchten waar ik bekomen moet
Ik wil weer bokkensprongen maken in vrijheid
bij de rivier der rooskeurige toekomst die ik dwing.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:22 Reageer op dit bericht

Bij minderheid

Bij minderheid oplossingen gezocht
om het probleem van verwoording
laat teksten met geladen gevoelens twijfelen
zichzelf prijs te geven in het gedicht
waarvoor ze borg bieden bij het raden naar.

Het blijft onuitgesproken de wens
zich onherkenbaar te uiten om magie
de kans die biedt , de kans die vervliedt
in de holten van de aanschakeling der woorden
de kracht van het gedicht
te ontbolsteren dat ding
dat de levensvragen biedt.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:06 Reageer op dit bericht

letters

Uit het alfabet dwarrelen zes letters
ze vallen speels bijeen in het woord liefde
dat zijn vlucht  maakt over  de stad
als een ware goudwaarde

die iedereen wil hebben en nog hebben
houden maar soms verliest 
soms verdoet tot snippers van niemedal
verwaaiend in de wind

die het woord ontkeedt tot op het bot
de letters uiteen blaast
alleen nog even vervreemdende resten
die smeulen in het parcours van asboulevard

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:39 1 reactie Reageer op dit bericht

Voor het oog de modellenshow
op lege pleinen zoals een  standbeeld
in een fabrieksruïne jeugd naast verval
in de parken guitig de lach als natuur
op de fiets de kracht in rust
aan zee op een strand charme en bekoring
op de boerderij het gezonde stoere
daarnaast het hype type kort vanstof

voor elk wat wils in elk uur
de lingerie,de stads en strandkledij
de trouwpartij en disgenoten
de hoogdagen van de sport
de zwangere en het kind
voor een maatje meer
 en al wie zoekt

Voor het oog  catwalk en pose
om je beter te dienen met mode
en haar varianten door tijden heen

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:39 Reageer op dit bericht

om den brode

Tussen twaalf en twee
spokentijd reeds lang voorbij
wanneer de westerse wereld ronkt
tussen lakens
wol of evidenten
rijdt hij met zijn vorklift over en weer
gaat laden en lossen tot vervelen toe
tussen rekken kartonnen dozen
paletten krakend als oude gewrichten
de monotonie ontzielt zijn lijf
Hij is de automaat die zijn ik ruilde
voor deze nachtrobot
geconditioneerd
om den brode


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:08 Reageer op dit bericht

kisten

De kisten hebben zich allemaal verzameld
tot de rand vol gerschiednis van het huis
herinneringen van jong en oud in bewaring
voor de toekomst van het nageslacht

voor de ouderen stukken doorwinterde emotie
waarin ze ondergedompeld zoals in een bad
nog dagelijks in en uitstappen

Verhuizen brengt een andere maat op gang
die van komen en gaan  naar andere oorden
zo eigen aan een ander levensperiode

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 07:54 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten