Hermien Koekkoek
ik ben dat ik lang gedacht
een wij en jij mijn spiegelbeeld
ontvangt mijn blikken onverdeeld
jij trekt aan mij met domme kracht
door samen heb ik mij verzacht
naar jou mijn zwakke plek verheeld
ik heb wat lang toneelgespeeld
als wolf gehuld in schapenvacht
het schapenmasker afgezet
maakt plaats voor wie ik zie
geen wij maar ik dit zelfportret













