KERSTMIS

DE EERSTE STEEN

 

Morgen zijn wij uitgenodigd op een groot feest

Een koppel dat al vijftig jaren getrouwd is geweest

Daarbij stel ik mij toch wel enige diepe vragen

Hoe kan iemand dat zolang allemaal verdragen ?

 

Het huwelijk is de steunpilaar van de maatschappij

Een verbond tussen twee mensen, een hij en een zij

De meesten van ons hebben dat steeds geloofd

Maar ondertussen zijn velen van die droom beroofd

 

Meer en meer koppels leven nu gewoon samen

En als de passie is vergaan is het uit en amen

Vele volwassenen kan dat helemaal niet hinderen

Maar een probleem blijft toch wel de kinderen

 

Een weekje bij de vader, een weekje bij de moeder

Maar wie van beiden is er nu echt de kinderhoeder ?

De kinderen raken op de dool en zijn verward

Zij doden hun gevoelens en de maatschappij wordt hard

 

Ik weet niet waar dit allemaal heen zal leiden

Moet men nu huwen of moet men dat vermijden ?

Maar oordelen en veroordelen mag niet één

Hij die nooit gezondigd heeft, werpe de eerste steen

 

JEFKEN

19.10.2013

DE DAGEN ZIJN GETELD

 

Tja, mijn dagen lijken geteld

Zo heeft de dokter mij verteld

Hij zei dit vrolijk en hij lachte

Iets wat ik  niet echt verwachtte

 

Ik vroeg hem hoe hij dat wist

En of hij zich niet had vergist

In zijn ogen zag ik zelfs vreugde

Iets wat eigenlijk niet deugde

 

Ik ging naar huis en mediteerde

Was die dokter nu een geleerde ?

Ik ging terug naar die wijze man

En vroeg hoe hij dat weten kan

 

Toen gaf hij mij het juiste antwoord

“Omdat bij elk begin een einde hoort !”

Ik vroeg hoeveel dagen hij had geteld

En toen heeft hij mij nog 9.125 dagen voorspeld

 

JEFKEN

13.10.2013

BANG

 

De bladeren vallen van de bomen

Koude en sneeuw zullen komen

De natuur is zoals het echte leven

Eerst de warmte en dan het beven

 

Het einde van het jaar komt dichterbij

Dag na dag glijdt onze tijd voorbij

Of misschien glijden wij door de tijd

Stilaan verdwijnen wij in de eeuwigheid

 

De planten in de tuin zien al wat grauw

 Het is zo stil ‘s morgens bij dag en dauw

En dat gaat nu nog maanden duren

De gordijnen zijn gesloten bij de buren

 

Zo gaat ook het leven, op en neer

Wie verdwijnt keert nooit meer weer

Misschien wel zij die nog geloven

Aanvaarden dat het leven niet uit zal doven

 

Het leven en de natuur blijven een mysterie

 Afwisselend krijgen wij geluk en miserie

Wij reizen in de tijd, maar niet heel lang

Die gedachte maakt vele mensen bang

 

JEFKEN

07.10.2013

WIJ ZIJN ONNOZEL

 

De wereld staat in vuur en vlam

Vooral in het rijk van de Islam

Armoede en grote onwetendheid

Gevaarlijke goedgelovigheid

 

In Libië heeft men gebombardeerd

Maar daaruit heeft men niets geleerd

In Irak vielen ongeveer 100.000 doden

Vrede heeft dat allemaal niet geboden

 

Vandaag is Egypte ook verdeeld

Moebarak weg heeft niets geheeld

Het leger beheerst de economie

Ook daar is er geen democratie

 

In India zijn de Hindoe aan de macht

Dagelijks worden daar vrouwen verkracht

Hoe vreedzaam zou het Hindoeïsme zijn ?

Dat religieuze schouwspel is maar schijn

 

Rusland kent zijn wrede homowetten

Men wil homo’s in de gevangenis zetten

Men schrijft dat toe aan Poetin’s werk

Ook daar zwijgt nog steeds de zedige kerk

 

Het Westen kijkt alleen maar toe

Wij zijn al die oorlogen meer dan moe

Maar de Islam wil ons allemaal vermoorden

Daarom komen ze naar ons uit die verre oorden

 

Het is zover, er is geen weg terug

Wij zullen gaan lopen, vlug, vlug, vlug

Maar waar lopen wij wel naartoe ?

Gans de wereld is onze arrogantie moe

 

Voor immigranten is hier alles gratis

Binnenkort spreken ook wij Arabisch

Mohammed heeft het ooit beloofd

Ongelovige honden moeten worden onthoofd

 

En zit je daar nu met de daver op het lijf

Kijk op je uurwerk, het is twaalf min vijf

Ik pleit hier niet voor onverdraagzaamheid

Ik strijd tegen onze westerse onnozelheid

 

JEFKEN

31.08.2013

DE BEGRAFENIS

 

Wij eindigen allemaal in een houten kist

Nadien worden wij al dan niet gemist

Die kist stopt men dan diep in de grond

En zo is de tijdelijke levenscyclus rond

 

Vooraf brengt men de kist naar de kerk

Zo hebben de priesters ook hun werk

De overledene wordt met lof overgoten

Met gewijd water wordt de kist bespoten

 

Op het kerkhof groef men een diep graf

Men moet tonen dat men om de dode gaf

Iedereen werpt een bloemetje in die kuil

Soms hoort men dan een snikkend gehuil

 

Na het ritueel gaat de familie samen eten

Elk vertelt wat men van de dode wil weten

Men vertelt maar wat omdat dat moet

En van de dode vertelt men niets dan goed

 

Morgen lig jij misschien ook in een kist

Denk niet dat jij dan lang wordt gemist

Het leven gaat door, dag na dag na dag

Ik wens dat jij nog lang leven mag

 

JEFKEN

09.08.2013

HET MENS-DOM

 

Het mensdom zal niet blijven bestaan

Toch niet als men zo verder blijft gaan

Verder gaan met het wilde exploiteren

En met oude wijze raad te ignoreren

 

Het mensdom put de aarde verder uit

Aanziet grondstoffen als verworven buit

Grond, lucht en water worden besmet

Overal waar de mens zijn voet heeft gezet

 

Naar de gym rijden wij met de wagen

Niemand stelt zich daarbij vragen

Het mensdom wil steeds meer en meer

Maar ooit stop dat alles wel een keer

 

Blijkbaar kan ons dat niet echt hinderen

Wij verwoesten de toekomst van de kinderen

Wie anders denkt, schreeuwt in de woestijn

Men vraagt zich af waarom er mensen zijn

 

JEFKEN

28.04.2013

VERGANE VRIENDEN

 

Hoe zou het nog met Joris zijn ?

En met al die andere vrienden ?

Geen enkele heb ik nog aan de lijn

Ik zou hen toch graag vinden

 

Wij zaten op dezelfde school

Later hebben wij het gemaakt

Sommigen raakten op de dool

Met die heeft iedereen afgehaakt

 

De vrienden werden contacten

Die men af en toe wel eens zag

Maar die banden verzwakten

Tot elke relatie in duigen lag

 

Na vijftig jaren denkt men daaraan

Aan al die verdwenen vrienden

Aan de blijdschap die nu is vergaan

Omdat men die vrienden niet kan vinden

 

JEFKEN

24.05.2013

NIEMAND VERSTAAT DIT

 

Wij zullen allemaal sterven

Het eeuwig leven verwerven

Naar de hemel of naar de hel

Ach ja, dan zien wij het wel

 

Misschien worden wij terug geboren

Hebben wij alleen het huidig leven verloren

Als dat zo is, wat heeft het leven dan voor zin

Na elk einde komt er een nieuw begin

 

Bij elk nieuw leven, beginnen wij te sterven

Sterfelijkheid is iets dat wij dan erven

Dit mysterie kan niemand van ons verstaan

Wij weten alleen dat wij komen en gaan

 

Zelf weet ik niet wat daarvan te denken

Als er een god is, wat zal hij mij dan schenken ?

Als er geen god is, waar komen wij dan vandaan ?

Zoals gezegd, dit mysterie kan niemand van ons verstaan

 

JEFKEN

03.06.2013

Op vele computers bevat het startblad een massa icoontjes. Dit vertraagt het opstarten van de computer. Beter lijkt mij om op het startblad enkele mappen te maken waarin dan de icoontjes met vergelijkbare programma's kunnen worden opgeslagen (men versleept gewoon elk icoontje naar de map waar het thuis hoort). Het scherm is overzichtelijk en het opstarten gaat sneller.

GELUK EN VERDRIET

 

Er is geluk en er is verdriet

Geen van beide dat men ziet

Beide zijn slechts een gevoel

Het ene warm, het andere koel

 

Verdriet over verdwenen geluk

Dat maakt een mens soms stuk

Geluk over verdwenen verdriet

Verdriet dat men achter zich liet

 

Het grootste verdriet dat men vindt

Is het verliezen van een klein kind

Dat verlies zal het diepste raken

Niets dat dit nog goed kan maken

 

Het grootste geluk dat men vindt

Is het hebben van een echte vriend

Een echte vriend is moeilijk te vinden

Velen die soms onze ogen verblinden

 

Geluk en verdriet zijn beide tijdelijk

In het leven zijn beide onvermijdelijk

Zo zit het echte leven in mekaar

Hopelijks hebben wij steun aan elkaar

 

JEFKEN

18.05.2013

OOIT WAAIT DE WIND

 

Het is Mei en het weer blijft rot

Die koude wind maakt iedereen zot

Er is iets aan de hand met het weer

Maar ja, dat zeggen wij keer op keer

 

Men hoort de wind almaar fluiten

Zelfs de kat gaat niet naar buiten

Als de zon schijnt, blijft het koud

Niemand die van dat weer nog houdt

 

De zonnige landen zijn crisislanden

Niemand daar ziet de verbanden

Het verband tussen werken en sparen

Bij ons komen ze nu geld vergaren

 

Wij zitten dus allemaal in een val

Men zegt wel dat het ooit beteren zal

Vòòr het “ooit” is, zij wij misschien dood

De wind waait en ons rekening kleurt rood

 

JEFKEN

10.05.2013

DAG NA DAG

 

Een lange dag is weer voorbij

Dat zijn vele dagen op een rij

Zoals het ooit eens werd voorspeld

Ieder zijn dagen zijn al lang geteld

 

Zelf geloof ik niet in voorspellingen

Dat zijn allen maar veronderstellingen

Laat vandaag maar rustig verder lopen

Op morgen kunnen wij alleen maar hopen

 

Voor ieder komt ooit de laatste dag

Dat is goed voor wie gezond blijven mag

Oud worden, vinden wij wel heel fijn

Maar, niemand die echt oud wil zijn

 

Wees dus tevreden met elke dag erbij

Voeg er nog eentje toe aan die lange rij

Dag na dag moeten wij leren leven

Want veel meer is er niet te geven

 

JEFKEN

17.04.2013

ZO IS HET

 

Je dreef op een verlaten zee

Langzaam met de getijden mee

Na ebbe komt weer de vloed

Je aanvaardt dat omdat je moet

 

Zo gaat het ook met het leven

Wat nemen en wat geven

Wat je nam is nu voorbij

Wat je gaf, verdween met het getij

 

Een verlaten zee en jij alleen

Niets of niemand om je heen

Je hoort het geruis van het leven

Misschien blijf je hier nog even

 

Het leven is gewoon wat het is

Soms wat vreugde, soms wat gemis

Het eindigt meestal in alle stilte

Nadien komt alleen nog de kilte

 

JEFKEN

10.04.2013

BELASTINGPARADIJZEN

 

Nu maar zien wat de politiek er gaat aan doen

Aan die paradijzen van de belastingvrije poen

Al vijftig jaren of meer weet men dat ze bestaan

Maar, al die wijze mannen lieten maar begaan

 

Beroepsmatig  zoeken velen de minst belaste weg

Je moet mij niet geloven omdat ik dat hier zeg

Aan de kleine spaarder verkoopt men illusies

Wat de banken verkopen leidt tot confusies

 

Nu weer doet elke politieker alsof hij het niet ziet

Hij belooft staatswaarborg, maar de staat is failliet

In belastingsparadijzen blijft men de rekeningen vetten

En dat binnen het kader van vroeger gemaakte wetten

 

Nu is er heisa over die massa’s belastingvrije geld

Maar in het Westen is het toch alleen geld dat telt

Wat kan de politieke macht nu echt ondernemen

Niets !! Zoals in de oorlog zullen zij de benen nemen

 

Spaargeld is een getal op een papiertje gedrukt

En, zoals in Cyprus, worden de centen weggerukt

Merkwaardig hoe de mensen reageren, heel gelaten

Het Westen is verloren, niets zal nog kunnen baten

 

JEFKEN

2013

EEN APRIL

 

Vandaag is het weeral één april

Dan is er weeral veel op til

Dan dol ik met al mijn buren

Ten minste één leg ik in de luren

 

Mijn schoonbroer verras ik ieder jaar

Dan vertel ik hem een leugen voor waar

Die brave man zal mij weeral geloven

Als hij de trap afstormt van daarboven

 

Ieder jaar maak ik zo van die grappen

Sommigen die de humor ervan niet snappen

Al pikken ze mijn leugens voor echt waar

Ze vinden mij toch maar een onnozelaar

 

Ik telefoneer hen en wacht geduldig

Ach ja, mijn grapjes zijn onschuldig

Vandaag is het de dag van de leugen

Ik lach, zelfs als mijn grapjes niet deugen

 

Wees dus allen op jullie hoede vandaag

Misschien stel ik jullie wel een vraag

Dit gedichtje zal ik jullie versturen

Maar eerste leg ik er enkelen in de luren

 

 

JEFKEN

01.04.2013

BOEM BOEM

 

Een drukkend hart dat zucht

Heeft menig hart wat opgelucht

Een zuchtend hart heeft een verlangen

Onvervuld voelt het hart bevangen

 

Een hart dat breekt, maakt veel kapot

Het hart verdraagt niet het eigen lot

Een gebroken hart is diep geraakt

Daarom dat het soms wel kraakt

 

Soms is het hart heel opgewonden

Omdat wij iets te vrolijk vonden

Dan klopt het hart nogal snel

En ja, dat jachtige voelt men wel

 

Zolang het hart klopt, is er leven

Het is niet wijs je hartje weg te geven

Niemand heeft nood aan twee harten

Je hart schenken, speelt je soms parten

 

JEFKEN

29.03.2013

WENSEN EN GEDACHTEN

 

De wens is de vader van de gedachten

Hij vertaalt wat je wil verwachten

Soms worden wensen stille dromen

Dromen die nooit uit zullen komen

 

Dromen zijn een andere realiteit

Een dimensie zonder echte tijd

Ze verwerken onvervulde wensen

En dromen doen toch alle mensen

 

Een gedachte relativeert de wens

Want de wens, die kent geen grens

En zo wordt alles gerelativeerd

Zoals Einstein ons heeft geleerd

 

Een wens is dus een onvervuld gevoel

Wie geen wensen heeft, noemt men koel

Maar, koelheid is ook een sentiment

Waarbij iemand zijn eigen ik ontkent

 

JEFKEN

28.03.2013

HET LOODJE

 

Er zijn zo van die vreemde dagen

Dat een mens vol zit met vragen

Waar komen wij nu eigenlijk vandaan ?

Is er een plaats om heen te gaan ?

 

Men leerde ons te geloven in een god

Maar de doden vangen allemaal bot

Geen enkele is ooit weergekeerd

En dus hebben wij nog niets geleerd

 

Geluk hebben zij die nog geloven

In een hemel ergens daarboven

Zij voelen zich goed en dat is fijn

Het is dus goed een gelovig mens te zijn

 

Het is moeilijk om dat te verstaan

Maar, elk mag zijn eigen weg toch gaan

Misschien neemt de kerk ons wel in het ooitje

Ik weet alleen, wij leggen allemaal het loodje

 

JEFKEN

27.03.2013

VERMOORDE ZIEL

 

Meer en meer krijg ik sombere gedachten

Vooral gedurende de slapeloze nachten

Dan denk ik aan het einde der tijden

Aan wat de mensheid nog moet lijden

 

Ik weet het, mijn einde is niet ver meer af

Al een lange tijd investeer ik in mijn graf

Daar zal ik dan liggen, gans onderkoeld

Ik denk er dikwijls aan hoe dat wel voelt

 

Nu voelt de lezer van dit gedicht zich niet goed

Maar, onze tijd gaat voorbij zoals het moet

Vergeef mij als ik jouw rust nu heb verstoord

Waarschijnlijk heb ik mijn eigen ziel vermoord

 

JEFKEN

25.03.2013