Olga

Lubov

Toen Serge zijn wodka op had gelikt
Volgde hij Olga met wulpse blik
Vlamde het verlangen ongewild
Wetende zijn passie wordt gestild

Wassend aan de kuip haar schort open
Waren zijn ogen naar binnen geslopen
En ervaart heimelijk wat niet mocht
Graaide opzwepend achter iedere bocht

En Olga wetende zijn begluurgerij
En toonde Serge tot aan kruis haar dij
Spande haar bilspieren hard omhoog
Terwijl zij nog verder naar voren boog

Onvast en wankelend stond Serge op
Vervloekend zijn lid en dronken kop
Greep Olga haar ronde heupen stevig vast
Zijn roede zoekend geen slip was verrast

En Olga onderging alles verrukkelijk gewoon
Duwde ritmisch borstel want het moest schoon
Door Serge zijn stoten klotsen in de kuip geplas
Slaakte deze een harde kreet en plofte in het gras

En Olga schikte haar schort zoals gewoon
Bekeek haar was dacht soppend lekker schoon
Het hele gedoe was voor haar maar een pretje
Maar de borstel verrukt hield wel van een zetje

Ivan Grud

Shapka Òù 9

Haar rondingen maagdelijk warm ineen
Harde handen strelend haar intens gemeen
Voelt golven van verlangen strak ingesnoerd
Haar ronding onbehaard nog nooit beroerd

Gewillig zou zij zich laten openen door haar
Met lust overgeven laten vullen warm geheel
Trillend golvend onder zachte slanke handen
Zij bloosde zich vermanend wordt haar teveel

Met dwang wordt zij geopend teder opgetild
Ervaart rillend verlangen zo heeft zij gewild
De zachte handen laten haar komen terstond
Op zijden haren golvend van verlangen blond

---------------------------------------------------
Veel vrouwen dragen de Shapka ( bontmuts ) in de Ukraine

Matroushkini zavtraki ÒÙ 5

Waar brood pijnlijk krom ligt te zijn
Ansjovis zijnde en alom ontgraat
Zie ik mijn zorgzaam Ukraine lief
Matroushka stralend serene gelaat

Haar disk zo pover liefdevol gedekt
Met onvervalst geschonden damast
Slanke handen sierend kant en plateel
Vertederen zij zielen smelt tot geheel

Hier geen gekooid vals vermeende liefde
Geen overdaad van opgepoetst vertier
Slechts gemeende liefde is het belangen
Onvoltooid geven zij liefdevol verlangen

-------------------------------------------------
Ontbijt gegeven naar vermogen.
17-02-2005- Feodosia Ukraine (black sea )

Mitridat gebergte - òù 2

Angstig verlaat ik vlakte
Dreigend welkom mij ten deel
Het te nemen wenkt tartend
Waagt het mij te schenden

Spottend tonen zij het dak
Met aflatend grauw wit
Gehard ineen klemmend ijs
Onvermurwbaar in hoogte

Kleuren krachtig schuwend
Trots brakend weerstand
Weigerd schending vreemd
Medogenloos afstraffend

--------------------------------------------
Het Mitridat gebergte Feodosia.
Gezien in wintertijd.

Ukraine,Sudak Krepost 212 n.chr


Terwijl ik uitkijk naar pieken en dal
Voel ik dreiging van eeuwen verval
Zie ik hun zielen zij razen ijl voorbij
Besluipt mij angst wreedaardig ten deel

Onvermeend werd onschuld vermoord
Om nimmer belang van pril te voeden
Slechts wapengekletter de nobele kreet
Altijd wederom blind geloof te behoeden

Dan aanschouw en ervaar ik wenend leed
Kil pijnlijk klam wordt ik mee gedreven
Mijn handen krommen bloedend vermeend
Nutteloos verterend pijn ontnomen levens

Mijn blik angstig dreigen torens hoog
Laten poel van gekwelde liefde beleven
Dwalen schimmen rakend langs mij heen
Ervaart u zelf Sudak Krepost aan u gegeven

-------------------------------------------------------
Na het bezoek aan Sudak Krepost, 212 n chr, Feodosia
provincie Crimea Ukraine

Feodosia Crimea Ukraine òù 10

Anatolia klinkt droef in de wind
De arm gestrekt wijzend geleden
Verhalend van nazies luchtmacht
Verwoesten Feodosia tot op heden

Het edele ras der rijks Germanen
Stuurde overmacht in marine vloot
Vanuit zee bestookte zij Feodosia
Mamoesja’s en kinderen gedood

Oprukkende nazies tanks oost Crimea
Sofjet’s Partizaan bestreden fel immer
Leerden wij het beleg Stalingrad maar
Deze veldslagen hoorden wij nimmer

Gevordert werd bevolking vier jaren
Polen en Duisland werken onbeloond
Grauw grijs als is hier de tijd stilgezet
Zie Anatolia’s zijn vermoeide ogen bet

--------------------------------------------------------------------
Het oosten van de zuidelijkste provincie, Crimea, strategies belanrijk voor nazies, Zwarte Zee, en Bosporus doorgang Midd. Zee.
Hier is vreselijk gevochten, en duizenden Burgers sneuvelden,of werden vermoord. Feodosia Crimea Ukraine 16-03-2005

Mooi Ukraine

Crimea jou schoonheid ongekend
De illustere kleuren ogen verwend
Niet aflatende schakeringen opeen
Ervaart de vreemdeling ongemeen

Gevleid neder langs zwarte zee
Met oudheden van eeuwen weleer
Gespreid vertoond in gepaste trots
Ontmoette ik jou in bergen en rots

Geen schrift kan jou beschrijven
Gevoelde ervaring wat hier past
Wacht met maagdelijke schoonheid
Voor allen welkom en hier te gast

-----------------------------------------------------
Onbetwist de mooiste provincie van de Ukraine

Feodosia Grimia Ukraine òù 6

De waterleiding.

Toen haar waterpijp modderig begaf
Bedwelmde roes mijn hemels zijnde
Verwensde zij krom de slang tot graf
Verstoord dwaas hoorde ik het einde

Gestaag gravend in vergane geheel
Slovend van koude pril tot vorst laat
Onbelegd en schraal valt hen ten deel
Geen klacht van onbehagen die verlaat

Zo ik doe blind grof gemis niet wetend
Klauwen zij niet aflatend gestaag voort
En ik wenteld gelaafd vals waarnemend
Verwerp hun klaagzang nimmer gehoord
Ivan Grud

Feodosia,26-02-2005

Ukrain òù 3

Voorwaar hier tijd heeft stil gestaan
Opgedrongen leed zwijgend aanvaard
Verhuld in machteloos tijdloos geheel
Ontzegde met dwang de nieuwe eeuw

Sobere herkenning ingetogen ongewild
Dragen gelaten onbehagen en berusten
Vluchten zij steeds weer in drankgeroes
Schrijd de omkerende tijd lijdzaam voort

Gezag tegenpolend wakend gemis overdaad
Leerden gruwen westers wentelde zij in wraad
Mochten zielen lijdzaam slechts overleven
Het leven lengen sober in zwijgende staat
Ivan Grud

Passie

Wulpse rondingen gestrekt op laken van vers groen
Bedekt en omringd door wijnen en exotische vruchten
Voeren jouw lijnen mij naar de waanzin van wellust
Zinnelijk drift in niet aflatende verscheurende honger.

Genotvol eet ik vraatzuchtig dit nat gespeend festijn
En laaf mij zelf aan nippels en romige borstpartijen
Gravend verbrand ik mijn vingers in verboden vallei
Om naakt de disk te bestijgen en hongerig te vrijen

Zo ik voldaan met bloed besmeurd servet opvouw
Ligt jij onvoldaan met maagdelijk passie te hunkeren
Klinkt de schreeuw van mijn egocentrische honger
De kreet nimmer aflatend om nieuw en weer te bunkeren
Ivan Grud

haar vruchtvlees

De aanschouwing van haar ranken flanken
rondingen overvloedig gepresenteerd
eist zij maagdelijk genomen te worden
liefdevol overweldigd en grof verteerd

Zo ervaar ik haar verleiding mij te veel
pluk ik haar om gulzig uiteen te rukken
verstikt zij mij adem geeft zoete mond
haar zinnelijke sappen spatten in het rond

wanneer ik mijn dorst les nat van extase
verder graaft in haar rond erotisch vlees
waan ik mij in vervlogen Romeinse tijden
alsof ik daar nimmer ben weg geweest

en zo ik dan verzadigt dronken van genot
zie ik haar ranken slanker doch niet kapot
sluimerde ik in dromend volgend jaargetij
jong maagdelijk vlijde zij zich aan mijn zij

Ivan Grud

Orang Miskin

Verstoten van klinische verzorging
Waar slechts het geldelijk belang regeert
Hoort men geen ethisch roeping van het geleerde
En wordt de eed van Hippocrates genegeerd

Door smart overmand draagt de vader
Het in wit gebundeld liefelijk dode kind
Wat ik telkens weer met afschuw aanschouw
Daar waar de gestuurde dood de onschuld vindt

En gebukt oogsten zij weder
Starend in het slijk

Ivan Grud

Orang Petani

Waar sawa’s nattig liggen te drogen
In alles verzengend zonlicht
Oogsten zij pijnlijk voorover gebogen
Verschroeide ogen op zuigend slijk gericht

Vermoeid verlangend naar de dis
Waden zij moede naar bamboehuisjes
Waar hun wacht rijst met zoute vis

Ivan Grud

De gordel van smaragd

De gordel van smaragd
met schitterende natuur
Doet de realiteit vergeten
maar verborgen in bamboe
sterven zielen ieder uur

De groene kleurschakering
verbijstert eenieders oog
De welriekend gedekte rijsttafel
behoedt de gast voor negatief betoog

Miljoenen trachten te overleven
ontzegd van miniem sociaal beleid
Ontkennende in gebed door enkelen die hebben
en verkondigen dat honger de ziel bevrijdt
Ivan Grud

Reïncarnatie

Wanneer de stilte verbroken wordt
Door de leegte er om heen
En de koelte van een avondbries
Als hete adem mijn gezicht beroert

Weet ik de toekomst voorbij te zijn
En terug te keren naar weleer
Doch denkend aan die voorbije tijd
Richt ik de smeekbede niet nog een keer

Want als ik omzie naar de geleden tijd
Al dat leed van miljoenen stervelingen
Ongevraagd hen aangereikt in log besef
Besef ik wellicht een van hen te zijn

Ivan Grud

Gemis

Kijkend naar de grauwe lucht
Zie ik ganzen op de vlucht
De somberheid achterlatend
Van motregen en natte straten

Die somberheid spiegelt mijn hart
Mat beslagen door de hete tranen
Wens ik een van hen te zijn

Ivan Grud

  Druppel

 Gevangen in de stroom
Na het vallen van de boom
Drijf ik eenzaam voort
Hoopvol in levenverwachting

Dan zie ik jou deinend in de massa
En wanneer ik je vochtige mond kus
Versmelten wij voor eeuwig warm ineen

Ivan Grud

Kort in lente

Geruisloos stamelde zij
hard in eenvoud verward
indien het zo moet zijn
ontpopt mij nieuwe start

Maar de keuze beperkt
wordt wreed bedwongen
ontzien haar angsten niet
ontvouwen opgedrongen

Gespreid ondergaat zij
sidderend nat verwarmt
ervaart haar broze vleugels
verheft zich door zon omarmt

Uit hemels blauw zij neder kijkt
geeft leven aan geurende bloem
ziet zij niet de jonge blonde nimf
die speels ontneemt haar prille lente
verborgen in schakerend groen
Ivan Grud

Lente

Mooi en ontgerenoveerd
Nimmer verbouwd
Tussen weelderig groen
Ontvankelijk en vertrouwd

De drang was nu immens
Weliswaar niet ongevraagd
Het was wat onpersoonlijk
Ontvankelijk was zij belaagd

Maar nu de gevolgen met drang
Er was geen tijd te verliezen
Haar ontsluitend lichaam
Maakte haar vreselijk bang

En als zij neerstrijkt
Op het nest in verscholen groen
Loert reeds de onverlaat
In moordzuchtig goede doen

Ivan Grud