voor elke dag zomaar even een korte overpeinzing om lang over na te denken

Vrijdag 29 december 2006

gelukkig liefdesspel

gelukkig liefdesspel

twee
een geworden in
dierbaar ouderschap

vrucht van genade

Niet elke relatie is vanzelfsprekend gelukkig. Niet elke relatie is vanzelfsprekend bestendig. Niet elke relatie groeit vanzelfsprekend uit tot een kinderrijk gezin. Elkaar liefhebben in een duurzame relatie vraagt permanente arbeid, er samen dagelijks keihard aan werken. Elkaars aandacht gaande houden, hoe uiteenlopend gedachten, ideeen en levensopvattingen in allerlei situaties ook kunnen zijn of worden. Vrucht van genade is een relatie pas als men kan omzien in dankbaarheid en in staat is gebleken samen de ogenblikken van intense liefde en warm geluk vast te houden, te koesteren en ze als wegwijzers te ervaren voor latere tijden.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 10:52 Stuur door Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Donderdag 28 december 2006

nacht

in het duister
van de nacht
branden
zwakke lichtjes
fel

Als er een noodsituatie ontstaat, zijn mensen van wie we het niet verwachten soms verrassend vindingrijk, bereidwillig, begripvol en meelevend. Als die noodsituatie zichzelf betreft, blijken diezelfde mensen ongelofelijk sterk te zijn, moedig, strijdvaardig en, hoe de situatie zich ook ontwikkelt, indrukwekkend goed in staat zich aan te passen. Zwakke lichtjes lichten ons soms ineens bijzonder helder bij, juist in periodes waarin voor ons het leven even heel duister lijkt....

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 27 december 2006

elfenbankje

elfenbank en
boomstronk

zonder tussenkomst
harmonische eenheid

Zonder dat iets of iemand ingrijpt zien we in de natuur de wonderlijkste organismen samengaan. Alles is onderhevig aan de eeuwige cyclus van het ecologisch systeem op aarde em is voortdurend aan verandering onderhevig. Hoe meer we ingrijpen, hoe moeizamer natuurlijke symbiose kan plaatsvinden. Bladeren worden deklaag, deklaag wordt door allerlei levende organismen (wat wij 'ongedierte' plegen te noemen) vermalen tot humus, later voedsel voor bloem, plant, struik en boom. Maar wij leven in een tijd waarin bladeren bijeen geblazen en opgeruimd worden (en niet alleen in bebouwde gebieden), waarin paadjes aangeharkt en dode en omgevallen bomen en takken uit bossen verwijderd worden. Vaak noodzakelijk, maar... hoe verrassend mooi is het als allerlei natuurlijke processen op plekken waar dat gerust zou kunnen hun gang mogen gaan!

Geschreven door elscoppensvanderijt om 11:57 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 26 december 2006

tijd

in vleugels gevangen tijd
schrijft geschiedenis
in ieders leven

Wij denken greep te hebben op de tijd, we dragen ons precisiehorloge, we hebben exacte tijdaanduiding op ons beeldscherm, we delen onze tijd zinvol in, we vangen de tijd in vernuftige instrumenten en toch... is tijd ongrijpbaar. Ja, tijd schrijft wel onherroepelijk geschiedenis in ons leven, creeert zowel verleden als toekomst, kerft sporen van vreugde en verdriet in de opperhuid van ons aangezicht, maar... vloeit ons hele leven lang als iets totaal ongrijpbaars tussen onze vingers door. De mens is eindig, de tijd duurt voort....

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 25 december 2006

Kerstmis

Jezus Christus is gekomen voor ons allemaal
VREDE ZIJ MET ONS

Jezus Christus is niet alleen gekomen voor een selectief deel van de mensheid. Hij heeft de naastenliefde en vredelievendheid gepredikt voor ons allen, religieus gelovigen of niet. Wat er toe doet is elke dag opnieuw proberen in vrede en harmonie te leven met de mensen om ons heen, met de dingen die gebeuren, met de gevoelens die ons parten spelen... ook als ons dit grote moeite kost.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 24 december 2006

warm licht

warm licht
verstrooid over
de aarde
geeft hoop ZALIG KERSTMIS
verdrijft de
duisternis

Wie aardig is voor de ander, de ander de helpende hand reikt, meeleeft met de ander, begrip toont, genegenheid doet voelen, kortom, de ander het gevoel geeft van belang te zijn, doet hoop leven, wekt vertrouwen, verlicht eenzaamheid. Wie warmte uitstraalt, draagt bij een aan mildere wereld.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 22:36 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 20 december 2006

symbiose

de natuur is creatief

symbiose tussen
boomstam en
schimmel

de natuur is creatief

In de natuur is het heel gewoon dat schimmels parasiteren op oude, verrotte boomstammen. Die symbiose tussen afstervende boomstronken en tot leven gekomen schimmels levert een zeer uitgebreide schakering aan paddenstoelen op, betoverend schoon en geweldig tot onze verbeelding sprekend. Zo kan het ook zijn in een relatie tussen twee mensen van heel verschillende geaardheid. Net zo min als wij aan de buitenkant van wondere natuurfenomenen kunnen zien wat zich daarbinnen afspeelt, kunnen wij kijken in en oordelen over intermenselijke relaties. We kunnen ons wel door de onverwachte schoonheid ervan laten raken....

Geschreven door elscoppensvanderijt om 18:53 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 19 december 2006

moeder en kind

moeder en kind
nooit meer
los
te denken
van elkaar

Wie zelf een kind 'onder het hart' gedragen heeft, weet hoe moeilijk het is kinderen los te laten. Ze hun eigen paden op te sturen, hun eigen wegen te laten zoeken, zonder tussenkomst van beide ouders. Loslaten is altijd moeilijk, wat of wie het ook is. Maar onze kinderen loslaten... dat wordt gevoeld tot in onze aderen, de porien van onze huid, de zenuwuitlopers van onze hersenen, tot in het diepste van onze hartkamers en de slagaderlijke klop van ons bloed in de bloedsomloop. Toch komen de ogenblikken dat loslaten onherroepelijk is.... Maar in haar eigen hart bewaart en bewaakt een moeder haar liefde voor de kinderen die ze baarde. Stilletjes, zonder dat men het merkt.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 14:18 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 18 december 2006

Godsgeschenk

het leven
een Godsgeschenk

voor wie
de dagen
plukt

alle dagen
een kleurrijk boeket

Elke dag brengt zijn eigen gebeurtenissen met zich mee. Dat kunnen fijne, blijmoedige, verdrietige, pijnlijke of deprimerende gebeurtenissen zijn. Maar... wie de moed heeft elke dag te speuren naar momenten van stille vrede, zal ze vinden, ja zelfs wanneer de dag zo donker is dat dit onwaarschijnlijk lijkt. Ook die dag zal hij plukken en alle dagen bijeen bundelen tot een kleurrijk boeket.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 20:16 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 17 december 2006

licht brengen

Licht brengen
boodschap van Jezus Christus
actueler dan ooit

Er zijn nog altijd heel veel mensen die niet in de gelukkige leefomstandigheden verkeren waarin de meerderheid van de Noord-Europeanen verkeert. Voor zulke mensen zal het moeilijk zijn in hun kommervol bestaan nog érgens een lichtje te bespeuren.... Misschien is het voor allen die rijk gezegend zijn, met het (eenvoudige) dagelijkse comfort van een dak boven het hoofd en drie maaltijden per etmaal, zinvol er in deze donkere dagen voor Kerstmis eens over na te denken voor wie (in hun directe nabijheid!) ze eens extra liefdevol zouden kunnen zijn.... Liefde voor de naaste begint héél dichtbij. Er is maar een heel klein lichtje voor nodig.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 16 december 2006

meegezogen

meegezogen
in de vaart der volkeren
krijgt leven
structuur
tegen wil en dank

Niet altijd kunnen we blij zijn met de gestegen welvaart. Toegenomen materialisme leidt ons af van waar het wezenlijk om gaat, liefde en eerbied voor alles wat ons omringt: mens en dier, bloem en plant, alles wat leeft op aarde. Evolutie der dingen is niet tegen te houden. Ieder mens leert ermee leven, elk leven ontwikkelt zijn eigen structuur. Maar het is goed zo nu en dan even stil te staan bij het waarom en de zin ervan.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 13:04 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 15 december 2006

moederschoot

moederschoot
ontvankelijk voor
onvoorwaardelijk liefhebben

draagster van
VREDE

Geen enkele moeder zal haar kind verstoten. Geen enkele moeder zal haar kind achtervolgen met verwijt, afwijzen in wrok. Alleen moederliefde is onbaatzuchtig. Juist over de kinderen die haar het meest zorgen baren, ontfermt zij zich liefdevol. Als ieder mens een fractie van die onbaatzuchtige moederliefde zou hebben, zou de mensheid de échte vrede ervaren.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 14 december 2006

innerlijk vuur

stil gebed
ontsteekt
innerlijk vuur

Men hoeft niet gelovig of religieus te zijn om in stilte te 'bidden', voor de ander die jouw mededogen nodig heeft, voor jezelf om tot inkeer c.q. inzicht te komen of omdat je de weldaad van trouwe vriendschap beleeft, geniet van een mooi landschap, de warmte ervaart van een hand op je schouder. Er zijn heel veel redenen om even in dankbaarheid in jezelf te keren of te 'bidden' om kracht en moed. Bidden geeft je inzicht en maakt je soms zo sterk dat het voelt alsof een innerlijk vuur in je is opgelaaid dat je doet branden van verlangen om iets te doen met je net verworven inzicht.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 19:23 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 12 december 2006

vrede 2

vrede brengen is
Christus' Liefde uitdragen

Wie vrede heeft met zichzelf en die innerlijke vrede wil delen met de ander, zal het makkelijker vallen liefdevol te zijn voor de medemens. Vrede delen met elkaar is afstand nemen van afgunst, verbittering, wrok, haatgevoelens, ja, van alles wat een mens de innerlijke vrede ontneemt. Vrede delen is kiezen voor de stille vreugd die ieder mens in zich meedraagt en door met elkaar gedeelde, heel kleine, eenvoudige gebeurtenissen wondermooi kan opbloeien.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 19:27 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 11 december 2006

vrede

alleen vrede
heeft recht
van bestaan

Ieder mens heeft recht op een vredig bestaan, om te wonen en leven in een omgeving waar vrede heerst. Nog nooit ben ik iemand tegengekomen die het ambieert om de vrede van een ander te verstoren. Ondanks alle conflicten in de wereld, die ons de schijn geven dat oorlog voeren een 'normale' bezigheid is, verlangt ieder individu eerst en vooral naar vrede. Vrede in zijn/haar eigen hart en vrede alom....

Geschreven door elscoppensvanderijt om 17:54 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 10 december 2006

Stilte ingetreden

stilte ingetreden
stormen bedaard
regens opgedroogd
leven
voorbij de horizon

Als een ernstig zieke zijn of haar lijden ervaart als een kwelling, bijvoorbeeld door ernstige pijn en andere ziekteverschijnselen die bijzonder onaangenaam kunnen zijn, kan het sterven als een verlossing komen, een ware bevrijding. Voor de gestorvene is dan de eeuwige stilte ingetreden. De stormen - van teleurstelling, ongeloof, verbijstering, wrok en verwarring - die woedden in het gemoed van de zieke zijn voorgoed tot bedaren gekomen. De vele tranen die geschreid zijn uit wanhoop zijn opgedroogd.... Na een laatste ademtocht wacht hem of haar áchter de horizon de eeuwigheid, die wij levenden niet kennen, waar we voor terugdeinzen, maar die voor de gestorvene de ultieme verlossing kan betekenen uit zijn of haar lijden....

Geschreven door elscoppensvanderijt om 10:41 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 9 december 2006

aanvaard

het moede hoofd
rustend in
Gods armen
stille strijd
zonder uitzicht
moedig aanvaard

Ieder mens weet dat hij sterfelijk is. Zo lang we nog gezond zijn, houdt ons de vergankelijkheid van ons lichaam niet bezig. Wanneer we echter met ernstige ziekte geconfronteerd worden, hetzij zelf of een van onze dierbaren, dan wordt onze sterfelijkheid ineens heel realistisch. Mensen met en zonder geloofsovertuiging heb ik hun ernstig lijden op indrukwekkend moedige wijze zien dragen. Het fascineert me dat alle gestorvenen in mijn familie- en vriendenkring, na verbijstering en strijd, uiteindelijk berustten in hun 'lot' en in aanvaarding overleden zijn. Blijkbaar vindt in de stervende mens een omkering plaats en verandert zijn instinctieve overlevingsdrang in wetende berusting....
De foto is een detail van een hardstenen beeld van Joep Coppens (mijn man) waarin hij de onthoofding van Johannes heeft uitgebeeld. Herodes' dochter had haar zinnen op zijn hoofd gezet, Herodes wilde zijn belofte aan haar niet breken. Ook Johannes had geen enkele keus.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 18:19 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 9 december 2006

donkere luchten

donkere luchten
vermiljoenrode einders
ontluikende hoop

donkere luchten
vermiljoenrode einders
ontluikende hoop

soms ziet het leven er somber, ja zelfs bedreigend uit. Dan zijn we geneigd vooral de slechte, dramatische, beschamende kantjes van ons bestaan te zien. Zeker wanneer verdriet zich in ons hart nestelt, kan ons de moed ontzinken en kunnen kleine hoogteverschillen ineens voor ons opdoemen als onneembare heuvelen. Maar... hoe somber, verdrietig, pijnlijk of dramatisch ook, elke avond gaat de zon ergens onder, elke ochtend verschijnt ze ergens weer aan de horizon en héél soms is de wereld dan ineens verrassend mooi! Zonder erom gevraagd te hebben dient hoop zich dan waarachtig weer aan in ons gemoed.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 10:56 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 3 december 2006

liefhebben

Liefhebben als wapen
ontwapent altijd

wie de ander tegemoet treedt in vertrouwen inplaats van in wantrouwen, zal merken dat de ander de behoefte voelt hetzelfde te doen en zich graag openstelt voor jou. Want alleen dan is er ruimte voor wederzijds respect en echte vrijheid en krijgen (voor)oordelen geen kans.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 30 november 2006

moederschoot

haiku

de groei van een kind
in de warme moederschoot
ontroerend begin

de groei van een kind
in de warme moederschoot
ontroerend begin

Het is en blijft toch altijd nog een wonder dat dankzij het liefdesspel van man en vrouw een nieuwe mens kan ontstaan. Het wonder van een klompje cellen waarvan al die cellen hun eigen groeiprogramma kennen en het in negen maanden presteren in coordinatie met elkaar een MENS tot stand te brengen.... Ja, daar heb ik eerbied voor....

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Reageer op dit bericht

Meer van woord en beeld