Hoi bloggers daar allemaal, als ik jullie sites bekijk, valt er niet echt veel te beleven. Ik zie meestal enkel wat : weliswaar : mooie foto's en kunstwerkjes om doorheen te scrollen. Hier en daar eens een verhaal.  Ik vind eerlijk gezegd niet dat die rubriek 'dagboek- en 'dagboek/bedenkingen'... geworden is wat ik ervan verwachtte.
Ik heb het dus een tijdje opgegeven, niemand zit blijkbaar te wachten op mijn berichtgevingetjes.
Eigenlijk begon ik mijn blog met het idee (en de hoop) begrijpende medebloggers te vinden, die me af en toe eens een repliek zouden geven. Die eens af en toe wilden weten hoe het met me was. Maar dat is het dus niet geworden.
Hier is er niet veel verandering te bespeuren. Een 3-tal weken geleden was er weer een opstoot : M. kwam me achterna de garage in (ik wou gewoon alleen vertrekken naar het feestje van mijn metekind) het zinde hem helemaal niet en hij trok me met mijn handtas terug, resultaat : GSM en rommel uit mijn tas, de vloer op - ik met mijn linkerborst tegen de deurklink ! Resultaat : een blauwe plek knal op mijn borst, zo groot als een 2€ munt, na 3 weken zalfje smeren tegen de blauwe plek is er nu een knobbeltje voelbaar. Ik ben bang, als ik naar de dokter ga (alweer eens) zegt die natuurlijk weer : allez vrouwke, zou je niet beter naar een gezinsterapeut gaan ? zo kan het toch niet verder. Of ik dat niet al 38 jaar weet, maar wat moet ik daar gaan doen? praten? alleen, want M vindt dat allemaal flauwe kul.
Ik moet nog tot eind maart werken en krijg dan mijn brugpensioen. Dan kan ik misschien beginnen een leven voor mij op te bouwen. Dan kan ik weg, hoef ik niet naar mijn werk waar M me zowieso zou komen stalken of continue opbellen. Wie weet.....
Ik heb nu wel zo iets van : .. en toch heb ik het moeten opgeven, na zoveel jaren proberen, steeds opnieuw. Ik had het oh zo anders gewild. Ooit, vroeger...
Wat als ik de echtscheiding aanvraag, moet ik M dan nog zien? ik ben mijn leven dan toch niet meer veilig !!
Ik heb recht op 1/2 van het huis, van de spaargelden.. En hij kan me mijn deel niet uitbetalen om zelf te kunnen blijven wonen. Dan staat hij op straat ! en dan ben ik dat geweest natuurlijk !! ik weet niet hoe ik dit moet aanpakken, ik weet alleen dat het niet meer gaat. Te is te nietwaar?

he mannekes, ja, het is alweer heeeel lang geleden dat ik nog eens van me heb laten horen (lezen) he?
Wel eerlijk : 'k had gewoon geen zin, geen fut meer. En toch : niks is opgelost, niks is beter geworden en toch is een nieuw jaar begonnen met 'geen' mooie beloftes of wensen (althans niet van M)
Er is zoveel gebeurd sinds juli 2007 !!!
Op 5/7/2007 ging M zijn laatse werkdag in. De 6de juli, s' anderendaags dus was een vrijdag en had ik een pre-pensioenfeestje georganiseerd : 96 mensen uitgenodigd ! (de ganse nachtploeg en buiten familie en buren nog zoveel anderen)  Een frituur kwam aan het dorpscafe staan om ieder de ganse avond a volonté :  fritjes met om't even wat erbij te voorzien. Om 12 uur kwamen de echte 'werkmakkers' ook binnen, na hun shift.
Gelukkig gingen familie en oudere mensen dan stillekes aan naar huis. ! 
Rond 2u : DAAR is ze !!! Yep : een striptieze-juffer (of beter : del) hadden de werkmakkers bijeengelegd als cadeau voor M. Hij zag de vrouwkes toch zo graag (???) en daarom vonden ze dit een goed idee.
Nu ja, niet met mijn volle goesting, maar we hadden zo al een paar voorstellingen meegemaakt en 't kon me niet echt interesseren.
Maar ::: deze ging volledig naakt, tijdens haar ACT spoot ze slagroom op haar tepels en M. maar aflikken !! (terwijl hij slagroom nooit wou eten als dat op een taart was gespoten) ook slagroom op haar billen en M. maar likken, genieten met de ogen toe en zachtjes haar borten vasthouden, haar achterste enz.. ik werd stillekes aan niet goed ervan en toen deed ze hem met de handen op een stoel voorover buigen, deed zijn broek half af en 'streelde ' zijn blote billen met een lederen zweepje, nadien mocht hij dat ook met haar doen.  Dan moest hij bloot bovenlijf intussen zelf op de grond gaan liggen en toen ging zij boven op zijn gezicht hangen (zitten in feite met een vlag als omhulling zodat de toeschouwers niks echt konden zien, maar ze wees met haar vinger naar haar uitgestoken tong !! en daar lag hij : mijne man, onder haar K..  (sorry) en likken maar?
Ik ben weggegaan, naar huis, me op de logeerkamer opgesloten en;;; later : ruzie, zo erg  !!! ik kon 'en kan dit niet verwerken. Ben niet preuts, maar dit ? nee.
De ruzies bleven duren, hij vond immers dat ik overdreef.
Hallo !!Toen ik voor de zoveelste keer geen begrip ontving en met slaande deuren naar mijn mama vertrok heeft hij een aantal kalmeerpillekes genomen - toen ik thuis kwam hoorde ik zijn gesnork tot in de gang en hij lag langs de bureau op de grond; Een foto van onze zoon en zijn portefeuille met de autosleutels op tafel uitge-etaleerd. Ik heb zonder nadenken de 101 nummer gebeld, de ambulance heeft hem naar het ziekenhuis gebracht - ze hebben hem daar zo een zwart goedje laten drinken en hij is 3 dagen moeten blijven, heeft met iemand van CAW gepraat en voila, opgelost. De dokter vond eigenlijk dat IK hulp moest vragen !. Ik heb enkele persoonlijke spullen en wat kleding meegenomen en naar mijn moeder getrokken, ze woont alleen en er is ruimte zat. Ik had gehoopt daar een tijd te kunnen blijven om vooral rust te hebben, en om te kunnen nadenken.
Uiteindelijk zijn we bij de vrederechter beland, met de gratis te downloaden afgedrukte foto's van internet in mijn handen kreeg ik te horen dat zulke spelletjes er nu eenmaal door de mannen als plezant werden omschreven en niet als erg bevonden. Maar toch kreeg ik toestemming om 1 jaar alleen te gaan wonen als ik dat verkoos en hij  moest een deel van de huur betalen (ik was zo stom hem in ons eigen huis te laten wonen !)
Omdat ik niet zo direct wat vond dat betaalbaar was, was ik dus bij mijn oude (82) moeder ingetrokken toen hij in het ziekenhuis was. Maar ze kon dat niet aan en nu zit ik terug 'thuis' M vindt dat alles al lang terug OK is nu, het heeft lang genoeg geduurd en ik moet er over zwijgen of hij wordt kwaad ! Kan je volgen? Ik kan dit niet begrijpen hoor.
Het leven gaat intussen gewoon door, niets stopt voor mijn radeloos verdrietvoor mijn woede ( en dit is nieuw)
en als ik probeer met M te praten over : laten we ermee stoppen, elk zijn deel, elk opnieuw, in overleg met elkaar... dat wil hij niet, ah nee : zijn boekhouder, huishoudster, kok en slaafje comfortabel huis met tuin weg ?
...dan weer dreigen : gij krijgt me nog eens zo ver : dan neem ik in eens genoeg pillen, en rij ik ergens naartoe waar ze me niet op  tijd vinden en dan hebt ge uw zin. Is dat zo? neen natuurlijk niet, ik wil gewoon niks meer, gerust gelaten worden, kunnen slapen zonder dat kotsgevoel van die hoer !
ik wil gewoon rust....

ik zou mijn gevoel over dit alles aan iedereen willen vertellen, ik zou van iedereen willen horen wat ik nu aan moet vangen ? Ik raak hier niet uit.
En er is nog zoveel meer - er zijn nog zovele lijken die uit de kast kunnen vallen als ik eens begin van me af te schrijven. Maar wat lost het op? Ik heb mijn werk, mijn chinese les en mijn stilaan dementerende moeder - en mijn gevoel van IK BEN NIET GELUKKIG .
Deze namiddag is het stil, M. speelt beneden Patience op de vaste PC en ik zit boven in mijn Bib. met mijn portable.
Ik zou chinees moeten studeren, we hebben donderdag mondeling examen. Maar ik krijg er niks in, het gaat niet, ik zit precies volgepropt met verdriet en met woede om dat onbegrip.
De Zondagkrant pakte vandaag uit met een nieuw blaadje erbij en op een van de eerste pagina's stond een foto over : Carwash 'sexy' grieten . En wie denk je op de foto? ja :ZIJ.!!
Gisterenavond gingen we naar het dorpscafé - M ging kaarten en ik dronk mijn de-cafje. WAT zat er aan de tafel, net langs M? een paaldanseres/zangeres - enfin zo iets! Ik word stilaan allergisch aan dat soort vrouwen ! En fier dat ie weer was !!
Gevolg : ja, zoals ge ziet : ik zit hier : alleen - ver weg van M, op mijn kamerke, gelukkig is het hier gezellig, mijn bib heb ik zelf ingericht, een vlucht-oordje voor mij alleen want boeken : da's flauwe kul (vindt M). Hij denkt daar niet bij na dat door zoveel boeken te verwerken op school, ik een zeer goed betaalde job heb, terwijl hij (boeken hatend) altijd tegen zijn zin als fabrieksarbeider heeft moeten werken.
Een half jaar is nu verstreken van mijn 'uitspraak om alleen te mogen wonen' van de vrederechter, niks is opgelost, ik denk na en denk na, en wil eigenlijk een punt zetten achter alles. Maar omwille van de agressieve man waarmee ik getrouwd ben, die nu ook nog begint te dreigen er een eind aan te maken als ik niet stop 'met zagen' over dat mens, omwille van zijn aard, durf ik gewoon niet !!!
Wat moet ik doen? Hoe pak ik dat aan? Ik wil vrij kunnen ademen, leven in alle rust.
Wie heeft raad?

He daar allemaal, vrijdagavond, net voor een lang weekend - en heel rustig thuis.
M. is werken, geen TV dus, rust en mijn PC-ke. 'k heb net wat gechat met zoonlief.
Het is daar nog voormiddag- remember? (California)

Er is een mooi 'Frontpage' artikel over hem verschenen in het Trends Business ICT magazine.  'k Heb een exemplaar aangevraagd en 't wordt me opgestuurd.
"Mister Unbreakable Linux" heet het.
Altijd al waren er artikels in 't engels (natuurlijk ook he : hij werkt in de States), maar nu eens een echt interview in 't nederlands, dus : 'k ben er trots op !

Gisteren hebben we examen (schriftelijk) chinese les gekregen. En 't was moeilijk !. Al de uitzonderingen en regels zaten wel ergens in een oefening. 'k Kan niet zeggen of 't nu goed of slecht geweest is. Gelukkig is er ook nog mondeling volgende week, en hopelijk trek ik een goede vraag - ttz. over iets wat ik goed ken, om wat reserve te hebben he?
Ik heb nochtans iedere dag geleerd, op 14 dagen moet dat zo een kleine 20 uur geweest zijn hoor - dus dan is het spijtig moest ik geen goede cijfers hebben niet?

Ik ga nu wat rondneuzen bij jullie - nog een fijn pinksterweekend gewenst aan al de collega-nog actieve werkers (en alle anderen natuurlijk ook)

De groetjes,
Krikri

't Lijkt me niet te lukken om dikwijls mijn blogje aan te vullen, deze avond is weer zo een weekend begin(paas-weekend dan nog) dat ik alleen thuis zit en om niet te kniezen schrijf ik nog maar eens wat over mijn dag.
Even bij mama langs geweest. Dan M afgezet aan 't dorpscafé, want iedere week zaterdags om 21 u stipt wil hij daar zijn. Een paar mannen zijn er dan aan 't wachten om met z'n 4-en te zijn om dan te kaarten (en te drinken!!)
Want amaai, de keren dat ik al eens mee ga : ik raak de tel kwijt en moet meer 'passen' dan bestellen- 15 pinten en meer op 1 avond is volgens mij al in de buurt. Dus zondags is het middageten klaar en heeft hij niet zo'n honger (zal wel) Dan namiddags eens ergens naartoe? liever niet, hij is moe,  heeft hoofdpijn of er is sport op TV. Dat is dan mijne zondag.
Ach ja, als het weer wat wil meevallen kan ik nog altijd gaan fietsen.
En gelukkig maar hebben we in de buurt een mooi, rustig natuurgebied met een fietspad er om heen.
Zo lieve mensen, dat is het voor nu, ik ga een hapje eten en met mijn leesboek mijn bedje inkruipen.
Tot later dan maar weer. Hopelijk zal jullie paas weekend er wat rooskleuriger uitzien.

Deel je brood en het smaakt beter, deel je geluk en het wordt groter

Phil Bosmans

Elk afscheid betekent de geboorte van een herinnering.

S. Dali

Als je nooit door een kind gehaat bent, ben je nooit een ouder geweest.

Bette Davis

Alles wat je verliest verdubbelt automatisch in waarde.

Mignon McLaughlin

Het leven is wat je overkomt terwijl je bezig bent andere plannen te maken.

John Lennon

oei oei, M is ziekjes. De wereld vergaat hier zowat !
Een griepke denk ik. Hij heeft het koud. En ligt in de zetel. Zijn ogen pikken en hij heeft overal pijn. Zijn middag heeft niet zo goed gesmaakt.
Zijn sigaret wel !
Ja, is niet plezant natuurlijk.  Maar wat als ik hart-ritme storingen krijg?(en het zijn dan geen gewone hartkloppingen - ik ken intussen het verschil al wel.) Die soms niet over gaan met medicatie, waardoor ik in spoedopname terrecht kom en minstens een nacht in het ziekenhuis moet blijven ? Dat is precies maar niks : Ik heb dan geen pyjama of toiletgerief mee natuurlijk. En dat nabrengen ? allez gij ! Die komedie allemaal.
Wat moet ik nu met zijn griepke? Ocharme?  Sorry, niet echt.
Heb ik nu een slecht karakter?
M. Zal het onthouden zegt hij. Dus : als ik het nog eens krijg kan ik een taxi nemen.
ach ja, we zien wel.

Hier gaan we dan :

请

进 ， 请 坐
Kom binnen, ga zitten
Qing3 jin4, qing3 zuo4

我

男 朋友 在哪 ？
Is mijn vriend hier ?
wo3 nan2 pengyou2 zai4 nar3 ?

对不起

我不 知道
Sorry ik weet het niet
Dui4buqi3 wo3 bu4 zhidao1

没

关系
Niet erg
Mei2 guanxi1

再见
tot ziens
zai4jian4


(de uitspraak-tonen staan er in cijfers bij)
veel plezier ermee

't Is alweer dinsdag avond. Tijd voor wat blog-werk.
Dag allemaal trouwens en bedankt voor je bezoek.
Vandaag op mijn werk de correctieposten geboekt voor de definitieve eindbalans. Is altijd plezant werk. Nu nog de bijhorende tabelletjes enz.
En terug wat rustiger aan. 't Is nodig, want ik heb het laatste dagen goed druk gehad.
Er is vanavond op TV het programma : 'Koppen ' met een bijdrage over Burn-out. 'k ga dat zeker volgen, heb ook 2 jaar geleden zo iets meegemaakt en wil wel eens weten wat men erover te vertellen heeft. Het is niet niks en is ook nauwelijks gekend.