chris j. van geel
ik heb het vanmiddag gevoeld
hoe het zou kunnen zijn
de rotsen versteend
het water gewassen
een zon die maar schijnt
chris j. van geelik heb het vanmiddag gevoeld
hoe het zou kunnen zijn
de rotsen versteend
het water gewassen
een zon die maar schijnt
robert ankerdroefenis van grassen
na gestilde regen
als het land met schemer volloopt
tussen sloot en kant luistert
de reiger
j. kernerkönnt'ich dich in liedern preisen
säng ich dir das längste lied
ja ich würd'in allen weisen
dich zu singen nimmer müd
doch was immer mich betrübte
ist, dass ich nur immer stumm
tragen kann dich, herzgeliebte
in dieses busens heiligtum
dieser schmerz hat mich bezwungen
dass ich sang dies kleine lied
doch von bitter'm leid durchdrungen
dass noch keins auf dich geriet.
martin brilwat we willen:
momenten
van helderheid
of beter nog: van grote
klaarheid
schaars zijn die momenten
en ook nog goed verborgen
zoeken heeft dus
nauwelijks zin, maar
vinden wel
de kunst is zo te leven
dat het je overkomt
die klaarheid, af en toe
w.j. van der molenhet regent buiten
met de intense stilte
die ook in mij is
gerrit wassingde vlier gaat bloeien
het meisje maakt van haar bloesje
een knoopje los
ryûshidie grote stilte!
je hoort een vogel stappen
door 't gevallen blad
willem elsschot…want tussen droom en daad
staan wetten in den weg en praktische bezwaren,
en ook weemoedigheid, die niemand kan verklaren,
en die des avonds komt, wanneer men slapen gaat.