dag hammarskjoldop reis
verder word ik gedreven,
een onbekend land in -
de grond wordt harder,
de lucht prikkelender, kouder
aangeroerd door de wind
die mij toewaait
vanuit een mij onbekende einder
trillen de snaren in afwachting
aldoor vragend zal ik aankomen
daar waar het leven weg klinkt -
een klare zuivere toon
in de stilte.
karl vennberg
in de liefde
is enkel het onmogelijke
de moeite waard
dianne soeters
de bloemige buitenwereld
op vensters ijzig ingekrast
ik lees onder het zware goed
mijn oren warm
beneden
houdt kolenvuur deuren dicht
scharrelen de stemmen, fladdert
muziek langs draagbalken
ik schijn de batterijen loom
op het verdromen van prentjes
tot achteloos de slaap opkruipt
in wolkjes condens
met de grammofoon
zingt mijn moeder brel
mon enfance
ze ruist door sluimer heen
nog steeds
x
als je voortbrengt
wat in je is,
zal wat je voortbrengt
je beschermen
nes tergast
nu onze oren doof
en onze ogen blind van wasdom zijn,
hebben wij de fragiele taal verleerd
waarmee de werkelijkheid ons droomt
zoals de rozenstruik haar rozen droomt
nieuwe tuinbewoner
begroet me deze avond:
een grote egel die aan de drinkbak
van de kippen zijn dorst komt lessen
bij het vallen van de avond!
charles ponclaat het zo genoemd worden,
omdat het niet gekend kan worden
het kennen is onmogelijk
wat in dit beginsel van het iets besloten ligt,
kan niet begrepen worden
we kunnen geen
nieuwe oceanen ontdekken
zonder het zicht
op de kust te verliezen
pinkstermaandagochtendmijmeringhet gevoel van liefde
versmelt met dat van verlies
met het genot van een moment
of een ontmoeting komt
gelijktijdig het besef
hoe teder, hoe kwetsbaar
en hoe tijdelijk dat moment is
en hoe de tijd er
een eind aan zal maken
hoe onmogelijk het is
een liefde vast te houden
in woorden of gevoelens
hélène claeyséén na één
doe ik alle geluiden
rondom mij uit en
leg de wereld
naast mij neer
luisterend
hoe de ruimte
stilte zuigt en hoe
langzaam licht
zich spreidt
vouw ik me
open
en word heel even
een deeltje
eeuwigheid
xals je denkt met je hoofd
raak je verward
denken doe je met je hart
xals je doet
wat je altijd hebt gedaan
gebeurt er
wat er altijd is gebeurd
jovo
omhels het leven,
de lach,
het licht en
de liefde
edith oeyen
in de verte
draagt ze
haar warme gloed
de hoogte in
haar licht
schijnt op mijn gezicht
ik voel me veilig
haar rode kleur
de ochtendgeur
is fris en alles ruikt
naar nieuw
het is een dag die mooi begint
straks speelt een kind
zomaar in haar stralen
wie zal het halen
bij het tikkertje spelen
ik kijk wat rond
luister naar de stilte
en boven mijn hoofd
vliegt een vogel
hij weet zich klein
maar vrij in deze ochtenduren
waar het geluid uitgestorven lijkt
de dag is jong
ik bewonder
x
in de verte
keek ik
turend voor me uit
in gedachten verzonken
op zoek naar het licht
in mezelf
Ins Licht - Karin R. Haslinger
avondmijmering
elke dag
kunnen
leven
alsof het je laatste is
arthur c. clarke
de toekomst
is
niet
meer
wat hij geweest is
feestdagochtendmijmering
geen andere mensen
nodig hebben is
niet echt een kenmerk van
persoonlijke volwassenheid
er leeft een uniek kind
in me dat ik kan helen
door al haar verborgen kanten
te accepteren en lief te hebben
het is eenzaam kind
met grote kennis en wijsheid
het is een vernederd kind
met verborgen waarden
het is een zoekend kind
met innerlijke vrijheid
het is gekwetst kind met
een vertederende kwetsbaarheid
marcel messing
ik zocht wat grond,
maar al wat ik vond
was een handvol korrels zand,
een oud, grijs niemandsland.
de korrels liet ik door mijn vingers glijden
om hechten te vermijden
spreidde ik mijn vingers verder uit
en voelde zanderig stromen langs mijn huid.
en ik wist:
ik heb mij niet vergist.
in iedere korrel zand stroomt verleden,
duizenden verlangens en gebeden.
in iedere korrel zand
ligt een wens verborgen,
miljoenen zorgen
in een handvol niemandsland.
dit is mijn vader, moeder, broer en zus.
heel het leven stroomde tussen mijn vingers door.
een glimlach, pijn, smart, een liefdeskus,
een beweging zonder spoor.
toen ik mijn handpalm sloot
en alles éven vast wilde houden,
voelde ik leven en dood,
alle zeeën, bergen en wouden.
in iedere druppel water
is vroeger en later,
in iedere korrel zand
is niemandsland.
niemand kan het betreden,
niet vatbaar voor rede
is het tijdloos heden
in toekomst en verleden.
wil je het zijn?
stop jouw en mijn.
nú is het daar.
ben je klaar?
1 reactie op dit bericht
Was nog eens hier