Naar de inhoud

Gedichten Ingrid Lenaerts

een keuze uit...

Archief

kat zonder naam

Ze kwam er aan miauwend dun
krabde aan de keuken deur
een verloren kat dacht ik
staart omhoog angstig blazend
Ze was me naamloos en onbekend
hongerig  verwaarloosd.
ze at een bakje kattenvoer leeg
als een schranser van dagen
Ze nam haar rust achter de kachel
spon  naderhand haar dromen
's anderdaags is ze vertrokken
het huis was haar te eng.
Ik heb ze uitgewuifd
nooit meer teruggezien.
Ik denk nog vaak
aan de kat zonder naam.

Ingrid Lenaerts


Geschreven door Ingridstanella om 23:36 Reageer op dit bericht

grijze opstand

Een bende hongerige wolven
met vlijmscherpe tanden
tong uit hun geopende muil
ze rennen voor hertenvlees
bij valavond in de sneeuw

een apocalypse van een grijze opstand
op doek in het museum te K.
Ik draag dit tafereel in mijn hoofd
sinds jaren symboliek
doodsangst ten aanval.


Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 23:24 Reageer op dit bericht

bloeiende kriekenbomen

Bloeiende kriekenbomen
in het vierkant tijdloosheid
verankerd in het landschap
herinneren  me jeugd
op witte wolken onschuld bij dag

Bij nacht en rosse maan
Chopin die aan de piano zit
naast mijn moeder wuivend
uit een ver verleden heelal
over de dood heen.
En nog altijd maakt ontroering mij klein
als leerling tovenaar.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 23:04 Reageer op dit bericht

verstek

Lente liet zich even zien
gaf nadien verstek
om ons weer over te leveren
aan winterse nukken
sneeuw en ijs kou en wind

Wat bezielt deze dame?
Het kwellen lijkt haar eigen
deze lady die wij betrachten
laat zich eerst zien 
van haar mooiste zijde
laat dan bomen mens en dier
verweesd achter

Onberekenbaar schepsel
wanneer je te vroeg
onze contreien aandoet.

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 18:40 1 reactie Reageer op dit bericht

Ze doemen weer op aan de horizon
de kille meesters van maandagmorgen
waar alles moet voor de deur
achter gesloten deur moet niets
daar kan alles waar het gezag voorwijkt
in naam van macht en geld
die god die de touwen in handen heeft
trekt ze toe achter de schermen
daar kraait de haan niet meer
die werd al lang onthoofd, wat dacht je?
Men sneed hem de keel over
alvorens hij het hoogste lied wou brengen
tussen de andere snoeshanen.
Een niet evangelische waarheid

Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 18:18 Reageer op dit bericht

wolken te paard

Ik laat je de wolken te paard
met de wind als ruiter in aanslag
ze gaan er na de draf in stijl
in galop vandoor
Ze houden halt na hun wilde tocht
wanneer de wind gaat liggen
zoals een mak lam op de schouder
van de beschermende herder.
Wat doe je ermee?
Hun huishouding kon ik niet aan.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 17:34 Reageer op dit bericht

verward en miskend

Hij voelde zich verward  en miskend
Zoals een god op een zandbank
die niet meer weet wat hij geschapen heeft
uit het niets of uit anders
de kracht der herinnering is hem vergaan
om nog meer te weten
Met dit menselijle trekje van vergetelheid
onttroont hij zichzelf
zoekt zichzelf weer onder mensen
Hij die dacht de wetten te miskennen
de gewoonten te negeren
verloor zijn voetstuk

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 13:58 Reageer op dit bericht

van harte

Van harte lacht zij in mijn hoofd
bij de geboorte van een een nieuwe dag
de zon als zij hemelgloren gaat
wanneer de nacht moet wijken
voor een hemelsblauwe lucht
en de eindeloze stilte
van dromende dauwdruppels
Een vuurbol
die klimt tussen het wolkrek
de nevels verdrijft
op zijn triomfwagen

Ingrid Lenaerts

Geschreven door Ingridstanella om 12:51 Reageer op dit bericht

bomalarm

Veelzeggende leegte op straat
een stilte na de storm
zo juist werd er massaal ontruimd
vrouwen en kinderen voorop
de kleintjes op de arm
de groten duwend en trekkend
stotend als een stormram
om uit de menigte te komen
mannen voorop de baan ruimend
voor een snelle evacuatie
er was zojuist bomalarm
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 19:16 Reageer op dit bericht

ramptoerist

Waar het water door de dijken barstte
met niet gering verval de vloed over het land
daar op de broze scheidingder feiten
tussen aarde en ondergelopen gebied
maakten ze hun opwachting
nieuwsgierig als neergetsrekenraven
met kraaloogjes die loerden naar d buit
ze verteerden de verdeelde aandacht
van gesakker en geweeklaag
als hun eigen profijt
sensatiezucht van de bovenste plank
om in de kijker te lopen
om het te kunnen zeggen
wij zagen alles van dichtbij.
Ingrid Lenaerts
Geschreven door Ingridstanella om 15:09 Reageer op dit bericht

Meer van Gedichten Ingrid Lenaerts

↑ Terug naar de berichten