Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...

Archief

om het water

Om het water was het te doen
de man vooraan met de witte veren
het beschilderde lichaam
met de kleuren tussen geboorte en dood

de grote trom roffelde de mare
de stoet verzorgde de zang
 en het kabaal

onder een brandende zonde
werd geofferd voor regen
die maar niet komen wou
de  kleine aardvarkens liepen  mee
nietsvemoedend naar hun  slachtplaats

Desondanks kwam het water niet
de regen bleef uit en ging naar andere oorden
de aarde barste verder open
mens, plant en dier
voor niemand water

Wat zijn goden vol onbegrip wreed.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 12:40 Reageer op dit bericht

nagenieten

Foto X van een leuke dag
buiten op het platteland
die pick-nick anno 1959
die mooie zomer zonder einde
in de tuin van oma en opa
toen we nog allen samen waren
 onder de parasol bij de thee.
Wat hadden we het fijn
De dag X al lang voorbij
een greep in de kabbala der dagen
het vierkant van welzijn
als een eeuwigheid
in het zwartwit geheugen
van mijn  kleine tijd

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 11:24 Reageer op dit bericht

verval

Ik kan ze niet benoemen
de huizen van verval in de Bodenstraat
in hun trieste blikken hangthet sterven
chronisch lijden ze zonderclementie
De langzame aftakeling
laat de pannen aan scherven vallen
de regenpijp scheefzakken
zoals een ware dronkenman.
de kroonlijsten zakken
als hulpbehoeftigen ter ondersteuning.
De luiken kloppen in de wind tegen de muren
hun protest schreeuwen ze uit
De trappen kriepen van de houtworm
die er zijn reuzenbanket houdt
de muren schreien schilfers kalk
van zwaar verdriet
Wie zal wat doen om deze ellende
te herstellen?

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 11:18 Reageer op dit bericht

zee

De zee zingt dezer dagen haar zonnelied
oneindige schittering deint gestadig uit
over licht kabbelend water
de wind nu zo zoet als een slapend kind
houdt zich schuil schudt af en toe het hoofd
zijn adembriesje  verkoelt mens en dier
als een begrijpend iemand
die warmte wil ombuigen in koele streling
Er lijkt een onbreekbare eeuwigheid
onder ons

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:36 Reageer op dit bericht

Wat Geert deed werd niet verteld
Dat hij een brave jongen was wisten we
tot in den treure bevestigd.
Dat Geert op het land zijn devore deed
maar naar de meisjes kijken mocht hij niet

De anderen werden in groot ornaat vermeld
eerste prijs en cum laude als primus perpetuus
excellente prestaties ze gaan het ver schoppen
onze Louis en onze Hugo, de tweeling

Ze sneerden maar wat aan als studenten
ruisten met vaders car naar 't vrouwelijk schoon
tot ze dronken als Zwitsers de gracht aandeden
en in de modder er hun laatste levensadem lieten


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:09 1 reactie Reageer op dit bericht

bevrozen stilte

Ik begrijp haar bevrozen stilte
nu zij het land der emoties
kaalgevreten ontwaart
Bij bossen en tussen de greppels door
sluipt verlatenheid
als een rover uit het struikgewas.
Elke tegenslag lijkt zich te vermenigvuldigen
als een mierenhoop op verkennnig
tot zij kraakt
Alle pijlen heeft zij weggeschoten
over de horizon heen lijkt elke troost
ongrijpbaar zoals de sterren
Ik begrijp haar bevrozen stilte


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:18 Reageer op dit bericht

het blauwe nest

In het blauwe nest der verbeelding
op de witte rotsen
zijn de jonge vogels heengevlogen
het syndroom van het lege nest
zingt zijn blues
om de eenzaamheid
de oude vogel staat alleen
wezenloos te staren
naar zijn levenswerk
hij pinkt een traan weg
en vliegt dan ook heen
de zon tegemoet


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:08 Reageer op dit bericht

slons

Daar zit ze in de zon
op het asfalt voor haar woning
bovenarmen ontbloot
vol tatoo met arenden links
doodshoofden rechts
haren ongekamd
gescheurde jurk op pantoffels
Naast haar zit een keeshond
hel blaffend naar de poes
Wat zijn haar loze gedachten nu
tussen de roofvogels
tussen de symboliek van de dood ?
Zij neemt het niet in overweging
slurpt haar zoveelste biertje
luiert verder in de zon.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 17:24 Reageer op dit bericht

illusionist

In de grijze zone
tussen waarheid en sjaggeren
gebruikt hij de grote verdwijntruc
groeien zijn weelderige bloemenperken
die we o graag willen bewonderen
onbegrijpelijk voor het brein
van de toeschouwer die niet vat hoe het allemaal kan
door het oog van een naald kruipen
gevierendeeld springlevend herrijzen
hij verkoopt de zoete broodjes
als een kunst die uitzonderlijk is
Hij valt nog binnen de werkelijkheid
 een zeer dunne streep
om te overleven .


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 16:47 Reageer op dit bericht

buigend in de bries

Het jonge groen van de spar groet
ligt buigend in de bries op en neer
als een spring in het veld
van de jonge lente die uitzonderlijk zomert 
zonlicht op de middag
dat verstoppertje speelt tussen de takken
In de tuin slaapt de stilte
meegaand  met uur dat vertraagt
in de loomheid van deze dagen.

Ingrid Lenaerts
 





Geschreven door Ingridstanella om 16:01 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten