Naar de inhoud

Gedenkt de onzichtbaren

voor hen die willen zien
akke.beakke.be
Ivan Grud, geboren in Rotterdam 18-11-1940, de idealist, humorist, pessimist, atheïst, en niet te vergeten de waarnemer, die voor u waarnam van hetgeen er in de wereld afspeelt, en al waar hij een geheel eigenwijze kijk op heeft, en dit zeker niet altijd op een fijnzinnige manier vertaald. Zoals gezegd, geboren rotterdammer, en wel in het jaar 1940 Een jaar waarin hij waarschijnlijk al in de moederschoot tijdens het bombardement op de binnenstad van Rotterdam, besefte dat, wilde hij zijn kop boven water houden, dit maar meteen waar moest maken, en hij liet zich dan ook in deze roerige tijd geboren laten worden. Het fijt dat hij reeds op vijftien jarige leeftijd naar zee vertrok was niet direct het gevolg van trek in avontuur, als wel om een steentje bij te dragen in deze verschrikkelijk tijd van armoede, die deze na de oorlog mee zich mee bracht. Ivan Grud heeft eigenlijk nooit echt binding gehad met welke natie dan ook, dan was hij weer in Nederland, of hij vertrok al weer naar elders. Indonesië is het land waar hij het langs achtereen vertoefde, dat is ook het land, met de cultuur die hem het meest geïnspireerd heeft, en aangezet tot de dichtkunst. Hij heeft een dichtvorm die soms als verwarrend en filosofisch beschreven wordt, maar dan toch al lezende, het beoogde bij de lezer weet over te brengen, niet in de laatse plaats door zijn beeldende manier van dichten. Ivan Grud wens u dan ook veel leesplezier. Ivan Grud. Rikus Kiers, de grote dichter wijde het volgende gedicht aan deze Rotterdamse schrijver. Ivan de realist Ivan de gevoelige voelspriet Van grove misdaden Bevechter van het kwaad Die niets echt zitten laat Zijn taal is zeer apart De zinnen soms verward De boodschap helder wit Rozen in maatje kwart Bloed gruwel wreedheid Wilde de brave mijden Zekerlijk niet meiden Zijn preek gerechtigheid Niet af te laten vreugde Die alle droefheid doodt De man die deugde Verjaagt het avondrood Ivan de bewogen realist Die nooit zijn idealen mist Heeft werkelijkheid bevroed En is nog lang niet uitgewoed Schrijver: Rikus Kiers, 19-10-2006

Berichten van 7 mei 2007 tot 13 mei 2007

Overleven

 

Verhit staat hij te praten
de woorden zijn ongeremd
De ogen gloeien koortsig gelig
In zijn hand de plastic tas
zoals men dat van hem kent

Het is niet te geloven man
zijn stem is laag noch hoog
Wanhoop doet hem schreeuwen
de lippen gesprongen
Hoe angstig klinkt zijn betoog

Ik ging voor een radiootje
ruitje tikken zoals het moet
stond zo op de achterbank
een nieuwe fax met telefoon
en niemand die je wat doet

Mot je kijken hij is gloed nieuw
een geeltje mag je hem hebben
Bevend trekt hij de veroverde buit
Hoogste tijd hij moet opschieten
Hij is ten einde hij moet een spuit

Schamper wordt er geboden
de helft dan ben je hem kwijt
Hij moet door pijnen overmand
De tas gegrist van gebogen schouders
Dan drukt iemand het geld in zijn hand

Weer staat hij buiten rillend en ziek
zijn ogen loerend naar nieuwe buit
hij moet scoren het is niet genoeg
daar een fiets met kinderzitje
snel haast geboden de volgende kroeg

En als hij 's avonds het overleven moe
zich rillend tegen de warme buis drukt
weet hij niets meer van de koortsige jacht
Die dag als ieder ander reeds vergeten
om plaats te maken voor die pijnlijke nacht

Meedogenloos harde wind
doet herfst bladeren roeren
spottend als een lauwerkrans
dartelend rond zijn hoofd
Zijn mond wijd open
een niet gehoorde schreeuw
Een melodrama gezongen
toonloos in de hoogste nood
De omhoog geschonden vragende arm
als een baken van de dood

Ivan Grud

 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Ivan Grud om 09:32 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Gedenkt de onzichtbaren

↑ Terug naar de berichten