test 2 

Moment

Er was een moment dat ik zeggen wou
dat ik heel veel van je hou
Ik wachtte te lang , ik was veel te bang
dat je dat betwijfelen zou

Er komt een moment dat ik zeggen wil
dat ik heel veel van je hou
Dan vind ik geen woorden en dan ben ik stil
zodat je dat betwijfelen zou

Lopen

Ik loop de doem'nis uit mijn kop
loop soms mezelf voorbij
Een hete adem achter mij
hijgt in mijn nek volop

En zo veel ogen boren door
mijn hart dat zich verklopt
En zo veel stemmen dringen voor
mijn geest die zich verstopt

Ik loop
In rechte lijnen leidt
de weg waarop ik lijd
Ik loop
laat alles achter mij
Ik loop
en 'k keer 't getij

Net toen
 

Net toen de zon mijn ogen kuste
ontspon het wintergrauw
Net toen het licht mijn zorgen suste
verdween de ochtenddauw


Net toen een zucht mijn haren streelde
gingen mijn ogen dicht
Net toen een hart mijn wonden heelde
verdween het zonnelicht

Regendruppels

Hooi - meid

De meid lag in het groene gras
en naast haar stond een mijt
die door de knecht gestapeld was
te drogen mettertijd ...

De knecht die in de weide was
zag naast de mijt de meid
Hij liep erheen met wijde pas 
want hij vond nu de tijd
om stiekum met die mooie meid
te vrijen in de hooie- mijt ...

Eenzaamheid

In diepe kille eenzaamheid
doen veel dingen pijn
In de diepste afgrond van het zijn
vindt mijn hand
geen rand of kant
geen steen als steun
geen stevigheid
geen zekerheid
geen veiligheid
geen enkele andere hand

Ik zoek houvast
maar vind er geen
Mijn hoop vliedt langzaam heen
Het duister neemt mij in zijn macht
en breekt mijn ziel, mijn kracht

Bezinnen

Als ik 's morgens wakker word
daar men in mijn zijde port
begint voor mij een nieuwe dag
die ik gist'ren nog niet zag ...

Ik hoop er dan het beste van
wil bewijzen wat ik kan
tot ik kom aan 't resultaat
dat het weer niet beter gaat ...

En als ik 's avonds slapen ga
en nog steeds niet verder sta
dan is het tijd om te bezinnen
hoe ik morgen zal beginnen ...

DICHTEN

En altijd, altijd verder dichten
voor niets of niemand zwichten
want iets dat nauw aan 't harte ligt
mondt uit in een gedicht

Men schrijft van wat genegenheid
van liefde, tederheid
Men schrijft van vreugde of verdriet
een eigen hartelied

Men schrijft van zorgen, schrijft van leed,
van wat zo innig speet
Men schrijft van wat men schrijven moet
't gedicht is het gemoed

Afscheid van mijn jeugd

Vaarwel, mijn jeugd, mijn beste vriend
die ik altijd heb bemind
Jij stierf zo gauw. Het mocht niet zijn
Wat doet jouw heengaan vreselijk pijn
Je bent nu dood en wordt begraven
Bedankt, mijn jeugd, voor al je gaven
'k Beloof je, vriend, 'k zal al je jaren
levenslang in mij bewaren
Wat was het goed met jou te leven
Je hebt me ook zo veel gegeven
En nu je in mijn armen ligt
maak ik voor jou dit klein gedicht
want, kijk, mijn vriend, ik moet je zeggen:
... Ik vond geen kist om je in te leggen ...