Berichten van 22 augustus 2005 tot 28 augustus 2005

wereld, ik leef in het domein
van lichte taal in wintertijd
de gangen leeg, de kamers ruim
en zonder grens de binnentuin

einder, bedaar, ik heb een huis
dat mij bevrijdt; onder dit dak
ben ik een mens die adem krijg

alles wat in de ruimte is,
ís de ruimte – en niet.

dus noem mij:
schermutseling, versierde galg.
noem mij grap in de oorlog,
en witte magnolia.
noem mij lichaam, scheiding,
of molecule in de muur.
ik ben het – en niet.

wijs dan met de vinger ergens :
naar de wandelende tak, de verborgen agenda.
naar de zee die haar krullen imiteert,
het geurspoor, de galop, de lach.
en hoor hoe de stilte
de vervoeging van grenzen reciteert:

eerste persoon meervoud:
ik ben nergens niet.

betracht niet-doen
werk aan niet-werken
geniet aan het niet-genieten
uw groot zij als klein
uw veel als weinig
vergeld kwaad met deugd

ontwerp het moeilijke als het nog licht is
doe het grote als het nog klein is
het moeilijke onder de hemel komt voort uit het lichte
het grote onder de hemel komt voort uit het kleine

daarom: de wijze doet nimmer groot
daardoor vermag hij het grote te doen

...

als je verlangt naar
bevrijding mijn kind,
vermijd dan de zintuiglijke dingen
alsof ze vergif waren en kies
voor tolerantie, ernst, tevredenheid
en waarheidsliefde
alsof ze nectar waren.

in je hoofd kun je alles
fietsen naar de maan
op de wolken staan
strelen met je handen los
lopen door een donker bos
vechten als een tijger
dansen met een elf
afscheid nemen zonder tranen
alles gaat vanzelf

daal in wat stijgt
krimp in wat uitzet
nader in wat zich verwijdert
treed binnen in wat grensloos wordt.

ga verloren in uw winst
geef u over aan uw zegepraal
ontvang wat u verstoot
en als ge zien moogt, word dan blind.

zo bad ik en werd verhoord :
doof hoorde ik
gevoelloos voelde ik
en onwetend wist ik.