akkerKaal en killig
ligt de akker
bij schemeruur
in zijn resten
stengels van kolen
als een winterparaplu
treurig en traag
plooit mist
zijn adem toe
de kluiten in voren
vermodderen vettig
een gesloten land
wachtend in zijn
vergankelijkheid
Ingrid Lenaerts
getemde ruimteZijn geweten voelt als een getemde ruimte
de leerschool van basisbehoeften en ideaal
waar dagelijks in deze besloten arena
de confronatie doorgaat de show plaatsvindt
der witte en zwarte paarden
duivel of engelvan vele dingen
Zij n geweten loopt zoals een doolhof
tussen de dorens en de mooie bloemen
de zang van de nachtegaal
of de krassende kraai
Hij moet er een keuze maken
in de ruimte waar de wereld onderworpen wordt.
Ingrid Lenaerts
klaaglied van een conservenblikinktzwarteen inktzwarte nacht
verzoekt diepte van elk uur
zoals een wurggreep
gestolde stilte
laat angst zijn tentakels los
rond jonge onschuld
Ingrid Lenaerts
ijsberenvlammenmeeuwMeeuw bij morgendauw
groots en weids je vleugelslag
over het tuintje
Ingrid Lenaerts
slapende reizigermet gebroken vleugel.