Heuptest 3

Deze voormiddag nog naar een andere plek geweest en daar ook nog een dikke kilometer rondgelopen en nu ben ik nog even gestopt aan een klein gebied langs de grote weg , La Roche Trouee .

Een mooi gebied met veel speciale planten en kleine beestjes , door de vele rotsen ziet het er wel speciaal uit .

Daar zag ik ook dit redelijk zeldzame Tweekleurig Hooibeestje , een vlinder die ik nog nooit in ons land zag . 

Langzaam maar zeker begon ik hier door het golvende terrein mijn benen en heupen te voelen . Ik zat ondertussen al aan 5 kilometer die dag en dat begon te tellen .

Maar mijn specialist was heel tevreden over mijn heupjes op de laatste foto en ik besloot om ze nog een beetje te testen . Niet echt slim , maar ja ...

Nog zo een vlinder die ik enkel in het buitenland zag , het Dambordje . Hier vliegen ze in overvloed , maar enkel in dit kleine stukje van ons land . Elders heb je een vergrootglas nodig om ze te vinden .

Toen ik een bankje zag staan was ik heel content , even uitblazen en de benen ontspannen en dan nog tot aan de auto geraken en naar mijn hotel .

Aan het hotel zag ik dat er een vijver bij was en dus moest ik nog eens daar ook rondlopen om deze Blauwe Breedscheenjuffer op de foto te zetten . Nu begonnen mijn benen echt pijn te doen . En ja , de vrouwtjes van de Blauwe breedscheenjuffer zijn bruin !

Nu de benen omhoog en daarna een koele douche en vooral veel rust !

Groeten , Johan

Ik zit nu al lang genoeg thuis en ondanks de voorspelde hittegolf , rij ik toch naar een nieuwe plek in de Ardennen . Mijn gewone hotel zat volgeboekt wegens de 24 uur van Francorchamps en dus rij ik naar de Viroin . 

Deze streek , dichtbij de grens met Frankrijk , ken ik niet , maar vele natuurliefhebbers komen hier vlinders en libellen spotten . De vallei van de Viroin is daar heel gekend voor . Ik ben op weg door een bos , naar een gekende plek .

Langs deze onverharde weg liggen er links en rechts visvijvers , waarschijnlijk overblijfselen van de vele carrieres die hier zijn . Hier heb je dus ook juffers en de eerste die ik zag was deze Bosbeekjuffer .

Nadat ik de auto achterliet , moest ik te voet verder langs paden die nogal op en neer gingen , een eerste serieuze test voor mijn heupen .

Het is hier wel een mooie streek ,maar nogal lastig . Toen het 10 uur werd begon de zon dan ook nog eens fel door te komen en werd het warmer . Ben ik blij dat ik een frigo in de auto heb ...

De eerste nieuwe waarneming kwam er een half uurtje later , ik vond mijn eerste Kleine Weerschijnvlinder . Deze vlinders hebben normaal een egale kleur , maar als het zonlicht er op valt of als zij hun vleugels bewegen , krijg je een blauwpaarse kleur te zien . Heel mooi .

Als ik boven op de helling ben is het middag en begin ik een rubberachtig gevoel in de benen te krijgen , tijd om terug naar de auto te gaan .

En net voor ik aankom zie ik het grote broertje zitten , de Grote Weerschijnvlinder heeft dezelfde truc als zijn broer , maar deze bleef toe . Waarschijnlijk was het te warm om te vliegen .

Nu naar een warenhuis om wat eten en drinken en dan op naar het tweede deel van de dag .

Groeten

Johan

Tijdens deze hittegolf probeer ik heel vroeg al enkele beestjes te spotten , tegen 11 uur moet ik terug binnen zijn . Veel te warm voor mij . Vele vrouwen proberen een smalle taille te krijgen , deze vlieg is daar absoluut kampioen in . Ze heeft haar naam niet gestolen , de Vliegende Speld .

De eerste van het seizoen , ze komen blijkbaar iets later uit , of zijn het de seizoenen die opschuiven ? Deze Stippelmot is één van de vele soorten .

Nog maar mijn eerste bij ons , ik zag hem ooit in Duitsland , maar nu zat er hier eentje te zingen . De Spotvogel .

Een veel voorkomende familie van kevers , zijn de vuurkevers . Hier een neefje van de volgende , de Roodkopvuurkever .

Wie A zegt moet B zeggen , zijn andere neefje , de Zwartkopvuurkever .

Tussen de bladeren zag ik deze dame , een vrouwtje Bloedrode Heidelibel .

Het volgende exemplaar komt enkel in deze periode voor mijn lens , in struiken aan bosranden kan je ze tegenkomen , de Gele Snipvlieg .

Onze plaatselijke fakir onder de dieren , misschien komt ze wel uit India, dit vrouwtje Watersnuffel heeft blijkbaar geen last van stekels .

Deze twee zijn er ook vroeg aan begonnen , waarschijnlijk vinden ze het na 11 uur ook niet meer te doen ... Een koppel Lantaarntjes in copula .

Als alles goed verloopt , krijg ik Maandag mijn C4 van mijn specialist en mag ik terug vollenbak de natuur in . Als dat zo is , vertrek ik Dinsdag al naar een plek waar er veel beestjes zijn ...  Jullie horen het wel .

Groeten , Johan

Het gebeurd niet zo vaak meer dat ik een nieuw beestje zie , maar vandaag was het twee keer prijs . In de Hospice bossen zitten veel kleine beestjes en vandaag zag ik daar mijn eerste Korte Smalboktor . Ik heb al veel smalboktorren gezien , maar deze is nieuw !

Even verder zat een klein bijtje te schitteren in de zon . De Holopyga generosa is prachtig om te zien , wel zeer klein . Ook deze tweekleurige kleine bij had ik nog nooit gezien . 

Ondertussen zit ik aan 1458 soorten in Europa , gelukkig heb ik van allen een foto en moet ik ze niet vanbuiten leren . 

Groetenb , Johan

De eerste wandeling zonder krukken , het is nog een beetje onvast , maar mijn ogen zien nog altijd de beestjes zitten . Zelfs al zijn ze helemaal ingeblend in hun omgeving . Een jonge Grote Groene Sabelsprinkhaan .

Moeder houd haar kroost scherp in de gaten , bij mens en dier is dat een beetje hetzelfde . Hier kan het evengoed de vader zijn , dat verschil zie ik niet bij de Tureluur . Bij de mensen haal ik er de vrouwtjes wel uit . 

Het beestje is amper een cm lang en toch hebben ze hem de Grote Langlijf als naam gegeven .

Nu zijn ze terug uit het zuiden , deze trekvlinders leggen duizenden kilometer af in hun leven . Daarom zien ze er af en toe een beetje bleekjes uit , de Distelvlinder 

Ouders zorgen ervoor dat hun kinderen te eten hebben , dat is bij de meeste dieren zo . Deze Graspieper moet nu hard werken om voldoende voedsel aan te voeren in het nest .

Af en toe zie ik ook een specialleke , deze Zwervende Pantserjuffer is redelijk zeldzaam en ik ben al blij als ik er jaarlijks ééntje zie . Dit is een mannetje , met zijn smalle lijfje en zijn "tang" aan het uiteinde kan je dat goed zien .

Fotomodellen verdienen goed hun brood bij de mensen , bij de vogels zit dat anders . Je valt beter niet te goed op , dan breng je geen roofdieren op verkeerde gedachten . Deze Grutto lijkt het zich niet aan te trekken en toonde mij zijn beste kant . 

Nu nog een beetje op mijn " indoorvelo" en dan zijn mijn heupen hopelijk binnen een paar weken goed genoeg om al een eerste tripje te doen .

Groeten , Johan 

Vandaag al eens een beetje verder gewandeld en ook wel wat gezien . De Langemeersen in Petegem zitten vol leven . Het eerste beestje dat ik zag , was deze dagactieve nachtvlinder , de Gestreepte Goudspanner .

Midden de wandelwegel , in het stof van het grind , zat dit vrouwtje van de Gewone Oeverlibel even uit te rusten . 

Een klein vlindertje dat vanaf nu zowat overal te zien is in de graskanten en bosranden , het Groot Dikkopje . 

Een voorjaarsjuffer die niet opvalt met haar schutkleur , dit vrouwtje van de Blauwe Breedscheenjuffer doet haar naam geen eer aan ....

Zweefvliegen zijn er in alle geuren en kleuren en meestal lijken ze ook niet op vliegen . Dit is de vrij zeldzame Moeraszweefvlieg . 

Mijn eerste exemplaar van het jaar ! Ik heb er lang moeten op wachten , een mannetje Blauwborst dat zat te zingen . Dit is zonder enige twijfel één van onze mooiste zangvogels .

Nu ben ik 2 kilometer verder en terug aan mijn auto , het werd tijd , mijn benen voelen een beetje als rubber waar een camion over gereden heeft . Ik denk dat een Dafalgan goed van pas gaat komen . Morgen misschien iets minder doen .

Groeten , Johan

Vorige week twee nieuwe heupen gekregen , ik ben nog niet klaar om te reizen , maar een wandeling in de buurt kan al . Enkele kleine beestjes gezien vandaag .

De Gewone doolhofspin .

Een zweefvlieg die nu aan het rondvliegen is , de Puntbijvlieg .

Ieder jaar zet ik er wel eentje op , één van mijn lievelingen bij de insecten , de Geringelde Smalboktor .

Een dagactieve nachtvlinder die ik niet zo veel meer zie bij ons , de Geoogde bandspanner .

Meer dan stappen genoeg vandaag , nu ga ik nog een beetje indoor fietsen ! Zodat de heupen zo snel mogelijk in topvorm zijn en ik op reis kan gaan .

Groeten , Johan

2026 blijft een kwakkeljaar , nu ben ik op de sukkel met mijn heupen en kan ik slechts heel weinig wandelen . Voorlopig ook geen reizen . Dus in mijn eigen streek op zoek naar beestjes zonder ver te lopen . De natuur wacht op niemand , ook niet op mij , dus de lentebeestjes komen meer en meer uit . Een selectie :

Momenteel aan het broebelen in het riet , de Kleine Karekiet .

Een stuk kleiner , de Groene Bladsnuitkever .

Deze doet zijn naam alle eer aan , de Lentelangpoot .

Ook de eerste juffers en libellen komen uit hun huid gekropen , dit is een mannetje Azuurwaterjuffer .

Dit kevertje zit in het leger , het Zwartpootsoldaatje .

Lekker in het zonnetje , deze Strekspin wacht op een prooi .

Als er een luid gezang uit het riet komt , dan heb je waarschijnlijk te maken met een Rietzanger .

Op reisbeelden zullen jullie dus een tijdje moeten wachten , zodra ik weer gezond en wel ben , ga ik terug op weg .

Groeten , Johan

Slenteren langs een bosrand , focus op beweging en dan zie je dit .

Een Zwartgerande Tuinslak .

Een Rouwvlieg .

Een schaakbordlieveheersbeestje .  ( scrabble droom )

Een mannetje Vuurjuffer .

De Gewone Wolzwever met zijn lange teut .

Een Duitse Schorpioenvlieg .

Een Kleine Rouwvlieg , amper een goeie halve centimeter .

Twee Koolwantsen in copula .

Een Landkaartje van de eerste generatie .

Wie zijn ogen open doet , ziet een hele nieuwe wereld !

Groeten , Johan

Heel even naar Oostburg afgedraaid en in de omgeving zag ik deze Lepelaar , hij was er helemaal klaar voor met broedvlekken op zijn veren . De oranje plek op zijn bek toont aan dat het een volwassen exemplaar is .

Zoeken naar eten in het ondiepe water is niet makkelijk , het helpt wel als je bek er helemaal voor gemaakt is . Bij de Kluut is dat zo .

Ze zijn hier de voorbije weken aangekomen en zijn nu vooral aan het eten , straks gaan ze baltsen , vechten en paren . Het leven van een Grutto kan ook simpel zijn 

Het is bijna tijd om er op je best uit te zien , dat helpt bij het zoeken naar een partner . Deze zit nog in de "verfomfaaide" fase en moet nog op kleur komen . Mannetjes Kemphanen worden dan heel donker en hebben een geweldige kuif en een baltskraag . 

Nog niet alle broedvogels zijn terug uit het zuiden , maar dat is nu nog een kwestie van dagen . De tijd staat niet stil , ook niet voor zij die wat later zijn . Mannetjes kunnen zich maar beter reppen om er goed uit te zien , net als overal zijn het ook hier de vrouwtjes die kiezen .....

Groeten , Johan

Als de lente in aantocht is , mogen we ook terug beginnen denken aan de eerste vlinders . Onze kennismaking is één van de eerste die ieder jaar tevoorschijn komt. 

De Kleine Vuurvlinder is een mooi vlindertje dat ook bij ons veel voorkomt . Vanaf eind Maart kan je ze al zien , tot eind Oktober . Bij ons doen ze dat in drie generaties . Op de Canarische eilanden komen ze zelfs het hele jaar door voor .

Bij de derde generatie zien ze er iets anders uit , met minder Oranje en meer bruine of donkere bestuiving . Ze zijn wel niet al te groot , dus goed uitkijken naar een snel fladderend oranje vlindertje !

Als we over deze beestjes spreken is de winter meestal voorbij , kunnen we de verwarming afzetten ( is al gebeurd bij mij) en gaan we de zomer tegemoet .

Groeten , Johan

Nog enkele beelden van de bewolkte Ardennen , gelukkig bleef het meestal droog . 

In de driehoek tussen Amel , Butgenbach en Schoenberg .

Met een beetje geluk en wat geduld is hij steeds te vinden in snelstromende riviertjes , de enige vogel in Belgie die onder water duikt om aan zijn voedsel te geraken , de Waterspreeuw .

Veel nieuwe plekjes ontdekt deze keer .

Even voorbij de groeve waar ik de Oehoe zocht , vond ik iets eigenaardig . Er was een soort pad dat loodrecht naar boven liep in die groeve . Het dorp is blijkbaar gekend om zijn jaarlijkse bijeenkomst van motorrijders en durvers . De bedoeling is om zo hoog mogelijk hier op te raken . Ze mogen maar starten voor de balken die hier achter de hooibalen liggen . Vorig jaar is er blijkbaar iemand in geslaagd om met een crossmoto tot helemaal boven te geraken . Op de foto ziet het er minder moeilijk uit dan in werkelijkheid , dit is echt bijna loodrecht omhoog !

Bij ons nog niet zo veel te zien in West en Oost-Vlaanderen , maar ze komen er aan ... Deze zwarte vogels zijn zo groot als een buizerd en maken een diep gegrom , als ze roepen hoor je ze van heel ver . De Raaf is best te herkennen aan zijn wig vormige staart . 

Wat opviel in deze week was dat alle boeren hun aalkar nu bovenhalen en dat er hier nog gekapt wordt in de bossen . Voor wandelaars en fietsers is dit niet het beste moment om naar hier te komen . Vele vogels zijn ook nog niet terug uit het zuiden . Misschien toch beter wachten tot halfweg April ? 

Groeten , Johan

Uit het gips zijn is nog niet hetzelfde als genezen zijn , ver ga ik dus niet stappen , maar een viertal dagen Ardennen moet kunnen .

Tijdens een zoektocht naar een kleine steengroeve waar een Oehoe zou moeten zitten , kom ik in een streek waar ik nog niet rondliep . Hier was ik hoogstens al eens doorgereden .

Wie ik hier ook veelvuldig tegenkom is mijn beste vriend uit de Ardennen , de Rode Wouw ! Ik denk zelfs dat ze nog met meer zijn dan vorig jaar . Dit beestje doet het hier in deze strook van ons land , zeer goed .

Het weer was niet al te best , maar gelukkig had ik maar één dag regen . In Maart kan je hier niet verwachten dat je in korte broek kan rondlopen . De zoektocht naar de grootste uilensoort in Europa liep gedeeltelijk af met een sisser . De eerste steengroeve heb ik gevonden , maar de uil was niet thuis . Op naar de tweede plaats .

Het deel waar ik nu zit ligt heel erg dicht bij Butgenbach , waar het kamp van de special forces is . Er zijn hier mooie valleien van kleine beken die soms kilometers lang zijn . De roofvogels vliegen mij hier om de oren .

Hier en daar was het wel een uitdaging om niet vast te zitten met de auto , ik heb hier weer heel wat off road gedaan .

Een vogel die het bij ons niet zo goed meer doet , maar hier zag ik er toch enkele , de Grote Lijster .

In deze vallei heb ik de groeve niet gevonden , maar dat kwam omdat ik niet ver kan stappen . Hier kom ik zeker terug in de lente of de zomer , dan zullen er hier heel wat beestjes zitten . 

Groeten , Johan

Wat kan een mens zoal doen als hij noodgedwongen thuis moet zitten ? Na 5 weken in het gips begon het te kriebelen en ben ik eens door mijn oude vakantiefoto's gegaan . Rijden jullie mee ?

Bretagne in Frankrijk .

Lake District England 2007

Schotland  

Firenze   italia

Minervois   Zuid Frankrijk

Ik ben aan het aftellen , als alles goed gaat nog vier dagen en dan mag ik uit het gips . En dan snel plannen voor een weekje vakantie . Terug in de natuur , genoeg thuis gezeten ....

Groeten , Johan

Het was alweer een tijdje geleden dat we nog eens een kennismaking hadden , maar aangezien ik nu tijd heb . Is het een stripfiguur , is het een bier of is het een vogel ?  Ziehier één van onze meest obscure reigers , de Kwak .

Op de foto zag je een volwassen exemplaar waarmee ik heel veel geluk had , ze zijn normaal enkel actief in de schemering of s'nachts . Overdag zitten ze goed verstopt in de dichte struiken aan het water . Met zijn 60 cm hoogte is het één van onze kleinste reigers . In zijn adult kleed kan je niet missen , grijs , zwart , wit en twee kleine pluimpjes ( of sprieten ) achteraan zijn kop .

Ze broeden in kolonies samen met andere reigers , in de Brenne in Frankrijk kan je in zo een kolonie soms wel 5 soorten reigers zien met hun jongen . De jongen van de Kwak zien eruit als jonge Roerdompen , maar iets donkerder .

Als je deze zeer discrete reiger ergens te zien krijgt , heb je veel geluk en een goed oog . Maar het zullen meestal jongen zijn , die kunnen zich nog niet zo goed verstoppen . Als je in het vervolg zo een biertje drinkt in dat rare glas , denk dan eens aan de andere versie van de Kwak !

Groeten , Johan

Jullie hebben het waarschijnlijk al kunnen raden ,na een hele lange en pijnlijke autorit toch thuis geraakt . De dag nadien zag mijn voet er niet super uit , hij had precies obesitas . Foto's toonden later aan dat ik op twee plaatsen een breuk in de voet heb . Het volgende tripje zal dus nog een tijdje op zich laten wachten ...

Groeten , Johan

Als laatste deel, een aantal beelden van mijn laatste dag hier een beetje overal op het eiland . Onder andere het haventje van Oudenschild .

Sinds enkele jaren gaat het bij mij niet alleen meer over vogels , ik wil alles te weten komen over alle dieren uit Europa . Het laatste jaar ook weekdieren en ik vond hier een nieuwe , dit is een Otterschelp .

Hier is ook een droogdok van de firma Damen , in de achtergrond rechts kan je dat zien . Er lag een vissersboot in toen ik voorbij kwam .

Nog een nieuw weekdiertje ! Deze drie verschillende weekdiertjes zijn Gewone Alikruiken . Die had ik ook nog nooit gezien .

Natuurgebieden zoals dit vind je hier overal , jammer dat ik niet altijd goed weer had . Het succes van deze gebieden ligt grotendeels in het feit dat ze niet toegankelijk zijn voor de mens . Ook bij ons zou men meer de natuur op de eerste plaats moeten zetten . De mens is niet de baas over de natuur , maar zou er ten dienste van moeten staan .

Dieren kunnen ook emoties tonen , bij deze twee Kleine Zilverreigers zie je duidelijk dat ze liever zon hebben dan deze druilerige mist en motregen .

Aan het onderste puntje van het eiland komt de veerboot uit Den Helder aan , je kan duidelijk zien dat het vasteland iets hoger ligt dan het eiland . De zeespiegel ligt hier niet helemaal plat ...

Ganzen vind je hier overal , met de duizenden zelfs . Dit zijn vier Kolganzen en één Toendrarietgans . Duidelijk zeker ? 

Ik ben nu aan de Mokbaai en kijk wat er allemaal zit , er liggen ook twee Zeehonden . Ik wil graag wat dichter komen en daal de betonnen dijk af . Alle aandacht bij de Zeehonden en te weinig naar de grond . Zwiep en een tiende seconde later lig ik op de bodem aan de Mokbaai . 

Het is nu eb en de baai ligt amper enkele centimeter hoger dan de zee , van eb naar vloed duurt hier minder dan een kwartier . Ik moet hier dus weg en even verder zie ik helmgras en een duin die tot aan de onderkant van de baai komt . Zo geraak ik terug naar boven . Ik zal het nooit leren .

Pijnlijke groeten , Johan

Vandaag rijden we de rechterkant van het eiland naar beneden tot in Oudenschild . Op de nieuwe weg komen we al snel een Gemaal tegen , een gebouw waarin twee grote motoren staan die pompen aandrijven om het water van het land op te pompen naar de zee . 

Vandaag is het een dag met twee gezichten , als de zon er door komt ziet het er stralend uit , maar op een paar minuten is ze terug helemaal weg . Vlak voor de middag leek het bijna zomer .

Aan de overkant van de dijk zitten Scholeksters te zoeken naar eten , in het Engels heet deze vogel Oystercatcher en dat is ook wat hij hier doet . Aangespoelde Oesters of Mossels zijn het voedsel waar hij naar op zoek is . Mossels groeien hier bij de vleet op de stenen onderkant van de dijk . Bij laagwater zie je ze in kleine groepjes vasthangen aan wat groen .

Er is ook nogal wat natuur die aan de andere kant van de dijk ligt , bij stormvloed zal dit stukje dan waarschijnlijk onder lopen .

De jachthaven van Oudenschild was bijna leeg , maar naar men mij verteld is het hier in de zomer een drukte van jewelste . Vele Nederlanders hebben een boot en doen dan in het weekend een tochtje naar Texel of een ander Waddeneiland . 

Het dorp Oudenschild ligt volledig achter de dijk , bij een haven lukt dat natuurlijk niet en hier is er zelfs één Hotel in de haven dat voor de dijk ligt. De windmolen hebben ze achter de dijk gezet .

Ondertussen is de zon helemaal weg en vanaf de dijk zie ik een mooi weggetje kronkelen door het natuurgebied en ja hoor , ook dit is het fietspad .

Deze huizen in Oudenschild staan op 30 meter van de zee en toch kunnen ze hem niet zien . De dijken zijn ongeveer 10 meter hoog en voorkomen ongevallen bij stormweer , zelfs bij zeer zware storm en springtij zitten ze veilig . Nederlanders weten hoe ze zich moeten beschermen tegen de zee .

Er zijn er ook die zich niet moeten beschermen tegen de zee , dit mannetje Eidereend kan niet alleen goed zwemmen , ze leven ook op zee . Wel een gelukje dat hij mij zo dicht liet komen...

De zon is al een tijdje helemaal weg , tijd voor een warme douche en een lekker glas wijn bij mijn avondeten .

Groeten , Johan

De beenderen laten we liggen en we stappen op het steigertje , op het einde is een bankje waar je kan zitten en mijmeren bij laag water . Overal zijn vogels eten aan het zoeken . 

Nu rijden we de andere kant op , hier helemaal op het topje van het eiland staat een vuurtoren , hij werkt zelfs nog . Dit is één van de weinige wegen waar geen apart fietspad is .En het is enkel dat laatste stukje , normaal is het een droom om hier te fietsen . 

Ik kreeg zowaar bezoek van een niet zo schuchtere Rotgans , ze was aan het eten op de dijk . Bij ons zie je deze ganzen heel zelden .

Nu ga ik een heel stuk rijden aan de linkerkant van het eiland , tot meer dan halverwege , zoveel mogelijk dicht bij de duinen . Ik wil naar Paal 15 ....

Waar er ruige groene stukken zijn tussen de duinen grazen meestal schapen of Galloway runderen , die houden alles open . Hier en daar staat nog een oud gebouwtje midden in het gebied .

Doordat we hier overal ,op zeeniveau zitten of zelfs lager, onstaan ook overal meertjes midden in de duinen . Overal is er dus helderblauw water , prachtig !

Een voorbeeld van één van die mooie wegen , is deze . En als u denkt , hola , weer geen fietspad , ik sta er op . Hier ligt de weg langs de dijk en het fietspad van maar liefst 4 meter breed ligt op de dijk .

En daar zag ik ook wat actie , een vrouwtje sperwer had een kleine vogel gepakt op de grond, waarschijnlijk een spreeuw . Maar ze kreeg geen tijd om te eten , er volgde een wilde achtervolging door een Zwarte Kraai en even verder moest ze de prooi lossen . Roofvogels hebben het soms niet gemakkelijk met Kraaien . De foto is niet super , maar er was geen tijd om iets in te stellen , snel snel .

Juist voor Paal 15 zagen de duinen er zo uit . Aan deze kant van het eiland hebben alle stukken strand en duin een paal nr . Paal 15 is gekend om het goeie zicht op het strand aan beide zijden en bij stormweer staan de vogelaars en fotografen hier meestal om voorbijtrekkende vogels te zien .

Ik ben langs deze duinen begonnen aan Paal 29 , dus ik heb deze kant van het eiland goed gezien . Morgen neem ik de andere kant van het eiland en een mooi dorpje met een haventje .

Groeten , Johan