KAFKAN

Woensdag 10 november 2010

Daniel Van Reybrouck valt in de prijzen

david-van-reybrouck-bekroond-met-ako-literatuurprijs_5_460x0.jpg

VAN REYBROUCK WINT AKO LITERATUURPRIJS
'Congo. Een geschiedenis' zet zijn literaire opmars voort.
David Van Reybrouck kreeg zijn derde onderscheiding in evenzoveel weken.
De prijs voor het beste Nederlandtalige fictie- of non-fictieboek werd in het Teylers Museum in Haarlem uitgereikt.
'Zes meesterwerken' had de vijfkoppige jury nog in de finale. Daaronder drie Vlamingen, waarvan Tom Lanoye en David Van Reybrouck van te voren als grootstekanshebbers werden getipt.
De laudatio liet weinig vooruitzicht op spanning. De mededeling dat de jury kos voor een boek dar verrast en ontroert, kon nog op betrekking hebben op beide kanshebbers. Maar de volgende zin, dat het winnende boek ' het anekdotische aan het historische koppelde' liet niets meer aan de verbeelding over.

Congo, een geschiedenis haalt daarmee zijn derde grote onderscheiding op korte tijd binnen.
Eind oktober kreeg het al de LIBRIS LITERATUURPRIJS en begin vorige week de JAN GRESHOFF-PRIJS.

David Van Reybrouck (39) beschrijft in zijn boek de geschiedenis van Congo van 1850 tot 2010. Volgens de jury verbindt hij op weergaloze wijze het begin van de Belische aanwezigheid met de huidige situatie in dat land.' Door zich te baseren op historische gegevens en zich uitgebreid te documenteren', zegt de jury, 'gaat de schrijver te wer als historicus, maar hij doet geen enkele moeite de romancier in zichzelf te onderdrukken. Zijn superieuere literaire stijl geven de feiten vleugels, haalt ze onderuit en dompelt de lezer onder in een verbijsterende historische documentaire'.
Congo. een geschiedenis is een knap gecompnneerd verhaal over uitbuiting, slavernij, colionalisme, terreur, veerkracht en overleven. Het is het verhaal dat Van Reybrouck moest vertellen en dat hij doet zonder ook maar een moment de greep op zijn materiaal te verliezen: persoonlijk meeslepend humaan,toegankelijk en bijna achteloos.

Vorig jaar won Erwin Mortier met Godenslaap en erdere laureaten waren Doeschka Meijsing (2008) A.F.T.(2007), hans Münsterman en Jan Siebelink

bron: De Standaard

Geschreven door Liliane om 00:00 Reageer op dit bericht

Berichten van 8 november 2010 tot 14 november 2010

Daniel Van Reybrouck valt in de prijzen

Meer van KAFKAN

Guido Gezelle
(1830-1899)

HET SCHRIJVERKE
(GYRINUS NATANS)



Guido Gezelle (1830-1899) HET SCHRIJVERKE (GYRINUS NATANS) O Krinklende winklende waterding met ’t zwarte kabotseken aan, wat zien ik toch geren uw kopken flink al schrijven op ’t waterke gaan! Gij leeft en gij roert en gij loopt zoo snel, al zie ‘k u noch arrem noch been; gij wendt en gij weet uwen weg zoo wel, al zie ‘k u geen ooge, geen één. Wat waart, of wat zijt, of wat zult gij zijn? Verklaar het en zeg het mij, toe! Wat zijt gij toch, blinkende knopke fijn, dat nimmer van schrijven zijt moe? Gij loopt over ’t spegelend water klaar, en ’t water niet méér en verroert dan of het een gladdige windtje waar, dat stille over ’t waterke voert. o Schrijverkes, schrijverkes, zegt mij dan, – met twintigen zijt gij en meer, en is er geen een die ’t mij zeggen kan: – Wat schrijft en wat schrijft gij zoo zeer? gij schrijft, en ’t en staat in het water niet, gij schrijft, en ’t is uit en ’t is weg; geen christen en weet er wat dat bediedt: och, schrijverke, zeg het mij , zeg! Zijn ’t visselkes daar ge van schrijven moet? Zijn ’t kruidekes daar ge van schrijft? Zijn ’t keikes of bladjes of blomkes zoet, of ’t water, waarop dat ge drijft? Zijn ’t vogelkes, kwietlende klachtgepiep, of is ‘et het blauwe gewelf, dat onder en boven u blinkt, zoo diep, of is het u, schrijverken, zelf? En ’t krinklende winklende waterding, met ’t zwarte kapoteken aan, het stelde en het rechtte zijne oorkes flink, en ’t bleef daar een stondeke staan: “Wij schrijven,“ zoo sprak het, 'al krinklen af het gene onze Meester, weleer, ons makend en leerend, te schrijven gaf, één lesse, niet min nochte meer; wij schrijven, en kunt ge die lesse toch niet lezen, en zijt gij zoo bot? Wij schrijven, herschrijven en schrijven nog, den heiligen Name van God!’