speak softly, love and
hold me warm against your heart
I feel your words,
the tender trembling moments start
we're in a world, our very own
sharing a love that
only few have ever known......

we can be like the blue sky, sweethearts

and the clouds so clean, so beautiful.....

au midi vide qui dort
combien de fois elle passe,
sans laisser à la terrasse
le moindre soupçon d'un corps.

mais si la nature la sent,
l'habitude de l'invisible
rend une clarté terrible
à son doux contour apparent.

uit Vergers (1924/1925)

mine is the delightful burden
to be a warrior in the
shambhala tradition.....

if you try to be an icon
then the icon becomes you
if you try to be a model
it'll catwalk over you
if you try to walk in straight shoes
then these shoes will bend you too
if you try to be a kid again
the kid will kidnap you

you know it's true
the girl you know well that's just you
and there is nothing you can do
just like a door you can't get through
when there is no-one left to fool
don't go and drown in that old pool
don't kid yourself

so don't try to be an icon
con the i inside of you
that picture you've been painting
doesn't look a thing like you
i'll agree that it's a nice try
but when your paint is dry
we are all just little icons
super you and super i
you know it's true...

i need someone to show me
just what i threw away
i need a pretty angel
to present it on a tray
you've never liked the icon
said that girl looked pretty strange
but you've never tried to change me
and that's how i've come to change
you know it's true...

wat als wij toeval zijn
wie ben ik dan
als jij me niet toevalt?

een tand van licht
bevroren aan een doodse rivier
biljoenen cellen die trillen
zonder zich te verwonderen
zonder zich te verzoenen.

wat als wij bestemming zijn
waarheen gaan we dan blindelings
als we niet zien
de verbeelding van een thuiskomen
een zijn wie we worden
een codering van een heelal
dat hunkert naar voltooiing.

when you realize you want to spend

the rest of your life with somebody,

you want the rest of your life

to start as soon as possible

roerloos stil
en in ademloze rust
wondermooi
zo ligt ze daar
mijn tederheid
als een nevel van licht
verweven in een wachten
dat klaar is om zich leeg te schenken
aan omarmende tijden
die ooit zullen kiemen
uit eeuwenoude
nooit vergeten vrouwendromen

beeld: © Peter Van Goethem

vandaag misschien of morgen
of god weet wanneer
zal ik me wagen aan jou
en aan de liefde die licht is en vol leven
iemand zal mijn naam noemen zachter en zoeter
dan alles wat ooit uit een mensenmond weerklonk

in deze echo zal ik schuilen
wonen in woorden
staan op heilige grond
luisterend naar mezelf
en naar wat in het hart leeft van zovelen
die op zoek zijn naar wat liefs vol lichtend leven

op een dag in het hier en nu
zal ik zijn wie ik ben
geen mens van vrees en verdriet
alleen maar een onbevangen vrouw
die vertrouwt en zich verbindt
met hen die me omringen
hier en nu
of in jouw onvatbaar licht

de herders stonden in die nacht vooraan
en de eenvoudigen, de minsten daar, verstonden
het grote wonder, raakten opgewonden
van woorden die niet eens werden verstaan.

men kent de namen van de mannen niet.
er staat geschreven dat er herders waren,
drie, vier of meer, maar na tweeduizend jaren
zijn zij nog steeds een dierbaar kinderlied.

en het werd waar: de minderen zijn meer.
zij hadden geen geschenken meegenomen.
de koningen zijn later pas gekomen,
maar herders knielden toen als eersten neer.

van tranen of van licht, de ogen blind,
gaven zij zo zichzelf als offerande.
met grote, ruwe, moegewerkte handen
streelden zij zacht het nieuwgeboren kind.

op de grens van licht en duister
tussen zorgen en verdriet
kwam zij zonder glans en luister
met een ster in het verschiet.

troost en liefde van de moeder
kwamen tot ons in een kind
en geen mens staat ons ooit nader
dan de zoon door god bemind.

steeds weer tussen licht en duister
horen mensen groot en klein
door de wind het zacht gefluister
ook voor jou zal ik er zijn.

in het kind-zijn voel ik mij geborgen.
daar, waar het allemaal begint,
waar men schoorvoetend wegen vindt
naar de dag van morgen.

daar, waar ziel en zaligheid
opgaan in ongekunsteld leven.
waar men bereid is te vergeven
na een verbeten strijd.

daar, waar het kind wordt geboren,
treden vergeten dromen naar voren,
durven mensen weer te vragen.

en wanneer hoogmoed de hoop verdrijft,
waardoor men in dromen steken blijft,
weet ik mij door het kind gedragen.