Bram Moerland schreef:

Onthecht leven is liefdeloos leven

In veel spirituele stromingen wordt beweerd dat je onthecht zou moeten zijn. O ja, moet dat, en waarom dan wel?

In jouw binnenwereld heerst totale vrijheid. Als je je ergens aan hecht in de wereld, dan doe je dat zelf. Gehecht of onthecht, waaraan wel en waaraan niet, dat bepaal je helemaal zelf. Dat is jouw vrijheid, de vrijheid die het kenmerk is van ieders binnenwereld.

De zevende stap: De wederkomst

Maria Magdalena

Van koninklijke bloede was zij, fier en zelfbewust.
Vele bezittingen waren de hare: het slot Magdalum
bij Kapernaüm, een huis in Bethanië, en onroerend
goed in Jeruzalem. Ja, ze was een rijke vrouw.

Haar zuster heette Martha. Op een zeker moment
werd Martha ziek, omdat zij een bloeding kreeg.
Maar zij werd door Jezus Christus naar het lichaam genezen.

Hij gaf haar de ware vormkracht waardoor
de bloeding stopte.

Haar broer heette Lazarus:

hij maakte een driedaagse reis door de geestelijke werelden en werd door Jezus Christus zelf ingewijd naar de geest.

Door deze transformatie verwierf hij zich een nieuwe naam.

Johannes werd hij voortaan genoemd, Johannes van Patmos en de Evangelist.

Maar Maria, zij was het die naar de ziel genezen werd.
Al haar donkere zielenkrachten, zoals angst, woede,
onmacht en zelfbeklag werden door Jezus Christus
omgevormd tot de ware krachten van vrede, van een
waardige zelfbewustheid en van een belangeloze liefde.

Norea was haar naam, toen zij voor het eerst afdaalde
naar de aarde, Norea, de oudste dochter van Adam en Eva.

Zij was het die ons voorging naar de aarde:

zij verbond zich met het aardse leven en nam haar karma op zich.

Maar nu was het Christus die haar van al dat karma bevrijdde.

Als de vrouw, maar vooral als de belangrijkste leerlinge
van Jezus Christus, stond zij zwijgend, dragend, in alle
machteloosheid onder aan de voet van het kruis.

Maar toen Hij opstond uit de dood, was zij – een vrouw - de eerste getuige van die allesbeslissende gebeurtenis: de opstanding.

Zo werd zij de getuige van het verrijzenischristendom.

Vele mensen worden zich in deze tijd bewust van haar.
Waarom gebeurt dat eigenlijk? Wat zit daar achter?
Maria Magdalena werd door Jezus Christus bevrijd van al de demonen in haar ziel.

Zij roept ons op om net als zij dat deed, onze ziel te reinigen en om te vormen, zodat de Geest,

de Christus Zelf, in onze ziel geboren kan worden.

Pas dan zal het verrijzenischristendom ook echt werkelijkheid worden!

Maria Magdalena, eens ging zij ons als Norea voor
op de weg van de afdaling naar de aarde tot in het
hart van de materie.

Maar nu roept zij ons op de materie los te laten en de weg naar omhoog te zoeken, de weg van de geest, de weg die Christus Zelf ons wijst: Hij is het die ons tot Zich trekt.

Hans Stolp

Nichtje Fabienne is jarig, hoera

dochter van mijn jongste broer Marco

Sinds afgelopen zaterdag, nadat ik mee heb lopen karren in de grote sportzaal.. 

ben ik vreemd genoeg een hele stap terug gevallen

Volgens t ziekenhuis had ik dit dus niet mogen doen zonder gedegen begeleiding, t voelt verre van goed.

Met niets doen al dolmoe en dus er maar weer even aan overgeven

kleinere stapjes zetten en t naar de zin hebben  met de diertjes.

Stiekem maak je je dan wel wat zorgen

stel je voor dat de kalkaanslag weer heeft toegeslagen

door dat gedender

toch bleek na wat inspanning de zuurstof in het bloed juist erg mooi

Eindelijk sliep ik vannacht ook bijna 8 hele uren,

sinds maanden eens normaler, dankbaar dus en lekker verder met veel geduld houden.

De laatste tijd ben ik voor Micha allemaal heerlijke ovenschotels aan t maken met zoete aardappel,

pastinaak, vergeten groentes en ga zo maar door...fetta s en andere zalige dingen.

Dit houd me dan wel zoet en hij op zijn beurt heeft  voor mij

in een net verkregen laptop een filmprogramma gezet.

Elke avond dus een andere film voor zijn moedertjeh.

Tevredenheid is ook genieten van weinig en t zien als veel

De vijfde stap:

Ervaar de kracht van het gebed

'Verwerken en loslaten leidt tot lotsaanvaarding'

Ervaringen die verwerkt moeten worden.

Bijna ieder mens komt in zijn leven wel eens voor de opgave 
te staan om pijnlijke of verdrietige ervaringen te verwerken.
Dat houdt in dat je net zo lang met bepaalde ervaringen bezig moet zijn, totdat je ze kunt aanvaarden en daarmee ook loslaten.
Je zou verwerken een vorm van geestelijk verteren kunnen noemen.
En pas als alle pijn en teleurstelling is verteerd, kun je loslaten.
Als je bijvoorbeeld op jonge leeftijd een van je ouders verliest, 
is dat een ingrijpende ervaring die verwerkt moet worden.
De manier waarop je die ervaring (bewust of onbewust) verwerkt, is zelfs bepalend voor de manier waarop je later in het leven 
komt te staan. Ook in ons latere leven doen zich allerlei ingrijpende gebeurtenissen voor die we moeten verwerken,
willen we met een zekere openheid en onbevangenheid 
in het leven blijven staan.
Een scheiding, de dood van een geliefde, een ziekte, 
een kind dat zijn eigen weg wil gaan en geen contact met jou 
als ouder meer wil hebben: het zijn allemaal ervaringen die verwerkt moeten worden.
Pas als je die ervaring ook écht verteerd en verwerkt hebt, 
kun je deze loslaten en verder gaan met je leven.
Ook als je gaat sterven en bewust naar de dood toeleeft, 
moet dat verwerkt worden. Maar juist dan wordt heel duidelijk 
of je dat in je leven al geleerd hebt: verwerken en loslaten.
Er zijn mensen die de pijnlijke ervaringen van hun
leven verdrongen hebben. Gewoon, omdat het hen te zwaar viel om zich die ervaringen bewust te maken en stap voor stap te doorleven. Ze hebben als het ware een muur om hun hart gebouwd, waarachter de pijn verborgen bleef.
Wie dat deed, zal – zo blijkt uit de praktijk –
niet zo gemakkelijk kunnen sterven: de verharding (muur) maakt het loslaten van het aardse leven zoveel moeilijker.
Alleen al daarom: om straks gemakkelijk(er) te kunnen sterven, 
is het belangrijk de levensles van verwerken en loslaten 
ook écht te leren.

Vluchten en verdringen
Het verwerken of verteren van je ervaringen vergt
veel ziele-arbeid: je moet in stilte, zonder dat anderen het zien 
of beseffen, innerlijk hard werken. Je mag zelfs zeggen dat deze innerlijke, geestelijke arbeid meestal zwaarder is dan ons dagelijkse werk. Het is overigens niet alleen zwaar werk, maar 
ook pijnlijk en eenzaam: er zijn maar zo weinig mensen
die écht beseffen waar je doorheen gaat.
Daarom is het niet zo vreemd dat nogal wat mensen kiezen voor wat een gemakkelijker weg lijkt: het verdringen of wegdrukken 
van de ervaringen of gebeurtenissen die pijn doen.
De keuze om de emoties (waarmee die pijnlijke ervaringen gepaard gingen) te verdringen, wordt meestal onbewust gemaakt, zonder erover na te denken. De keuze bijvoorbeeld om je te storten op je werk en elke vrije minuut meteen weer in te vullen.
Of om te vluchten in de roes van alcohol of drugs. 
Anderen kiezen voor bepaalde sportactiviteiten om niet naar binnen te hoeven kijken en niet stil te hoeven staan bij de emoties die daar leven. Maar wanneer je een dergelijke keuze maakt,
leef je niet echt: je bent eigenlijk voortdurend op de vlucht voor jezelf. Maar wie vlucht voor zichzelf en het contact met het eigen innerlijk verliest, verliest ook het echte contact met anderen.
Als jij je eigen innerlijk afsluit, zullen anderen immers ook nooit jouw innerlijk kunnen aanspreken of bereiken.

De eerste stap: kiezen voor verwerken

Hans Stolp

Heaven is for Real

een geweldige film

Gisteravond vol emotie naar zitten kijken

een aanrader dus.

oude filmpjes hebben mij weer aan t denken gezet
en glunder ik daardoor nu helemaal omdat ik op zoek ging naar de oorsprong van t wagentje welke ik ooit van mijn moeder kreeg en nog altijd even veel van geniet als zij op haar eerste dag.
Zoals onderstaand filmpje maak ik onze buurt ook onveilig,
dus duiken als je mij ziet scheuren!
Als k t goed heb gezien is t alweer 22 jaar oud of vele jaren ouder zelfs
en t rijd nog steeds 40 km en meer
Geniet ff met me mee...>

Alweer een maandje geleden kreeg Senne van lieve nichtjes een mooie rode fiets, daags erna dus snel ff op haar kleintje geoefend en huppah...

ze verheugd zich dus nu op de lente, net als wij.

Het geschenk wat ik “heb” is het geschenk dat ik leef.

Het leven dat ik leef en ten diepste beleef.

Ik ben extreem hooggevoelig, heb een hoog weten en zie achter het zichtbare.

Soms denk ik wel eens was ik maar aards dan was het leven wat simpeler maar nee… dat zou voor mij een arm leven betekenen, arm en statisch en daar zou ik weinig voldoening uit halen.

Aards het leven beleven is in mijn ogen beperkt leven want zonder mijn gevoel zou ik me gehandicapt voelen.. gehandicapt, blind en doof tegelijk.

Mijn gevoel bracht me in de diepste dalen van mijn zijn, in het zwartste zwart van mijn depressies en in mijn diepste emoties en angsten.. maar het leerde me ook alle lessen van de liefde; van vergeving door het zien achter de pijn, van liefhebben achter het oordeel, het voelen van verdriet achter de boosheid, de hunkering zien achter haat, de onzekerheid en eenzaamheid achter de behoefte naar macht.

Dat is wat liefde mij laat zien, dat is wat ik door ogen van liefde zie.

Maar het is niet iets wat mij geleerd is, het is iets wat ik mezelf geleerd heb omdat ik verdrietig werd door het zien van beschadigde kinderen die zich bevonden en bevinden in volwassen lichamen en waar mijn hart van kan breken omdat ik het verdriet voel achter de hardheid die word weer gegeven.

Hierdoor besefte ik dat haat beantwoorden met haat en boosheid met boosheid nooit de sleutel kon, moest en mocht zijn naar een wereld van liefde ondanks wat ik zie om me heen en wat ik geleerd heb toen ik opgroeide.

Door mijn diepste dalen van mijn zijn te bewandelen, lichtjes aan te maken op alle donkere plekjes vol tederheid, projecties los te koppelen die niets mij te maken hadden maar die mensen aan mij vast hadden gekoppeld in hun eigen wanhoop.. losgemaakt zonder verwijt wel te verstaan maar vanuit liefde en begrip.

Ik kon liefhebben achter de vernedering omdat ik wist dat het niet mijn vernedering was maar vanuit de onmacht om lief te hebben.

Dit omdat ik liefde wilde zijn.

Ik zag dat ik mezelf heb gegeven aan een dergelijk persoon die door slecht gedrag naar mij berouw vond in zich zelf en ik daardoor dus eigenlijk geen slachtoffer was maar misschien wel juist op het juiste moment op de juiste plek was om deze persoon tot berouw te brengen.

Door deze processen voel ik geen boosheid, ken ik geen haat en geloof ik ook niet in negativiteit.

Dit alles heeft de liefde enkel versterkt voor mezelf, voor de ander en op wereld niveau.

Als je kijkt achter het oordeel, lief hebt zonder verwachting, in eenvoud de puurste schoonheid ziet dan besef je dat je niets nodig hebt dan enkel een hart vol met liefde en de behoefte om dat met iedereen te delen die het maar wil ontvangen…

"De zeven stappen op weg naar
de geboorte van de Christus in ons."

De eerste stap: De dood is geen einde

De tweede stap: Loslaten

'Deze donkere tijd heeft mensen nodig zoals jij.
Want wie zelf gewond werd, die kan troosten.
Wie zelf eens viel, kan anderen helpen opstaan.
Wie zelf de wanhoop gekend heeft,
kan anderen hoop geven.

De derde stap: 'Verwondering'

De vierde stap: 'De ontdekking van het hoger zelf'

Met recht

TROTS op mijn zonen

en dit is wat Marco Paulo, mijn eersteling nu doet

naast het schoolfotograaf zijn

deels ook voor zichzelf begonnen

Foto Cheese dus

5 D fotografie!

- Luisteren - 

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en je begint mij adviezen te geven,
dan doe je niet wat ik vraag.

"Ik geef je niks
omdat je alles al
probeerde,
ik gun je rust
en lege dagen
zonder haast,
ik houd me stil
tot je compleet
bent uitgeraasd"

"De grote liefdes
uit mijn leven
wonen in mijn hart
en hebben daar
hun eigen hoek,
en soms dan ga ik
in gedachten even
bij ze op bezoek"

.

Verspil nooit energie aan het reageren op degenen die proberen je omlaag te halen.

Geef alleen voeding aan het positieve, en zorg dat deze energie in de richting van je aspiraties blijft stromen.

Negatieve krachten leiden je energie af en voorkomen dat je je dromen vervult.

Deze week ben k dus opgestart in de groep revaliderenden.
De meesten van hen stonden nog midden in t actieve leven toen ze een infarct kregen en daarna omleidingen. 
Hun tempo is al behoorlijk hoog voor mij, maar k'ga lekker door met ze. 
Zelf 2 hele jaren lam gelegen met die verstopte kransslagaderen
en dan 6 x aan t hart geholpen, dankbaar dus nu met wat al wel kan.
Vanmiddag meegedaan hier in de sporthal met testen.
met de bedoeling om daar ook in een grote groep mee te stromen.
Heb mijzelf na afloop afgemeld.. t Was op zich al n wonder dat ik vele malen met stevige pas de sportzaal rond liep.. kon gewoon niet meer dan 15 treds..zoals ze dat noemen..zag de rest groep doordenderen naar zeker 39 keer en zat op apegapen te genieten van hun enthousiasme.
Te vroeg dus om hier in mee te gaan..was wat k voelde 
en dus een tandje terug, maar wel doorgaan natuurlijk.
Aan de ene kant vol verwondering dat ik weer liep en in wat voor n tempo..tja, wel over alle grenzen heen

aan de andere kant behoorlijk frusterend..dus laat k maar dankbaar zijn met t feit er nog lekker tussendoor te hupsen he.
Als de zon wat warmer op onze bolletjes staat, sjouw ik wel met mijn vriendinnen van nul tot ff meer..t komt vanzelf goed.
wederom, wat een levensles dat "geduld" hebben.
Fijn weekend allemaal

Liefde die vrij is van jaloezie...is een hemelse liefde, rijken nooit schadelijk voor de geest.Het is een diepe verwantschapdie de ziel baadt in tevredenheid,een diepe honger naar genegenheid die,wanneer zij wordt voldaan,de ziel vult met overvloed,een tederheid, die hoop scheptzonder dat zij de ziel in opschudding brengt,die de aarde verandert in een paradijsen het leven in een lieflijke, mooie droom.

Het is verkeerd te denken.....

dat liefde ontstaat uit lang met elkaar omgaan

en volhardende hofmakerij.

Liefde is de vrucht van geestverwantschap

en als deze niet in een oogwenk wordt gewekt,

zal zij in geen jaren of zelfs generaties ontstaan.

Zo verandert de uiterlijke verschijningsvorm

van de dingen

in overeenstemming met onze gevoelens

en zo zien we daarin toverkracht en schoonheid,

terwijl deze zich in werkelijkheid

in onszelf bevinden.

Mensen die een bijna dood ervaring hebben gehad,
hebben die immense Liefde ervaren.
In feite is bij hen de sluier opgelicht en hebben
ze familieleden gezien die al aan de andere kant zijn.