rainer maria rilke

drie dagen alleen maar tuinieren
met niemand praten
niemand zien

alleen me zelf
innig verbonden met de natuur
en met de fundamentele goedheid van het bestaan

helemaal in the mood
voor een meditatiedriedaagse in a'dam

Natuurlijk evenwicht (1984)
De Arbeiderspers

we waren elkaars toevertrouwden
we waren niet eensgezind gelijk
we waren vervoegend verschillend
in ons samenstromen waren we
elkaars berustende beweging
soms botsend en brekend
waren we onszelf
overgestoken naar elkaar

we waren niet altijd
wat we voor elkaar wilden zijn

we blijven niet staan bij wat was

we verzoenen ons in het zijn

lang geleden dat ik nog zo heb genoten van een feestdag
heerlijk met broer en zussen uit brunchen
en daarna gezellig bijpraten op mijn terras

als toetje vandaag een vriendinnendag

life is good

.
time flies

het bos

twee fazanten

en ik

de eekhoorn

verdwijnt weer

achter het oprukkend

jong gebladerte

geef me een kus

en laat deze beker

aan me voorbijgaan

zelfs nu de spinnenwebben weg zijn
blijft alles met alles verbonden

het is mogelijk
- ook zonder web

telkens weer voel ik de verleiding
haar te fotograferen
in een doosje te stoppen

voor mij te bewaren
zodat ik haar kan koesteren
haar schitterende pracht kan bewonderen

terwijl ik toch weet
dat zij wel terugkomt
 - die prachtige volle maan

bloemen zijn daarin duidelijker

als ze geen aandacht krijgen
sterven ze gewoon

enkele andere overwegingen

hoe zal ik dit uitleggen, dit waarom
wat wij vinden niet is
wat wij zoeken?

laten we de tijd laten gaan
waarheen hij wil,

en zie dan hoe weiden hun vee vinden,
wouden hun wild, luchten hun vogels,
uitzichten onze ogen

en ach, hoe eenvoud zijn raadsel vindt.

zo andersom is alles, misschien.
ik zal dit uitleggen.

als dit toastje met
mispelgelei wil verteren,

dan kan het weer bergop
gaan met mij

dit leven als een dag, een resumé
het openbloeien van de dageraad,
het festijn van kracht in de middag
de zachte glorie in schemer,
die vleug melancholie in avondval
dan pas de duisternis

hardheid verdwijnt,
een plotse zachtheid vervangt
het winters kil en grijs

tederheid, aarzelend
ontspruit

wanneer er stilte is,
vindt er een omkering plaats van de alledaagse situatie

meestal ben je naar buiten gekeerd,
ben je gericht op allerlei zaken die je belangrijk vindt
en die anderen belangrijk vinden -
steeds is er een gerichtheid van binnen naar buiten -
vanuit het centrum worden allerlei lijntjes met haakjes
uitgegooid naar de wereld - zo kom je vast te zitten

luister naar de stilte en wees bewust van je zelfgevoel -
ga met dit gevoel dichter naar de stilte toe,
ga die stilte binnen en los erin op -
dan ervaar je dat je zelf stilte bent

misschien is er eerst nog een beperking,
maar dan is er het onbeperkte stille zelf-zijn -
stilte laat je op alle niveaus tot jezelf komen
stilte laat alles tot zichzelf komen -

douwe tiemersma