Ingrid Lenaerts
Archief
Ingrid Lenaerts
Ingrid Lenaerts
rietpluim
oceaan
oceaanblauw diep
verzinken in Atlantis
onderwater droom
Ingrid Lenaerts
het narrenschip
Het narrenschip dat van opduikt uit het niets
doet de haven van luilekkerland aan
zij brengen de relieken uit een aards paradijs
van lang geleden toen dieren nog praken
ze hadden storm op de zee der lusten
bleven nauwelijks boven bij de reusachtige golven
van een oceanisch Sodom en Gomorra.
toen de rede even later
de uitgestelde begeerte temperde
koos het schip koers in veilige richting
waar de wraatzucht kon gestild worden
prominenten van luilekkerland
hebben de beestenboel; losgelaten
zij turen naar het narrenschip
zelfs door de mist over de wateren
het aards pardijs verwachten ze
de uitgestelde begeerte flikkert in de mast
Het zal er daveren.
tot het weer verdwijn t in het niets
Ingrid Lenaerts
wandelaar met hond
schuifelend als een geest
in diepe gedachten
naast hem zijn witte poedel
met Schots mantelje aan.
hij volgt steevast
dezelfde route
zoals een duif die gelost wordt
en terugvliegt naar haar hok
de hond cirkelt aan de leiband
snuffelend zijn terrrein verkennend
Man en hond lijken
geesten voor alle getijden
zon of regen deert hen niet
zij zijn een weerkerend fenomeen
in destraat der stilte.
Ingrid Lenaerts
nachtgewaad
Ingrid Lenaerts
test
tast haar grenzen af
als een geigerteller de straling
ze voelt de juf haar graden spanning
een propje papier gemikt
het bereikt zijn doel
de juf negeert
voelt het zweet in haar hals druppelen
een tweede prop uit een andere richting
de hoop op irritatie stijgt
meerdere kinderen gibberen
de juf draait zich om
ziet het ettertje weer in de bank glippen
het ettertje wil niet falen
een ander wicht miauwt
achtereen miauwen alle kinderen
de juf ontkent de klanken
ze gaat verder met haar leerstof
ze is echter radeloos
ze belt een nummer
de schooldirectie stelt vast
een miauwende bende klaagkatten
ze krijgen allen arrest.
voorbij de test
Ingrid Lenaerts
was jij?
die me deze morgen wekte
hier aan het raam bij zonsopgang?
Ik wist niet dat je zou komen
zonder me te berichten
Nu ben je weggevlogen
waarheen is me niet bekend
Ik zit nu maar te wachten
in de wolken van al mijn gedachten
in het arsenaal der liefkozingen
koosnaampjes bij de vleet
maar wat zal het baten
mocht je me niet horen
het gaat hier stormen
de windkracht huilt in de schouw
Kom vlug weer
alvoren s je de vleugels breekt.
Ingrid Lenaerts

