DE ROKERSHELD

BOEDDHA WAS MIJN LERAAR

Soms heb ik last van mijn mentale harmonie

Ik ken geen verschil tussen werkelijkheid en fantasie

Maar, zoals de Boeddha zei :”Wat je ziet, is een illusie”

En dus maak ik mij geen zorgen over mijn constante confusie

Maar was het juist wat Boeddha zachtjes zong ?

Ik ging naar Tibet en vond hem kloppend op een gong

Ik vroeg hem wat er verkeerd was met mijn constitutie

“Er is niets verkeerd”; zei hij, “je hoeft geen solutie”

Hij klopte verder op zijn gong en ignoreerde mij compleet

Ik ergerde mij aan zijn houding en denk dat ik nu weet

Dat die glimlachende Boeddha soms een slagje mist

Maar wat hij zegt, daarin heeft hij zich nooit vergist

En ik, ik zoek nog steeds naar mijn mentale harmonie

Misschien zit die in een pil die men koopt in een farmacie

Maar, ik hou niet van pillen of al die stomme medicatie

Ik ga iets anders proberen, misschien wat meditatie

Misschien heb ik geen gevoelens en ging terug naar Tibet, tevoet

Boeddha was nog daar met een vrouw die hij zopas had ontmoet

En die vrouw gaf aan Boeddha de beste constitutie

Maar die brave man haalde haar wel vanuit de prostitutie

Maar, Boeddha zei: ”Wat je ziet is een illusie”

“Je hebt een vuilte geest en dat creëert confusie”

Die kloot van een Boeddha stak alles op mijn geest

Dat ik op een harmonie jaagde, die er nooit was geweest

Vandaag moet ik bekennen dat ik soms verloren loop

Dat mijn dagen geteld zijn en dan verlies ik alle hoop

Ik denk dat alles wat ik doe perfect en  mooi is en oh zo fijn

Maar, ik kwam tot de conclusie dat ik altijd een gek zal zijn

Jefken

27.02.2012

GEEN VERWEER

Het verleden wordt steeds langer

En met de leeftijd wordt men banger

Bang dat het verleden niet meer groeit

Dat het dagelijkse leven niet meer boeit

Iedereen laat zich daaraan vangen

Wil in het verleden blijven hangen

Het verleden is voorbij en is niet meer

En toch denkt men eraan, keer op keer

Leer te leven in het nu en in het hier

Vul vandaag met het maximum aan plezier

Morgen is er nog niet en gisteren niet meer

Tegen de tijd bestaat er geen verweer

Jefken

16.03.2012

Daar is de lang verwachte grote reunie

Oude makkers, ik geloof niet wat ik zie

Dat zijn niet meer de jongens van weleer

Dat zijn mannen en ik kijk toch nog een keer

De dames zijn niet meer die jonge meisjes

Waarmee wij lachten op die schoolse reisjes

Geen meisje  met blonde vlechtjes uit mijn klas

Waarvan ik ooit dacht dat zij mijn liefje was

Ik zoek vergeefs naar Jan en vrolijke Piet

Ondanks mijn intens zoeken, vind ik ze niet

Voorzichtig vraag ik waar ze zijn gebleven

Maar niemand kan het juiste antwoord geven

Zou dat daar Jules zijn met dat kale hoofd ?

En is dat Irma, met ogen oh zo uitgedoofd ?

Ik zie een oude wereld die ik niet meer ken

Iemand lacht naar mij,  weet niet wie ik ben

Het is hier stil, de sfeer is zwaar als lood

De afwezigen zijn allemaal ziek of dood

Hier en daar is er eentje die nog fijntjes lacht

Allen zijn anders dan door de anderen verwacht

Allen zijn beleefd en getuigen van het oud fatsoen

Ooit leerde men ons hoe wij schijnheilig moesten doen

En dus doet iedereen of hij iedereen nog kent

Lege gesprekken van oude dame tot oude vent

Misschien merk je nu dat ik de vrouwen niet vermeld

Zij beseffen zelf ook wel dat zij al lang zijn uitgeteld

Een klein glaasje met de dames wordt er nog verteerd

Nadien zijn allen stilletjes naar huis terug gekeerd

Thuis gekomen, hebben allen de reunie betreurd

Geen enkele besefte wat er werkelijk was gebeurd

Het enige wat iemand uit een reunie kan leren

Is, dat niemand naar zijn jeugd terug kan keren

Jefken

28.11.2007

EFFEN VERGETEN

Ooit komt de dag dat alles wat je wist

Door een vreemde invloed wordt gewist

“Gewist” staat dan gelijk met ooit geweten

Dat allemaal ben je dan al lang  vergeten

Gelukkig dat ons geheugen wordt geledigd

Zo worden wij tegen de wereld verdedigd

Wij weten niet meer wat er vroeger gebeurde

Weg verleden, dat ieder van ons wel eens kleurde

Wij weten soms niet welke dag het vandaag nu is

Wij twijfelen, maar hebben het toch dikwijls mis

Ach ja, dat heeft toch allemaal geen belang

Het leven gaat toch verder zijn gewone gang

Wat wij denken, schrijven wij nu op

Dat papiertje helpt onze lege kop

En zo weten wij nog altijd wat gezegd

Maar….waar heb ik dat papiertje nu gelegd?

Jefken

14.01.2012

ALLEEN MAAR SCHIJN

Niets is wat het lijkt te zijn

De wereld is alleen maar schijn

De mensheid voelt zich superieur

Maar het leven is alleen maar sleur

Anderen plakken het leven op onze rug

Zelf kunnen wij zelfs niet meer terug

Een boorling ligt daar maar in zijn bedje

En voor de volwassenen is dat een verzetje

Wij groeien op in het ouderenpatroon

Met twee handjes, één vuil en één schoon

Zitten rechtop en wassen onze handen

Zijn beleefd en poetsen onze tanden

Dan naar school om veel te studeren

Verwacht wordt dat wij veel zullen leren

Wat men op school leert is echt niet nodig

Later blijkt die kennis toch maar overbodig

Dan zijn wij eindelijk volwassen en wijs

De sleur van het leven maakt ons oud en grijs

Veertig jaren werken voor een karig loon

En als wij oud zijn, gijzelt men ons in een home

Misschien waren wij beter niet geboren

Dan waren wij er niet en ging er niets verloren

Wij zijn opgefokt om te hebben, niet om te zijn

En dus is die mensenwereld toch maar schijn

Jefken

08.01.2012

BRIEFJE AAN OPA

Ach opa, wat ben jij lief !

En ik ben je kleine hartedief

Ik ben je kleinzoonkindje

Ik ben braaf of wat vindt je ?

Opa, ik schreef voor jou een brief

Met van jou gekregen schrijfgerief

Jij bent voor mij de voorbeeldschool

Jij mag het weten, jij bent mijn groot idool

Daarom sta ik hier nu voor jou

Om te zeggen dat ik van je hou

Jij ben voor mij de tofste vent

En opa… krijg ik nu van jou een cent?

Jefken

23.12.2011

STEM UIT HET GRAF

Huil nu niet om mijn plotse sterven

Vanbinnen was ik toch al dood

De eeuwigheid ga ik nu verwerven

Een ruil van ijzer voor wat lood

Men hoeft niet meer te vragen

Of ’t leven mij nog vreugde gaf

Of ik de spot nog kon verdragen

Die langzaam leidde naar mijn graf

Het is geen straf te moeten sterven

Hoewel de richting onomkeerbaar is

De eeuwigheid ga ik verwerven

Tenzij ook nu ik mij hierin vergis

Jefken

22.12.2011

HET PARADIJS

Waarom blijf ik toch geloven

in wat er niet meer is ?

Ik kijk steeds meer naar boven

Maar zie alleen maar duisternis

Hier en daar een flauwe ster

Achter al die grauwe wolken

Daarboven lijkt zo ver

Wie zou dat daar bevolken ?

De hemel moet daarboven zijn

Men noemt dat het paradijs

Daar lijkt alles leuk en fijn

Maar dat, dat maakt men mij niet wijs

Ik kijk naar boven; alles grijs

Niemand die ooit iets ontwaarde

Er is daar helemaal geen paradijs

Het paradijs is hier op aarde

Jefken

22.12.2011

MYSTERIE

De katholieken kennen geen godinnen

Daarover moet zich toch eens bezinnen

Zij geloven in goden en in hun gratie

Maar zij willen  geen echte emancipatie

Er zijn god de vader, de zoon en de geest

Wie is dan die jongens hun moeder geweest?

Hoe zijn ze ontstaan en wat is hun zin

Waren zij er al bij het allereerste begin?

Niemand begrijpt dat en dat is een heel apart geval

Misschien zijn de goden ontstaan bij de “grote knal”

Maar wat is er ontploft en waar kwam het vandaan?

Wij zijn maar mensen en kunnen dat niet verstaan

En toch is er een probleem met die drie goden

Zij zegden wat mocht en wat er was verboden

Hoe zijn ze ontstaan ? Wie zal het zeggen ?

Men kan het probleem alleen maar verleggen

Vòòr de goden moet iets hebben bestaan

Maar waar komt dat dan weer vandaan ?

Zelfs al maakt men op TV daarvan een serie

Dan nog blijft het ontstaan een groot mysterie

En zoek jij ook naar een diepere betekenis en zin

Besef dan, boven de goden heerst er een godin

Jefken

17.12.2011

MIDDENIN

Het leven is een lange proef

Soms is het leuk, soms droef

Het leven heeft heel weinig zin

Maar ja, wij zitten er nu middenin

Dat “middenin” is al lang voorbij

En toch maakt het leven ons soms blij

Dan kijken wij naar de huidige jeugd

Waarvan het grootste deel toch wel deugt

En dan gebeurt er weer een ramp

Een teen trekt samen in een kramp

Daarover klagen heeft geen enkele zin

Dat is het leven voorbij het stadium middenin

De kramp is weg, maar nu fluiten de oren

Dat kwam langzaam; wij zijn zo niet geboren

Middenin het leven hadden wij daarvan geen last

Nu houden wij ons stoer, maar zijn bijna verkast

Wij zijn al blij dat wij hier nog mogen vertoeven

Zelfs als het leven niet één is, maar vele proeven

Misschien geven die proeven aan het leven zin

Wij weten het allemaal, achter ons ligt middenin

Jefken

03.12.2011

VROEGER EN VANDAAG

Wij kruipen weeral naar het einde van het jaar

Ik krijg de stuipen en verlies mijn haar

Wat gaan wij eten en wie mag er komen ?

Gaan wij nog eens van Nieuwjaar dromen ?

Vroeger waren wij blij want wij kregen kip

Vandaag de dag kijken de meesten  daarvan sip

Vroeger was men blij want men dronk wijn

Vandaag moet dat een grand cru wijn zijn

Vroeger kwam men samen in het ouderlijk huis

Vandaag staren ze met zijn allen naar de buis

Vroeger was men vrolijk en men deed wat gek

En nu luistert men naar die met de grootste bek

En het nieuwe jaar zal wel terug beginnen

Over het voorbije jaar kan men zich bezinnen

Maar al dat diep gemijmer leidt echt tot niets

De politieker rijdt per auto en wij met de fiets

Wij zullen allemaal met minder moeten leven

Tevreden zijn met wat de Heer ons zal geven

Wie niet tevreden is met wat hij heeft, misschien weinig

Die gaat het nieuwe jaar in, verdrietig en chagrijnig

Jefken

29.11.2011

IK HAAT POLITIEKERS

Politiekers doen niet wat zij ons beloofden

Hun lafheid zal ons allemaal onthoofden

Die hooghartige pipo’s praten er maar op los

En op het einde is ons spaargeld total loss

Een politieker heeft van het leven geen benul

En als het er op aankomt zijn ze echt crapuul

Ze vullen hun eigen grote zakken iedere dag

Maar zwaaien nog altijd de nationale vlag

Wij moesten hard werken en lang sparen

Alleen zo konden wij dan iets vergaren

De meesten van ons hebben dat altijd gedaan

Nu dreigt de politiek om alles aan te slaan

Wij zijn onnozelaars die van niets wisten

En nu zeggen vooral die klotensocialisten

“Wie iets heeft vergaard, zal moeten betalen”

“Bij onze aanhangers kunnen wij het niet halen”

Een Limburgse socialist gaf alles voor niets

Maar zelf vergaarde hij veel meer dan niets

Zoals veel rode leiders is hij tamelijk rijk

Vragen daarover vindt die man jaloers gezeik

Bij de blauwen zitten er ook grote boeven

Die graag in het warme Italië vertoeven

Die kerels hebben gans België uitverkocht

Dat wij daarvoor betalen, hebben wij zelf gezocht

Dan zijn er de groenen, ogenschijnlijk idealisten

Maar zij denken ook zoals de rode socialisten

Ook zij brengen ons naar heel hoge pieken

En dat beweren ook die hypocriete katholieken

Je hebt het al begrepen, ik haat die idioten

Men had ze beter allemaal al neergeschoten

Maar ja, dat is verboden door de wetten

Ik zal dus maar verder mijn wonden betten

Jefken

16.11.2011

AAN DE ANDERE KANT

Met de dood gaat niets verloren

Aan de andere kant wordt je herboren

Daar kan je dan opnieuw beginnen

Om je over de dood te bezinnen

Elk einde is een nieuw begin

Misschien gelooft ook jij daarin

Je moet dat allemaal niet geloven

Niets hieronder en niets hierboven

Ooit geloofde ik in hemel en hel

En dus was de aarde van geen tel

Maar, ik stelde mij vragen op den duur

En toen sprak de pater over het vagevuur

Al die dingen zijn hier op aarde

Maar men schat ze niet naar waarde

De hemel is hier, maar dat weet je wel

In het Zuiden leven mensen in de hel

Wie in het Zuiden sterven mag, is blij

Over een dode in het Noorden, treuren wij

Maar daarover moet men zich bezinnen

Aan de andere kant kunnen beiden herbeginnen

Misschien waren wij beter niet geboren

Dan ging er ook  later niets verloren

Zelf ben ik ooit op de aarde neergezet

Tot vandaag heeft niemand ooit daarop gelet

Jefken

06.11.2011

VERGETELHEID

Jij kijkt naar mij en ik weet

Dat jij mij langzaamaan vergeet

Je grote ogen staan op onbestemd

Een toestand waaraan ik ben gewend

Je beweegt nog, maar je leeft niet meer

Ik zeg iets dwaas en dan lach je weer

En dan, dan verdwijn je weer van hier

Ik kijk bezorgd, maar jij vertrekt geen spier

Je schaarse woorden klinken als een hol vat

Omdat je alles van vroeger tijden al vergat

Mensen worden alsmaar ouder en ouder

Ze gooien het eigen leven van hun schouder

Die mensen worden steeds meer afhankelijk

Wij met zijn allen zijn evenveel vergankelijk

Wat is de zin van het leven als men alles vergeet ?

Elkeen weet dat, maar berust en vergeet

Jefken

21.10.2011

MACHTELOOSHEID

Wij beleven met zijn allen rare  tijden

Men probeert de waarheid te vermijden

Vandaag is het het redden van een bank

Die is vol van onkunde, stront en stank

De meesten van ons blijven kalm en beleefd

En zien dat de macht geen macht meer heeft

Al die dames en heren hebben het gehad

Nadat ze ons beetje spaargeld hebben gejat

Ze kakelen maar, die hanen en kloeken

Terwijl ze naar een ander jobken zoeken

Daarnaar gevraagd zeggen ze domweg “hoezo ?”

En dan vluchten zij naar hun zetel bij de OESO

Het is simpel; de spaarders zullen betalen

Waar anders kan men het nog gaan halen ?

Iedereen moet gelijk zijn, werken of niet

Naar de braven schuift men nu de Zwarte Piet

Jefken

17.10.2011

WEES OP JE HOEDE

Je mag zuchten en je mag janken

Maar ze blijken rot, al die banken

Bij een rotstreek geven zij geen krimp

 Van hun ware aard tonen zij geen glimp

Zij lenen geen geld aan andere banken

En dat hebben zij aan zichzelf te danken

Geef aan de bank geen blind vertrouwen

Binnenkort hangen ze toch in de touwen

De politiekers vertellen mooie praatjes

Maar daarmee vult men geen gaatjes

Het zijn geen gaatjes, maar diepe kloven

En alle burgers zal men daarin verdoven

Alleen de superrijken zullen ontsnappen

En die zullen aan ons hun laarzen lappen

De chaos is groot, niemand weet raad

Wij leven nu al in een failliete staat

Wees op je hoede voor de officiële macht

Zij komt als de dood, diep in de nacht

De politiek zal onze zielen raken

Zij zullen met de banken verder kwaken

Jefken

12.10.2011

DE LAATSTE BENEN

Het einde komt dichter en dichter

Het hoofd wordt lichter en lichter

Misschien zijn de gedachten nu leeg

Omdat je gans je leven te veel zweeg

Niemand vraagt nog wat je nu denkt

Ook Piet niet die met zijn zeisje wenkt

Men kan zuchten en men kan wenen

Maar wij lopen op onze laatste benen

Vlug nog een sterk kopje koffie gezet

Wij roken misschien de laatste sigaret

Niemand meer om tegen te praten

Lege stoelen waar de anderen zaten

Aan vroeger denken, heeft geen zin

Vroeger is weg, vandaag is het begin

En als morgen komt, zoals wij hopen

Zullen wij op onze laatste benen lopen

En ben jij nu een beetje gedeprimeerd

Dan heb jij misschien toch iets geleerd

Iedereen loopt op zijn laatste benen

Als je wil, zal ik je die van mij eens lenen

Jefken

07.10.2011