Toen was het in Antwerpen nog goed leven...


Bij het opruimen vond ik vorige week bovenstaande zwart-wit foto.
Ik reed toen op lijn 25 toen we aan het eindpunt op de Groenplaats aankwamen, kwam een man mij bedanken voor mijn voorbeeldige rijstijl, ik was er mij helemaal niet van bewust dat ik een zo goede chaufeur was maar ik was er mij wel van bewust dat ik verantwoordelijk was voor het leven en de veiligheid van de mensen die in mijn bus instapten. De man was zo dankbaar dat hij absoluut een foto van mij in mijn bus wou maken. Twee weken later kreeg ik van hem deze foto. Dat was 1972.
Zo was het leven toen in Antwerpen, ik deed mijn werk graag en had steeds goede contacten met de pasagiers. Nu schijnt dat niet meer zo te zijn, er gaat geen week voorbij of er worden in de wijken waar veel zweden wonen stenen naar de voorbijrijdende autobussen geworpen, gisteren nog op de Sint Bernardsesteenweg op het Kiel, waarbij een baby de glasscherven in het gezicht kreeg. Iedereen weet uit welk milieu de daders komen, de haat tegen onze westerse beschaving wordt hen in de moskee gepreekt, de ongelovige honden mag men met allahs zegen uitmoorden, zo staat het in de koran. En onze politieke nietsnutten vinden het niet nodig onze samenleving van dit onkruid te zuiveren, dit kan echter maar zolang goed gaan tot het Volk in opstand komt met alle gevolgen vandien. We kunnen alleen maar hopen dat het niet tot het uiterste zal komen.
Kartuizer.
Reageer....





















3 reacties op dit bericht
Beste Kartuizer
vroeger
Bezoek
Groeten, R.A.A.
‘een selectieve kijk op de politiek en de actualiteit en tussendoor ook eens iets anders’
met momenteel meer dan 1400 artikels,
mijn reeks over grenspalen op de Belgisch-Nederlandse grens, van nr 1 tot Baarle.
Dit is een volledig afgewerkte reeks en hier verandert niets meer aan.
vervolg van reeks over grenspalen, vanaf grenspaal nr 218 tot aan de Schelde.
Dit tweede deel van de reeks is zoals de vorige ook volledig.
vervolg van reeks over grenspalen, vanaf de Schelde (LO) tot aan de kust.
Dit laatste deel over onze grenspalen is al een hele tijd een stille dood gestorven in De Clinge.
Ik hoop toch nog ooit tot aan de zee te geraken....
met oudere artikels die misschien toch nog interessant zijn en die ik naar hier heb 'afgevoerd'.