GRONINGERLAND - WARFFUM

De Hervormde Kerk in Warffum stamt uit de middeleeuwen en ligt op de terp van het dorp. Het was oorspronkelijk een tufstenen kerk met inspringende halfronde absis uit het begin van de 12e eeuw. De kerk is in de tweede helft van de 16e eeuw  met bakstenen verhoogd. In de 19e eeuw zijn de kerk en het koor gepleisterd in neo-gotische stijl.
De toren is in de 17e eeuw gebouwd. Lange tijd stond aan de zuidkant ook een klokketoren maar die is later afgebroken. Onder in de toren bevond zich -tot een restauratie in 1972- een hok waarin dronkaards en landlopers konden worden opgesloten. Dit hok is nog qua ruimte nog steeds aanwezig en wordt door de koster nog steeds met veel verve toegelicht tijdens een rondleiding.

Onlangs lag de 'Norwegian Gem', een cruiseschip, gebouwd op de Meyer werf in Papenburg in de Eemshaven (nabij Delfzijl) , maar het bleek niet mogelijk vanwege scherpe veiligheidsmaatregelen dit schip goed in het vizier van de fotolens te krijgen.
Vandaar dat ik mijn heil gezocht heb op het internet om dit majestueuze schip op mijn blog te kunnen tonen.

Het schip is namelijk via de Eems naar de Eemshaven verplaatst voor een aantal proefvaarten. Het schip is meer dan 100 meter lang en wordt bemand door 1100 bemanningsleden. In totaal kunnen er 2400 passagiers worden vervoerd. Het schip vertrekt na de proefvaarten naar het Middellandse Zee gebied om daarna de oversteek te maken naar de Caribische eilanden.

De ‘Widde Meuln’ in Ten Boer is een in 1839 gebouwde korenmolen. Deze werd in 1978 erkend als Rijksmonument en is tussen 2001 en 2006 geheel gerestaureerd. De molen heeft nu de functie van molenmuseum.

In Ten Boer staan twee molens, namelijk de ‘Bovenrijge’ en de ‘Widde Meuln’.

Op bijgaande foto is de Bovenrijge te zien, die gebouwd werd in 1903 uit liefhebberij. Het is een zaag- en korenmolen. Deze molen raakte in verval en werd op dezelfde plaats in de jaren 1984/1985 herbouwd.

Morgen verschijnt de ‘Widde Meuln’ in beeld.

Akkrum neemt nog steeds een belangrijke plaats in in het watersportgebeuren in de provincie Friesland, mede door de ligging aan de rivier de Boorn.

Gezegend blijve beider aandenken
en gezegend de Stichting Coopersburg.
Zo lang de wind waait
de haan kraait
het gras groeit
en de boom bloeit.

Het mausoleum van F.H. Kuipers en zijn echtgenote in de tuin van Coopersburg.
Zie ook de foto's hieronder.
Door een extra klik worden de foto's  vergroot.

De marmeren graven  van F.H. Kuipers en zijn echtgenote Antoinette de Graaff bijgezet in het mausoleum in de tuin van Coopersburg. We mochten deze ruimte niet betreden, waardoor het niet mogelijk bleek om de tekst op de graven volledig te kunnen fotograferen,. maar desondanks krijgt de toeschouwer een beeld van het interieur.
Heel opmerkelijk is, dat zij beiden op 31 december zijn overleden, zij het niet in hetzelfde jaar,

Het centrale gedeelte van Coopersburg met daarin o.a. de Regentenkamer.

In de Regentenkamer hangt bijgaand schilderij van het warenhuis van F.H. Cooper (Kuipers) en Ziegler in New York.
Het bijzondere van dit schilderij is, dat het aan de binnenkant van het glas is geschilderd en door ouderdom aan slijtage onderhevig is. Of het daardoor ook minder scherp op de foto is gekomen, weet ik niet, ik heb het zonder flits uit de hand gefotografeerd, maar het geeft wel een idee van de grootte van dit warenhuis, dat opgericht is door een eenvoudige Akkrummer jongen.
Let ook op de vuurtoren op het gebouw.

 In 1866 emigreerde de jonge ondernemende  Folkert Harmens Kuipers (23 jaar oud) vanuit Akkrum naar de Verenigde Staten van Amerika . Na vele omzwervingen, o.a. langs steden als Buffalo en Chicago waar hij ondernemingen startte,  belandde hij tenslotte in New York, in welke stad hij samen met een compagnon een groot warenhuis oprichtte, dat thans nog steeds bestaat, vergelijkbaar met Harrods of La Fayette.

Op dit gebouw liet hij een vuurtoren aanleggen, die ’s avonds en ’s nachts zijn lichtbundel over New York liet schijnen om dit warenhuis in de belangstelling te plaatsen. In latere jaren is deze vuurtoren weer verwijderd door andere ondernemers.

Hij werd een vermogend zakenman , maar keerde toch jaarlijks  terug naar zijn geboortedorp om zijn ouders te bezoeken. Tijdens deze bezoeken viel hem de armoede onder de oude dorpsbevolking op en hij riep  een stichting in het leven, die tot doel had de armen onderdak en verzorging te geven in een verzorgingstehuis, dat in 1900 gereed kwam en  de naam van de weldoener eer aan deed met de naam Coopersburg. Kuipers had namelijk in de V.S. zijn naam om laten dopen in Cooper.

De ouderen kregen zelfs wekelijks zakgeld uitgekeerd, een unicum in die tijd.

Coopersburg heeft een fraai aangelegde tuin met karpervijver en een heel bijzondere zonnewijzer.

Vele Akkrummers hebben aan deze tuin met de bankjes in priëlen dierbare herinneringen aan vrijages in hun jeugdjaren.

Daarnaast is er een mausoleum, waarin de beide lichamen van Kuipers en zijn echtgenote zijn bijgezet en een regentenkamer, die nog steeds in de originele oude staat is blijven bestaan..

Thans worden de huisjes niet meer alleen door ouderen bewoond, zoals het ook elders in  gasthuizen in Nederland veelal het geval is.

Foto: Coopersburg  aan de Leeuwarderstraat in Akkrum.