margaret atwood

ware vriendschap overstijgt alle voorwaarden

in het delen

de
samenhorigheid
ontdekken

heel even maar
raak ik je aan,
wil ik verdwalen
in je spel.

mezelf niet tegenkomen
tenzij onherkenbaar trouw;
mezelf omgorden
met je lichte lenden.

en over de deining
van je woorden stappen
als was het
breekbaar water.

het licht van de grote oostelijke zon schijnt over alle wezens......

en ik heb weer een paar heel lieve exemplaren ontmoet
of.... hoe een weekend deugd kan doen

silence, they say, is the voice of complicity

but silence is impossible
silence screams
silence is a message,
just as doing nothing is an act.

let who you are ring out and resonate
in every word and every deed
yes, become who you are
there is no sidestepping your own being
or your own responsibility.

what you do is who you are
you are your own comeuppance
you become your own message.

you are the message.

may the great spirit make sunrise in your heart . . .
hoka hey!

One friend
in a lifetime
is much;

two are many;

three are hardly possible.

The Education of Henry Adams

you don't survive in me
because of memories;
nor are you mine because
of a lovely longing's strength.

what does make you present
is the ardent detour
that a slow tenderness
traces in my blood.

I do not need
to see you appear;
being born sufficed for me
to lose you a little less.

je hoeft geen spijt te hebben
van wat je ooit hebt gedaan

wat je overkwam,
alle vergissingen inbegrepen,
is wat je nu bent.


 

ik ga mijn eigen weg
niet de weg van de ander

maar mijn eigen weg gaan
hoeft de ander niet uit te sluiten

dat is de kunst van het samengaan
en elke kunst vergt oefening

we hebben alles wat we nodig hebben - 

de mogelijkheid om iedere dag
aan het tapijt van geluk te knopen
met de naald en draad
van onze eigen geest.

kom, vertel me, leg eens uit wat er in je omgaat.
want anders als je ziel alleen is, zal je ziel huilen.
men moet de dingen naar buiten brengen, net als de lente.
niemand wil, dat er vanbinnen dingen dood gaan.

praten, terwijl we elkaar in de ogen kijken,
naar buiten brengen zoveel we kunnen.
zodat er binnen weer ruimte ontstaat en
nieuwe dingen geboren kunnen worden.

being apart and lonely is like rain

it climbs toward evening from the ocean plains;
from flat places, rolling and remote, it climbs
to heaven, which is its old abode -
and only when leaving heaven drops upon the city.

it rains down on us in those twittering
hours when the streets turn their faces to the dawn,
and when two bodies who have found nothing,
disappointed and depressed, roll over;
and when two people who despise each other
have to sleep together in one bed -

that is when loneliness receives the rivers...
and why i am happy to sleep alone.

life doesn't give you
the people you want,
life gives you the people
you need!
to help you, to hurt you,
to leave you, to love you
and to make you
into the person you were meant to be