Archief

SLAPEN EN DROMEN

De slaap en de droom zijn geschenken

Niet aan dagelijkse zorgen denken

Zalig rusten in een donzig bed

Een windje laten waar men niet op let

Dromen komen en dromen gaan

Ze zijn de reflectie van ons bestaan

Wij dromen allemaal, dieren en mensen

Wij beleven onze angsten en onze wensen

De droom is het bewustzijn van de nacht

Er gebeuren dingen die men niet verwacht

Wij winnen de lotto of gaan kapot van verdriet

Wij ontmoeten mensen die men overdag niet ziet

Maar soms kunnen dromen ons bedriegen

Ze geven de indruk dat wij kunnen vliegen

Als men wakker wordt, dan zijn de dromen weg

Maar er blijft iets hangen : “wat was dat nu zeg?”

Jefken

19.02.2010

WETEN EN VERGETEN

Alles wat je ooit hebt geweten
Zal je vroeg of laat vergeten
Vergeten doe je wat je wist
Zo wordt je harde schijft gewist

Een externe schijf zal niet helpen
Vergetelheid valt niet te stelpen
Je brein zwakt af en zal verdwijnen
Het wordt gestuurd door vreemde lijnen

Iets stuurt signalen op ons los
Die komen uit de ruimte of de kosmos
Wij zijn ontvangers, zoals een TV
Wij zappen weg van één naar twee

Wat zag je vorige week op de buis ?
Je weet het niet ! Je hoort geruis !
Wat je zag, ben je al lang vergeten
Het is niet waard om het nog te weten

Vergeet dus gerust maar alles wat je wist
Je doet daar niets meer mee in je kist
Misschien vergat je al wat je zopas las
Omdat dit schrijfsel niet belangrijk was

Jefken

17.02.2011

VANDAAG

Men leeft maar één keer, dat is waar

En soms krijgt men niet alles klaar

Maar, maak je daarover toch geen zorgen

Laat nog wat werk voor die van morgen

Ik ging wandelen en kwam niemand tegen

Waarschijnlijk kwam dat door de regen

De meesten zeggen mij keer op keer

“Alleen gekken gaan stappen in dit weer”

En ja, misschien heb je ook al gehoord

Dat stappend Jefken is toch wat gestoord

Maar, zoals gezegd, ik maak mij geen zorgen

Vandaag wandel ik en de anderen morgen

Al wandelend denk ik na over het leven

Ik verbruikte alles wat mij werd gegeven

En dus heb ik niets meer te verwachten

Daarom heb ik zò een rustige nachten

Wie niets verwacht, is als herboren

De toekomst kan je echt niet storen

En dus blijft er maar die éne vraag

Wat gaan wij eigenlijk doen vandaag ?

Jefken

07.02.2011

DENKEN OVER DE TIJD

Iedereen weet het, de aarde draait rond de zon

Het is na elke volledige ellips dat een nieuw jaar begon

En dus denk ik dat steeds hetzelfde jaar herbegint

En dat de mens ieder jaar een echt nieuw jaar verzint

Elke vier jaar voegt men één dagje toe aan het jaar

Ook daaraan kan men twijfelen; is dit wel waar ?

In een schrikkeljaar duur één jaar echt niet langer

De paus heeft zich vergist en is dus een rattenvanger

Vorig jaar was er één januari en dit jaar ook

Bestaat de tijd wel of is de tijd een spook ?

Waarom delen wij een dag in vierentwintig stukken ?

En waarom is het dat wij één uur in zestig reepjes rukken ?

Dit alles is verwarrend en moeilijk te begrijpen

Men raakt op de dool als men dit alles goed laat rijpen

Gaat de tijd aan ons voorbij of glijden wij op de tijd ?

De tijd bestaat niet !! Menig mens die me dat verwijt

En zo zak ik verder weg in mijn diepe gedachten

Geen zinnig mens die dat van mij zou verwachten

En als ik na een dag terug wat rusten mag

Dan word ik wakker en zie misschien een nieuwe dag

Jefken

01.01.2011

LEVE HIER EN NU

Hier vind men overal haat en nijd

Van wat men miste heeft men spijt

Men waardeert niet wat men heeft

Soms heeft men spijt dat men leeft

Het leven duurt zolang het duurt

Soms is het zoet en soms verzuurd

Men kan het leven niet veranderen

En de schuld ligt niet bij de anderen

Wees blij dat je hier geboren bent

Dat je vervolging noch honger kent

Dat je steeds mag zeggen wat je denkt

Dat men sukkels ondersteuning schenkt

En heb je een buur met veel meer poen

Wees dan blij, je moet voor hem niets doen

Kijk naar vele anderen die soms lijden

Kijk naar jezelf, er is niets om te benijden

Jefken

12.12.2010

VERLEGENHEID

Hij vraagt zich af wat hij hier doet

Hij blijft in leven omdat hij moet

Een ganse dag heeft hij niets te doen

Meer en meer denkt hij terug aan toen

Vroeger kon hij nog een beetje dromen

Van een prinses die ooit zou komen

Maar er kwam niemand in zijn leven

En nu heeft hij niets meer weg te geven

Hij herinnert zich nog steeds de derde klas

Daar zat een meisje op wie hij gekjes was

Maar dat kind was niet met hem begaan

En dus is hij in het leven alleen verder gegaan

Hij bleef alleen, leerde kuisen en koken

Maar in zijn hoofd bleef het maar spoken

Hij ontmoette haar op een gelegenheid

Maar hij zei niets…uit verlegenheid

Die schuchtere man is nu gestorven

Nooit heeft hij het geluk verworven

Niemand die nog aan hem denkt

Niemand die aan hem wat aandacht schenkt

Er zijn er velen die leven in een lege tijd

Geremd door angst en verlegenheid

En als ook jij dergelijke mensen kent

Hoop ik dat jij hen wat aandacht schenkt

Jefken

28.11.2010

AAN MIJN MOEDER

Jaren geleden, toen moeder stierf en mij verliet

Ging moeder weg, liet mij alleen met mijn verdriet

Van alle mensen was moeder mij het liefst

Zij was zacht en lief, haar dood trof mij het diepst

Mijn moeder beschermde mij voor het leven

Zij hield van mij, voedde mij en wilde alles geven

Moeder was  daar als ik thuis kwam van school

Zonder haar aanwezigheid raakte ik  op de dool

Moeder zag niet wat ik zag, maar ik was haar kwijt

Ik weet dat zij gelukkig is in de lange eeuwigheid

Mijn moeder had twee kinderen en voelde zich ok

Beide kinderen genoten van haar blijdschap mee

Ik zie mijn moeder iedere morgen en iedere nacht

Zij is één van de sterren in de  hemelpracht

Ooit komen wij samen moeder, dat maakt mij blij

Jou liefde was bijzonder, er is geen ander zoals jij

Vijfenvijftig jaar geleden hoorde ik haar laatste gereutel

Sinds toen is mijn hart gesloten  en niemand vond de sleutel

Jefken

12.11.2010

HET LAATSTE HUIS

Het is moeilijk om te verlangen

Dat wij ooit worden ontvangen

In een plaats als “het laatste huis”

Een reis naar een vreemde thuis

Die reis deed mijn moeder vergeten

Ik was een kind en kon niet weten

Dat een kind niets weet van het land

Waar het leeft zonder moeder’s hand

En de kleine jongen werd een man

Die zijn moeder miste nu en dan

Een man zijn leven komt nooit goed

Als hij nooit zijn moeder ontmoet

Zo een man krijgt dan het verlangen

Dat hij ooit zal worden ontvangen

In een plaats als “het laatste huis”

Bij moeder en in zijn nieuwe thuis

Jefken

12.11.2010

KLEINE POËZIE

Zonsondergang en jij zit daar

Daar zitten en denken over dingen

In het duister, donker en toch klaar

Je gedachten beginnen dan te zingen

Even voorbij zonsondergang

Daar ligt een thuis zó fijn

Daar is vrede en gezang

Zoals een paradijs moet zijn

Even voorbij zonsondergang

Waar ik ooit thuis zal zijn

Zou deze wereld niet beter zijn

Als een vriend zou zeggen

“Van jou weet ik iets goed”

En dan ook zo handelt en doet

Jefken

09.11.2010

HOLLE WOORDEN

Lang geleden konden  de dieren nog praten

Maar dat hebben ze vlug achterwege gelaten

De koe zei van het varken dat het vuil was

Het paard wilde alleen maar hooi en nobel gras

De uil zat in een boom en keek koel naar beneden

Onder die minachting hebben vossen veel geleden

Kippen kakelden erop los en legden een ei

Alle maanden van het jaar en dus ook in mei

Honden waren slim en vertelden verhalen

Katten moesten echter van honden balen

Vogels vlogen in het rond in het zwerk

En geen van die dieren ging naar de kerk

Toen kwamen de mensen met hun grote smoel

De dieren zwegen, praten had toch geen doel

Mensen spraken en ze spreken nog altijd

Maar ze praten alleen over afgunst en over nijd

Miljoenen woorden werden inmiddels al gesproken

Van al die woorden heeft niemand iets opgestoken

Sommigen praten tot men er iets van zou krijgen

Maar soms kan men meer zeggen door te zwijgen

Jefken

09.11.2010