prediker 3: 4-7

One friend
in a lifetime
is much;

two are many;

three are hardly possible.

The Education of Henry Adams

you don't survive in me
because of memories;
nor are you mine because
of a lovely longing's strength.

what does make you present
is the ardent detour
that a slow tenderness
traces in my blood.

I do not need
to see you appear;
being born sufficed for me
to lose you a little less.

je hoeft geen spijt te hebben
van wat je ooit hebt gedaan

wat je overkwam,
alle vergissingen inbegrepen,
is wat je nu bent.


 

ik ga mijn eigen weg
niet de weg van de ander

maar mijn eigen weg gaan
hoeft de ander niet uit te sluiten

dat is de kunst van het samengaan
en elke kunst vergt oefening

we hebben alles wat we nodig hebben - 

de mogelijkheid om iedere dag
aan het tapijt van geluk te knopen
met de naald en draad
van onze eigen geest.

kom, vertel me, leg eens uit wat er in je omgaat.
want anders als je ziel alleen is, zal je ziel huilen.
men moet de dingen naar buiten brengen, net als de lente.
niemand wil, dat er vanbinnen dingen dood gaan.

praten, terwijl we elkaar in de ogen kijken,
naar buiten brengen zoveel we kunnen.
zodat er binnen weer ruimte ontstaat en
nieuwe dingen geboren kunnen worden.

being apart and lonely is like rain

it climbs toward evening from the ocean plains;
from flat places, rolling and remote, it climbs
to heaven, which is its old abode -
and only when leaving heaven drops upon the city.

it rains down on us in those twittering
hours when the streets turn their faces to the dawn,
and when two bodies who have found nothing,
disappointed and depressed, roll over;
and when two people who despise each other
have to sleep together in one bed -

that is when loneliness receives the rivers...
and why i am happy to sleep alone.

life doesn't give you
the people you want,
life gives you the people
you need!
to help you, to hurt you,
to leave you, to love you
and to make you
into the person you were meant to be

en vergeet niet
dat de aarde het heerlijk vindt
uw blote voeten te voelen
en de wind ernaar hunkert
met uw haar te spelen.

and so do i......

tout vous dire serait trop long - 
d'ailleurs on lit dans la bible
en quoi le bon est nuisible,
en quoi le malheur est bon.

invitons du nouveau
en unissant nos silences;
si, d'emblée, on avance,
nous le saurons tantôt. 

drie dagen alleen maar tuinieren
met niemand praten
niemand zien

alleen me zelf
innig verbonden met de natuur
en met de fundamentele goedheid van het bestaan

helemaal in the mood
voor een meditatiedriedaagse in a'dam

Natuurlijk evenwicht (1984)
De Arbeiderspers

we waren elkaars toevertrouwden
we waren niet eensgezind gelijk
we waren vervoegend verschillend
in ons samenstromen waren we
elkaars berustende beweging
soms botsend en brekend
waren we onszelf
overgestoken naar elkaar

we waren niet altijd
wat we voor elkaar wilden zijn

we blijven niet staan bij wat was

we verzoenen ons in het zijn