marcel messing

wat hij ook doet,
ieder mens
speelt altijd
de hoofdrol in de
geschiedenis van de wereld

de alchemist

men zegt dat ik leeftijdloos ben,
maar dat is niet helemaal waar -
van het intuïtieve ga je naar het pragmatische,
je begint dus veel meer te calculeren
met het stijgen der jaren.

volgens het schema van schiller
zit ik nu in de esthetische jaren,
je voelt dat toch een beetje.
de ouderdom heeft vat op je.
de logische jaren kun je
zo relativeren vandaag.
dat kon je niet toen je er volop in zat.
maar nu kan je dat ongelofelijk relativeren.
het is alsof je van op een afstand toekijkt.
over je graf heen.

en wat is de volgende fase na de esthetiek?
dat is de dood natuurlijk.
die bestaat niet.
de dood is een geboorte.
de geboorte is de dood,
en de dood is de geboorte.
het is ondeelbaar.
wij mensen hebben het deelbaar gemaakt.
iets gescheiden wat niet te scheiden is.
geboren worden is doodgaan, automatisch.
je wordt geleidelijk aan geconfronteerd met je einde,
dat is een ontwikkeling,
je bent nog altijd bezig met geboren worden.

ruht wohl, ihr heilige gebeine,
die ich nun weiter nicht beweine,
ruht wohl, und bringt auch mich zur ruh!
das grab, so euch bestimmet ist
und ferner keine not umschliesst,
macht mir den himmel auf
und schliesst die hölle zu

voor het slapengaan, stil en rustig bij bachs johannespassie.....

welzalig de weg
die gij vandaag gaat, o ziel,
want een plaats van verpozing
is voor u gereed gemaakt

si tu crois
que le désert est vide
c’est que tu ne
sais pas le regarder

verwoord en gedicht
gezongen in harmonie
van helder licht

dat je niet

verwisselbaar bent,

een passant,

een nummer, een functie,

dat je niet berust

op een toevalligheid,

er net zo goed

niet had kunnen zijn,

maar dat je bestaat

zoals jij alleen bestaat,

onvergelijkelijk,

onvergetelijk,

het is een vriendin

die je dit zegt

het was
stilte kwadraat gevoel
of zelfs iets meer
of misschien omgekeerd

goesting
moest het voor me doen
goesting
of toch weer niet
maar toch

het was dodelijk
moed voor nodig
en volle harding

si on pouvait
si on voulait
si on osait
....

licht aan en ontvlam mij

zo, denk ik wijs

mijn wil heb ik gevonden

maar waar is de weg?

als je weet wat je wilt
en je staat tegelijkertijd onbevangen
open voor alles wat er op je weg komt,

werkt heel het universum samen
aan de realisatie ervan!

door de poort van het voelen
van je zwakheid ligt je kracht
door de poort van het voelen van je pijn
ligt je vreugde
door de poort van het voelen
van je angst ligt je veiligheid
door de poort van het voelen van je eenzaamheid
ligt je vermogen vervulling, liefde
en kameraadschap te vinden
door de poort van het voelen van je haat
ligt je vermogen lief te hebben
door de poort van het voelen van je wanhoop
ligt je ware en gerechtvaardigde hoop
door het accepteren van de tekortkomingen
van je jeugd ligt je vervulling nu

wie zou je zijn zonder je verhaal?

er is geen verhaal dat jou is
of dat naar jou leidt.

elk verhaal leidt bij jou vandaan.

keer het om; maak het ongedaan.

jij bent wat bestaat vóór alle verhalen.

jij bent wat overblijft wanneer het verhaal begrepen is.