DE OUDE MAN EN DE BOOM

DE OUDE MAN EN DE BOOM

Iedere morgen kijkt hij door het raam
Dan ziet hij die oude boom daar staan
Hij vraagt zich af of die boom hem ziet
Of die boom weet heeft van zijn groot verdriet

Ooit was hij jong en werd hij overal bewonderd
Maar plots is hij dan naar beneden gedonderd
Hij liep rond met een verwaande,arrogante kop
Dacht dat dit volstond voor iemand aan de top

Nu beseft hij dat hij niet beter was dan de anderen
Dat niet zij, maar hij zijn houding moest veranderen
Maar het duurde lang vóór hij dat had begrepen
Hij werd verguisd en zijn strot werd dicht geknepen

Dat allemaal denkt hij als hij die boom bekijkt
De top van de boom die ook naar de hemel reikt
“Ach, ja”, zegt de man,”laat alles maar bezinken”
Hij lacht ,omdat de boom een oogje lijkt te pinken