ik zag
Ik zag geen meester op het land
geen helling in de zon op de terrassen
de weg liep droog op zijn borst
aan de rand, alleen de viersprong
van kiezen of delen geven of nemen
hij koos ik deelde het lot ongewild
hij nam de maan op schoot
ik gaf mijn naam op als verleden
heden een toekomst als spiraal
Hij daalde neer langs zoveel lijnen
onthouiden van aarde de harde kluiten
de zweer al ploegde hij ze om en om.
het verweer van dag tot dag , ik kwam
thuis te traagom de diepe pijn
dan alleen maar zot en bot te vieren
de eeuwige afstand in mijn handen.
Ingrid Lenaerts
Uit Vikingskoorts 1996

