Moment

Er was een moment dat ik zeggen wou
dat ik heel veel van je hou
Ik wachtte te lang , ik was veel te bang
dat je dat betwijfelen zou

Er komt een moment dat ik zeggen wil
dat ik heel veel van je hou
Dan vind ik geen woorden en dan ben ik stil
zodat je dat betwijfelen zou

Lopen

Ik loop de doem'nis uit mijn kop
loop soms mezelf voorbij
Een hete adem achter mij
hijgt in mijn nek volop

En zo veel ogen boren door
mijn hart dat zich verklopt
En zo veel stemmen dringen voor
mijn geest die zich verstopt

Ik loop
In rechte lijnen leidt
de weg waarop ik lijd
Ik loop
laat alles achter mij
Ik loop
en 'k keer 't getij

Net toen
 

Net toen de zon mijn ogen kuste
ontspon het wintergrauw
Net toen het licht mijn zorgen suste
verdween de ochtenddauw


Net toen een zucht mijn haren streelde
gingen mijn ogen dicht
Net toen een hart mijn wonden heelde
verdween het zonnelicht

Regendruppels

Hooi - meid

De meid lag in het groene gras
en naast haar stond een mijt
die door de knecht gestapeld was
te drogen mettertijd ...

De knecht die in de weide was
zag naast de mijt de meid
Hij liep erheen met wijde pas 
want hij vond nu de tijd
om stiekum met die mooie meid
te vrijen in de hooie- mijt ...

Eenzaamheid

In diepe kille eenzaamheid
doen veel dingen pijn
In de diepste afgrond van het zijn
vindt mijn hand
geen rand of kant
geen steen als steun
geen stevigheid
geen zekerheid
geen veiligheid
geen enkele andere hand

Ik zoek houvast
maar vind er geen
Mijn hoop vliedt langzaam heen
Het duister neemt mij in zijn macht
en breekt mijn ziel, mijn kracht

Bezinnen

Als ik 's morgens wakker word
daar men in mijn zijde port
begint voor mij een nieuwe dag
die ik gist'ren nog niet zag ...

Ik hoop er dan het beste van
wil bewijzen wat ik kan
tot ik kom aan 't resultaat
dat het weer niet beter gaat ...

En als ik 's avonds slapen ga
en nog steeds niet verder sta
dan is het tijd om te bezinnen
hoe ik morgen zal beginnen ...

DICHTEN

En altijd, altijd verder dichten
voor niets of niemand zwichten
want iets dat nauw aan 't harte ligt
mondt uit in een gedicht

Men schrijft van wat genegenheid
van liefde, tederheid
Men schrijft van vreugde of verdriet
een eigen hartelied

Men schrijft van zorgen, schrijft van leed,
van wat zo innig speet
Men schrijft van wat men schrijven moet
't gedicht is het gemoed

Afscheid van mijn jeugd

Vaarwel, mijn jeugd, mijn beste vriend
die ik altijd heb bemind
Jij stierf zo gauw. Het mocht niet zijn
Wat doet jouw heengaan vreselijk pijn
Je bent nu dood en wordt begraven
Bedankt, mijn jeugd, voor al je gaven
'k Beloof je, vriend, 'k zal al je jaren
levenslang in mij bewaren
Wat was het goed met jou te leven
Je hebt me ook zo veel gegeven
En nu je in mijn armen ligt
maak ik voor jou dit klein gedicht
want, kijk, mijn vriend, ik moet je zeggen:
... Ik vond geen kist om je in te leggen ...

Nooit meer

Nooit zal ik hierom nog huilen
net zo lang nooit duren mag
Nooit zal ik mij weer verschuilen
in een stil verstarde lach

En als ik zelf het woord verbreek
omdat mijn nooit niet blijvend bleek
zullen mijn geest en hart gaan huilen
zich in gemaakte lach verschuilen
en uit mijn ogen vloeit één keer
één enkele traan
nooit meer

PROOI



De bomen komen dichterbij
zwellen en omvangen mij
hun zwarte stammen zijn als tralies
van een eindeloze kooi
hun twijgen rijgen alle gaten
van de laatste uitweg toe
'k ben moedeloos moe
oneindig moe
een uitgevochten prooi
een prooi die niet meer vluchten kan
uit ingevlochten kooi
een prooi die nergens schuilplaats heeft
en nergens meer om geeft

Kinderogen



Kinderogen
regenbogen
schone spiegels
van het hart
Kinderogen
nooit gelogen
zijn iets heel apart

 DE TIEN GEBODEN 
(van de maatschappij)

TIJD

Dromend van een ver verleden
van een tijd die tijdloos was
grenzend aan de dag van heden
als de dauwdrop aan het gras

Levend in de dag van heden
in een tijd die van je glijdt
verder loopt met rasse schreden
naar dat wat net het leven mijdt

Denkend aan de dag van morgen
als het heden vroeger wordt
met de angst en pijn van zorgen
wordt de tijd weer ingekort

Kort gedicht


Wie schrijft die blijft
een kort gedicht
aan jou
of mij
gericht
bericht
bestemd voor jou
Weet je wat ik zeggen wou?
Ik schrijf
Ik blijf
een kortgedicht
van wat mij nauw aan 't harte ligt
Ik schrijf en blijf
een kort gedicht
Het is oprecht
aan jou gericht
Met woorden toont men een gezicht
van ziel een schuwe schicht

Tel ik mee?

Ik
een druppel
en
U
de stroom
die enkel naar Uw eigen zee wil vloeien
Ik
één druppel
van de zee
Ik
als druppel
Tel ik mee?

Ik
een blad
en
U
de boom die enkel in Uw woud wil bloeien
Nog minder dan een blad in 't woud ben ik
Tel ik mee?

Ik 
een woord 
en
U
 de zin die niet
één enkel boek kan boeien
Ik
een woord
maar
Tel ik mee?

Waarom



Waarom - waarom - waarom
Klinkt mijn vraag bij jou zo dom?
Is't omdat jij slimmer bent
en op alles 't antwoord kent?
Is 't omdat ik dommer ben
of je graag met vraag verwen?

Waarom - waarom - waarom
stel ik deze vraag aan jou?
Vind ik zelf het antwoord niet
of doe ik jou niet graag verdriet?
Toe, vooruit... wel antwoord nou ...
Waarom
zo stom
Waarom

VER-DICHT



Soms als ik
dichtbij ben
ben jij
heel ver
van mij

Soms als ik
ver weg ben
ben jij
heel dicht
bij mij

Soms als jij
dichtbij bent
ben ik
ook dicht
bij jou

Soms als jij
ver weg bent
ben ik
nog dicht
bij jou

Soms zijn wij
tezamen
dichtbij
ver weg
ik-jij

LOPEN



Ik loop
de doemnis uit mijn kop
Ik loop mijzelf voorbij
Ik loop
Een hete adem achter mij
hijgt in mijn nek volop
Ik loop
En vele ogen boren door
mijn hart dat zich verklopt
Ik loop
al dringen vele stemmen voor
mijn geest die nimmer stopt
om mij voorbij te lopen
terwijl
Ik loop
In rechte lijnen leidt
de weg waarop ik lijd
al lopend laat ik alles achter mij
Ik loop en keer het getij

GRAF



Zwarte raven
witte graven
Mensen dolen zoekend voort

Grijze wolken
rusteloos kolken
aan de blauwe hemelpoort

Rust in vrede
wordt gebeden
Niemand die de beden hoort

Enkel stilte
Enkel kilte
En een kind dat niemand stoort

CYCLUS



Begraven wordt
vervlogen tijd
in een herinneringskist
Een kist die niet meer opengaat
omdat men d' inhoud mist

Geboren wordt
de toekomsttijd
in een verwachtingswieg
Een wieg waarin men dromen vindt
Het heden is een kind

MELANCHOLIE


Zwarte raven
Witte graven
Mensen dolen zoekend voort

Grijze wolken
razen, kolken
voor een nauwehemelpoort

Rust in vrede
wordt gebeden
Niemand die gebeden hoort

Enkel stilte
Enkel kilte
En een kind
dat niemand stoort

Wijzer


De
grote
wijzer
draait zijn
cirkels rond
de kleine ... die
is ook wijzer draait
trager rond dan de grote
die bij het kiezen de minuten
belangrijker vond dan een uur van
 de kleine ...Wijzer?
De grote ... zit nu
elk uur te kniezen
omdat de kleine..
 vindt   dat  zestig
minuten  van   de
grote        minder
belangrijk zijn dan
een  uur  van  de  
kleine        Wijzer?
Persoonlijk vind ik
de secondenwijzer
nog wijzer dan de
grote en kleine  ...
samen ...  Wijzer?

Hoed


Met de hoed in de hand
Komt men door het ganse land
Maar met het hoedje op de kop
Doet men geen verkoudheid op

Tuinman



Als de tuinman rozen snoeit
Dan wil het wel eens lukken
Dat een roos die achter hem bloeit
Hem hindert bij het bukken

Weg


Alle wegen leiden naar Rome
Geen enkele weg leidt dus naar jou
Kan je niet naar Rome komen?
Want ik ben echt weg van jou ...

De uil


Een uil met spitse oren
zat boven op een tak
Daar kon hem niemand storen
Hij zat op zijn gemak
Hij knipperde met d' ogen
meteen met 't ander weer
Hij was zeer opgetogen
en pinkte nog een keer
En toen, zo rond een uur of elve
werden de muizen bang
Toen dacht de uil lui bij zichzelve
't wordt tijd dat ik een uiltje vang ...

Poezemie




Poezemie, een grote kat
die dronk het bier recht van het vat
Zij was tevreden,  't  smaakte goed
en 't  joeg de warmte in haar bloed
Maar, ja, je weet, hoe gaat het dan?
Al spoedig werd z' er dronken van
Maar Poezemie die gaf niet op
al kreeg ze reeds een zware kop
Ze zoog en zwolg haar buikje vol
en nog steeds klonk 't vat niet hol
Ze tolde, bolde, maakte pret
maar had niet op haar maag gelet
Toen werd ze plots heel ongesteld
Het bier had onze poes geveld
Ze lag daar zielig op de grond
en alles draaide haar in 't rond
En toen ze bijkwam, heel veel later
zat ze met een grote kater
En, ja, voorwaar, geloof me maar
Die kater drinkt nu bier met haar

 Nachtmerrie



Ik heb een nachtmerrie gehad
Mensenlief, wat was me dat
Ik had ze beter niet gekregen
Want, onder ons, gezegd-gezwegen:
Ik zit verveeld met dat geval ...
Ik heb geen wei en ook geen stal

Parkiet



Parkiet, parkiet
Gij, deugeniet
Een lustig lied
dat kent ge niet


Parkiet, parkiet
Zo kwettert gij
De ganse dag
Da's niks voor mij


Parkiet, parkiet
En zwijgt ge niet
Dan ruil ik u
voor een kanariepiet ...

't Vlinderke



't Vlinderke fladderde flink voor mij uit
Ik wou het eens pakken, ik, kleine schavuit
Mijn pakgrage pollekes plukten er naar
Maar 't dansende dierke kende 't gevaar
Het fladderde flodderde sloeg op de vlucht
En kartelde dartelde licht door de lucht
Ik trippelde huppelde daar door de wei
Het was in de mooie maand mei