Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...

Archief

verdwijnen

Nu het water haar tot de kin staat
geen denktijd meer voor prullen en franjes
Het uur nabij doet de klok van  twaalven slaan
als een moment van uitersten.
Ze vecht tegen schimmen te paard
als een moedige krijger
Ze willen er haar onderdompelen
in de zee aller tijden gestold
Neen, ze  wil nog niet verdwijnen
nu de appelaar bloeien gaat.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:06 Reageer op dit bericht

contrast

Onder vrienden
een koene krijger uit het epos
een held op sokkel
die de pint stoer aan de lippen zet
met een heildronk

thuis de beunhaas
die zich verstopt
aarzelend zijn koolblad oppeuzelt
tot hij ter verantwoording geroepen wordt
met zeven stokslagen
alvorens de ongetemde feeks
zijn verbanning uitspreekt.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:06 Reageer op dit bericht

Is er nog weer dat de kerk in het midden houdt ?
weer grilliger dan zichzelf onvoorspelbaar
hevige regenbuien tussen zonnenschijn
hoge stapelwolken waarachter hert licht zich verstopt
verblindend wit en grijs als een orakel onheil

weer stabiel zoals de oostenwind uit droge contreien
het geluid van de treinen laat zich dragen
van dichtbij tot ver oneindig
in winternachten Syberische kou die ons overmant
sterren helder aan de donkerbaluwe hemel
verbijsterend mooi en romantisch
vuur vooreenliefdesverhaal

in zomernachten schroeiend heet
de zon een ontembare feeks
die ons dorst laat lijden in haar schaduw.
Weer of geen weer, we kunnen niet echt kiezen
het dringt zich op en laat zich niet bevelen

weergoden zijn de meest onbetrouwbare
onder hun soortgenoten soms ongenietbaar
soms zacht als dons uiteen nest

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:08 Reageer op dit bericht

paashaas

Huur een Paashaas in
van het reclamebureau "Zoezoef"
zol lees ik het op een lichtbak
de paaseieren zijn er troef
Je hebt ze maar uit te kiezen
in de étalage staan ze te pronken
op de reclamefolders lachen ze je toe
op het net dansen ze in rij voorbij
in prachtig pluchen kostuum
aardebruin of koffiebeige
met leuke mandjes vol eitjes
en een lieve onschuldige snoet
hij kust zelfs je lievelingen op verzoek
Maar bij god is dit het werk van een haas?
regelrecht een aanval op klokken van Rome
die verdrietig in hun toren blijven hangen
loerend naar die beunhazen
die ze willen wegklepperen
het verdrijven van hun concurrenten
Zullen ze dit jaar de strijd winnen?

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 20:00 Reageer op dit bericht

Zit ze voor het raam, mijn moeder
aan de straatkant van de oude boerderij
de vrede spreekt er stilte
even verder de boomgaard
bloeiende kerselaars in hun glorie
een apotheose van de natuur
hoe indrukwekkend denkt ze
deze film die jaarlijks geprojecteerd wordt
in zo breed mogelijke varianten

terwijl wandelaars voorbijtrekken
er nauwelijks oog voor hebben
tenzij om een plasje tegen een stam te doen

Mijn moeder is de verontwaardeging zelve
terwijl ze het venster opent en schreeuwt
ergernis in haar kwade blikken .
De wandelaar sluit zijn gulp en salueert
vervolgt zijn weg gewoon verder.
Mijn moeder vergeeft dit nooit.

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 20:59 Reageer op dit bericht

tussen de witte lakens

Zij wil rust tussen de witte lakens
wil niemand zien niet horen niet ruiken
niet smaken niet voelen
creatie van de eigen verbanning.
 
Niemand mag dit weten
een held woont niet in een ziekenhuis
waar leed en kwetsbaarheid toeslaan
Gezien haar ongenaakbaarheid
vertolkt zij nu haar eigen scenario
en volgt het drama
de lijdende ontkenning speelt de hoofdrol
zonder toeschouwers
een held valt niet van zijn sokkel


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 15:16 Reageer op dit bericht

Zie hoe april ons verschalkt
met z'n grillen in zijn plunje waait
overland en zee onrust zaait
de nieuwe tijd twijfelt zijn waarheid

Is er al lente in de lucht?
O ja zeggen de boshyancinthen
ze piepen in bloei de grachtrand uit
elkaar duwend tussen het jong gras

O neen zeggen eik en beuk
wij wachten nog om te ontluiken
terwijl de magnolia  bloemblaadjes schudt
een roze tapijt voor prille gedachten.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 13:08 1 reactie Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten