voor elke dag zomaar even een korte overpeinzing om lang over na te denken

Woensdag 10 januari 2007

stilleven

zomaar
wat vruchten
in een
schaal

plek van
stilte
dankzij een paar
penselen
en wat verf . . .

Er is heel weinig nodig om een wereld van stilte in jezelf tegen te komen. Soms gebeurt het zomaar, door het kijken naar de ondergaande bloedrode avondzon, het roerloze blauw gespiegelde wateroppervlak van een bergmeer; door het luisteren naar muziekklanken die de gevoeligste snaar in je ziel raken; door een onverwacht liefdevol gebaar van een onbekende, een wijze uitspraak die jouw oor toevallig bereikt, een zuchtje wind dat verrassend zacht en aangenaam je wangen streelt. Er zijn heel veel mooie aangename gewaarwordingen die de innerlijke stilte helpen voelen. Die vredige wereld van stilte, die in feite vooral stille verwondering is en altijd als aangenaam ervaren wordt, kun je toelaten in jezelf. Wie dat niet eens probeert, mist een heleboel!

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 Stuur door Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

Hannes2 mei 2011 om 20:28

dr.

http://www.youtube.com/watch?v=ftJ-gJ-l5HQ

observant10 januari 2007 om 09:38

stilte

Stilte

Wat is stilte
ik weet het niet

hoe voelt stilte
ik weet het niet

stilzwijgen

Groetjes van Lutgard

Reageer op dit bericht

Dinsdag 9 januari 2007

gemoed

bruinokeren en

roodgouden herfstbladeren

kleuren mijn gemoed

Soms is een mens zijn optimisme kwijt. Dan is er even een periode aangebroken waarin een en ander minder hoopvol lijkt dan men graag zou willen. De dingen wegen zwaar, gebeurtenissen komen in een ander daglicht te staan, alle hoop op sprankjes licht lijken verdwenen. Dan is het in zijn hoofd en hart voornamelijk weemoedig gekleurd, de bruine okers en de gouden rode kleuren nemen de plek in van warm, helder cadmiumgeel en hemelsblauw. Maar… ook herfstige tinten hebben een betekenis en leiden ons ergens heen.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 8 januari 2007

liefhebben

liefhebben in
zachte rondingen
teder aanraken
koesteren wat
het leven raakt

kind van
deze wereld

Kinderen... ze zijn het fundament van je bestaan als moeder. Aan heel jonge kinderen is alles nog zacht en rond, lieflijk en ongeschonden. Je koestert ze, schermt ze af voor de Grote Boze Wereld, tegelijkertijd beseffend dat ook zij daar straks hun plek in willen zoeken. Je koestert ze, tegen alle beter weten in.... Kinderen raken jouw allerdiepste. Zijn ze er eenmaal, dan maken ze zich nooit meer los uit jouw ziel. Kinderen van deze wereld.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 7 januari 2007

donkere bomen

donkere bomen
schaduw voor licht
licht sijpelt door

altijd
altijd weer

Naarmate we ouder worden, worden we meer en meer geconfronteerd met de minder blijmoedige kanten van het leven. Dierbaren worden ziek en overlijden, vrienden functioneren niet meer in hun dagelijkse arbeid, er gebeuren ongelukken, kortom: er vinden gebeurtenissen plaats in ons leven die de horizon behoorlijk kunnen verduisteren. Soms zo hevig, dat we geen lichtpuntjes meer zien, dat we er moedeloos en depressief van worden. Toch... zo is mijn ervaring, gloort zelfs achter het meest verduisterde levensperspectief nog licht. Het is moeilijk dat te ontdekken, maar het ís er en... tot mijn grote verwondering... telkens wéér. Altijd, hoe moeizaam ook. Licht sijpelt door. Onherroepelijk. Altijd.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 6 januari 2007

bevroren wachtend

bevroren
wachtend op
Lente
die
levend maakt

In onze tuin snoeien wij diverse bomen, heggen en struiken, in het vertrouwen dat de lente haar vruchtbare werk zal doen en om wildgroei tegen te gaan. Zo is het ook in het dagelijks leven. We sturen onze kinderen hier en daar wat bij, we leggen hen de nodige beperkingen op. Op deze manier proberen we hen voor te bereiden op een leven midden in de maatschappij, ze te behoeden voor wildgroei. Al deze voorzorgsmaatregelen zorgen er in onze tuin voor dat lente, zomer, herfst en winter een lust voor het oog zijn. Al onze liefdevolle zorg voor onze kinderen werpt zijn vruchten af als we mogen ervaren dat ze uitgegroeid zijn tot menslievende persoonlijkheden.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 5 januari 2007

oneindig diep

in onpeilbaar
diepe wateren
spiegelt
onuitgesproken gebed

Iedereen zal het meemaken: iemand die je dierbaar is overkomt iets dat hem of haar helemaal ontwricht. Je leeft mee, je probeert je in te leven in zijn/haar situatie, maar beseft tegelijkertijd dat je niet bij machte bent het proces te keren.... Nu voel je 'waaromvragen' in je opkomen, vragen uit de onpeilbare diepten van het leven zelf die... dat weet je al... geen antwoord kennen. En zo... rest je niets anders meer dan... je toevlucht te nemen tot het (meestal onuitgesproken) gebed, in welke vorm dan ook.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 13:28 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 4 januari 2007

schaduw

elke schaduw
heeft haar eigen
licht

In ieder mensenleven doen zich gebeurtenissen voor die een grote, donkere schaduw kunnen werpen over het leven dat tot dan toe vredig en gelukkig was. Schaduwen worden vaak als bedreigend ervaren, de meeste mensen leven liever in het licht, waarin angst, zorg, afzien, pijn en verdriet rustig op de bodem van hun ziel verblijven en vreugde, hoop en verwachting de golfslag van hun emoties bepaalt. Dat is goed, het getuigt van een gezonde mentaliteit. Maar... wie al eens in de schaduwpartijen van het leven gestaan heeft, zal met mij kunnen zeggen dat schaduw er nooit is zonder licht. En... wellicht de ervaring met me kunnen delen dat juist daar waar de schaduw het donkerst lijkt, mensen je bij de hand nemen en je laten ervaren wat warme vriendschap werkelijk betekent. Zij brengen je weer naar het licht.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 3 januari 2007

in levend water

in levend water
geboren

gedragen door
moeder aarde

Het leven van ieder mens begint in het (vrucht-)water. In de moederschoot wordt het kind negen maanden gedragen, gewiegd, gekoesterd. Totdat de geboorte plaatsvindt. Dan komt het ter wereld en zal de aarde voortaan zijn voeten dragen. Laten we hopen dat dan voor ieder nieuw mens een gelukkig leven aanbreekt, in harmonie met alles wat Moeder Aarde en het leven gevend water de mensheid te schenken heeft.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 10:33 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 2 januari 2007

waterspiegel

waterspiegel
drager van
onuitgesproken
luchtkastelen

Wie loopt er níét met onuitgesproken dromen rond.... In ieder mens leeft een verborgen stilte, gevuld met onuitgesproken verlangens, dromen over beter, mooier, rijker, zinvoller, kortom: over anders en nieuw. Geleerd van zijn eigen fouten droomt wellicht ieder mens, ja, zelfs de meest zelfverzekerde persoon, van een nieuw leven om het geleerde in de praktijk toe te passen.... Stille wateren met diepe gronden.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 1 januari 2007

nieuw

elke dag is
een nieuw begin

gelukkig zijn
gedijt op het
ritme van
geloof
hoop en
liefde

Het nieuwe jaar is begonnen. We wensen elkaar een goed, gelukkig, gezond en vredig nieuw jaar toe. Soms vergeten we dat het jaar elke dág opnieuw mag beginnen. Dat wat voorbij is achter ons ligt en niet meer overgedaan hoeft te worden. Gelukkig zijn is niet uit te drukken in getallen, woorden, bezittingen of percentages gezondheid. Het geluk kan enkel wortelen en gedijen als er geloof is in de ander en ons zelf, als we durven hopen op beter en als er genoeg liefde leeft in ons hart om elkaar te vergeven en ruimte te creëren voor elkaar om opnieuw te beginnen.
Een gezegend 2007!

Geschreven door elscoppensvanderijt om 10:03 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 31 december 2006

opstanding

dagelijkse strijd
om het
bestaan
vraagt moed en
kracht

opstanding

Ieder mens, rijk of arm, gezond of ziek, voert strijd om het bestaan. In ieder mensenleven doen zich periodes voor dat rijkdom en voorspoed, gezondheid en geluk geen vanzelfsprekendheid zijn. Juist dan vraagt het moed onder ogen te zien dat niets in het leven vanzelf gaat of komt, kracht om dit te aanvaarden, niet te verzinken in een poel van zelfmedelijden en het leven toch glans te geven. Opstanding, telkens weer!

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 30 december 2006

aarde wacht

haiku

aarde wacht heel stil
omsluit het moede lichaam
in zachte welving

aarde wacht heel stil
omsluit het moede lichaam
in zachte welving

Soms... soms moeten we, zonder dat er enige zinnigheid aan toe te schrijven is, ons kind verliezen. Plotseling, door een verkeersongeluk, of via de weg van een langdurig ziekteproces. Wie kan hier vrede mee hebben.... Er volgt een proces van jaren die zich aaneen rijgen. Jaren van verdriet, pijn, wanhoop, boosheid, ongeloof, onbegrip, verbittering, wantrouwen... emoties die elkaar verdringen, die - voor wie de moed heeft ze ten volle te ondergaan - vroeger of later zullen overgaan in... kalme berusting, de stille aanvaarding van een blijvend litteken.... Tot uiteindelijk - voor wie tot het bittere einde heeft durven gaan - een wonderlijk soort vrede zich nestelt in je hart. Nee, geen vrede met het naakte feit dat jij als ouder je kind overleeft. Heel misschien... wel vrede met... de dingen die gebeuren... ja, ook met... jou....

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 29 december 2006

gelukkig liefdesspel

gelukkig liefdesspel

twee
een geworden in
dierbaar ouderschap

vrucht van genade

Niet elke relatie is vanzelfsprekend gelukkig. Niet elke relatie is vanzelfsprekend bestendig. Niet elke relatie groeit vanzelfsprekend uit tot een kinderrijk gezin. Elkaar liefhebben in een duurzame relatie vraagt permanente arbeid, er samen dagelijks keihard aan werken. Elkaars aandacht gaande houden, hoe uiteenlopend gedachten, ideeen en levensopvattingen in allerlei situaties ook kunnen zijn of worden. Vrucht van genade is een relatie pas als men kan omzien in dankbaarheid en in staat is gebleken samen de ogenblikken van intense liefde en warm geluk vast te houden, te koesteren en ze als wegwijzers te ervaren voor latere tijden.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 10:52 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 28 december 2006

nacht

in het duister
van de nacht
branden
zwakke lichtjes
fel

Als er een noodsituatie ontstaat, zijn mensen van wie we het niet verwachten soms verrassend vindingrijk, bereidwillig, begripvol en meelevend. Als die noodsituatie zichzelf betreft, blijken diezelfde mensen ongelofelijk sterk te zijn, moedig, strijdvaardig en, hoe de situatie zich ook ontwikkelt, indrukwekkend goed in staat zich aan te passen. Zwakke lichtjes lichten ons soms ineens bijzonder helder bij, juist in periodes waarin voor ons het leven even heel duister lijkt....

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 27 december 2006

elfenbankje

elfenbank en
boomstronk

zonder tussenkomst
harmonische eenheid

Zonder dat iets of iemand ingrijpt zien we in de natuur de wonderlijkste organismen samengaan. Alles is onderhevig aan de eeuwige cyclus van het ecologisch systeem op aarde em is voortdurend aan verandering onderhevig. Hoe meer we ingrijpen, hoe moeizamer natuurlijke symbiose kan plaatsvinden. Bladeren worden deklaag, deklaag wordt door allerlei levende organismen (wat wij 'ongedierte' plegen te noemen) vermalen tot humus, later voedsel voor bloem, plant, struik en boom. Maar wij leven in een tijd waarin bladeren bijeen geblazen en opgeruimd worden (en niet alleen in bebouwde gebieden), waarin paadjes aangeharkt en dode en omgevallen bomen en takken uit bossen verwijderd worden. Vaak noodzakelijk, maar... hoe verrassend mooi is het als allerlei natuurlijke processen op plekken waar dat gerust zou kunnen hun gang mogen gaan!

Geschreven door elscoppensvanderijt om 11:57 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 26 december 2006

tijd

in vleugels gevangen tijd
schrijft geschiedenis
in ieders leven

Wij denken greep te hebben op de tijd, we dragen ons precisiehorloge, we hebben exacte tijdaanduiding op ons beeldscherm, we delen onze tijd zinvol in, we vangen de tijd in vernuftige instrumenten en toch... is tijd ongrijpbaar. Ja, tijd schrijft wel onherroepelijk geschiedenis in ons leven, creeert zowel verleden als toekomst, kerft sporen van vreugde en verdriet in de opperhuid van ons aangezicht, maar... vloeit ons hele leven lang als iets totaal ongrijpbaars tussen onze vingers door. De mens is eindig, de tijd duurt voort....

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 25 december 2006

Kerstmis

Jezus Christus is gekomen voor ons allemaal
VREDE ZIJ MET ONS

Jezus Christus is niet alleen gekomen voor een selectief deel van de mensheid. Hij heeft de naastenliefde en vredelievendheid gepredikt voor ons allen, religieus gelovigen of niet. Wat er toe doet is elke dag opnieuw proberen in vrede en harmonie te leven met de mensen om ons heen, met de dingen die gebeuren, met de gevoelens die ons parten spelen... ook als ons dit grote moeite kost.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 24 december 2006

warm licht

warm licht
verstrooid over
de aarde
geeft hoop ZALIG KERSTMIS
verdrijft de
duisternis

Wie aardig is voor de ander, de ander de helpende hand reikt, meeleeft met de ander, begrip toont, genegenheid doet voelen, kortom, de ander het gevoel geeft van belang te zijn, doet hoop leven, wekt vertrouwen, verlicht eenzaamheid. Wie warmte uitstraalt, draagt bij een aan mildere wereld.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 22:36 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 20 december 2006

symbiose

de natuur is creatief

symbiose tussen
boomstam en
schimmel

de natuur is creatief

In de natuur is het heel gewoon dat schimmels parasiteren op oude, verrotte boomstammen. Die symbiose tussen afstervende boomstronken en tot leven gekomen schimmels levert een zeer uitgebreide schakering aan paddenstoelen op, betoverend schoon en geweldig tot onze verbeelding sprekend. Zo kan het ook zijn in een relatie tussen twee mensen van heel verschillende geaardheid. Net zo min als wij aan de buitenkant van wondere natuurfenomenen kunnen zien wat zich daarbinnen afspeelt, kunnen wij kijken in en oordelen over intermenselijke relaties. We kunnen ons wel door de onverwachte schoonheid ervan laten raken....

Geschreven door elscoppensvanderijt om 18:53 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 19 december 2006

moeder en kind

moeder en kind
nooit meer
los
te denken
van elkaar

Wie zelf een kind 'onder het hart' gedragen heeft, weet hoe moeilijk het is kinderen los te laten. Ze hun eigen paden op te sturen, hun eigen wegen te laten zoeken, zonder tussenkomst van beide ouders. Loslaten is altijd moeilijk, wat of wie het ook is. Maar onze kinderen loslaten... dat wordt gevoeld tot in onze aderen, de porien van onze huid, de zenuwuitlopers van onze hersenen, tot in het diepste van onze hartkamers en de slagaderlijke klop van ons bloed in de bloedsomloop. Toch komen de ogenblikken dat loslaten onherroepelijk is.... Maar in haar eigen hart bewaart en bewaakt een moeder haar liefde voor de kinderen die ze baarde. Stilletjes, zonder dat men het merkt.

Geschreven door elscoppensvanderijt om 14:18 Reageer op dit bericht Stuur door

2 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van woord en beeld