iris


namen in het witte zand
figuren op verse ademdamp
boodschappen in luchtbellen geblazen
echo's met de wind verder gedragen
kwetsbaar, uitwisbaar in hun bestaan
dagen en nachten op het ritme van de zee
waarin wij ons blijvend herhalen
als eb en vloed van wel en wee
als komen en gaan in ons bestaan
verlangens als zandkorrels omkneld
ontglippen onze neiging tot behoud
verzoeken onherroepelijk tot loslaten
op weg naar een nieuw zelfbestaan


















